Mentionsy

W jaki sposób pracowaliście z Kubą?

Na takie szkolenia, na omówienie tego planu, zmiany, ewentualnie mieliśmy cały pokój, to była salka rehabilitacyjna i cały dzień schodził w zasadzie na to, żeby z Kubą pracować.

Natomiast jeśli chodzi o to mówienie, to trafiliśmy też do super pani neurologopedki, nie żyje już pani Łada, która po dwóch latach pracy z Kubą, albo nawet więcej, powiedziała, to nie ma sensu.

Mówię, na tyle to była bardzo dobra specjalistka, że trochę dała nam przyzwolenie na to, bo my już trochę z Kubą też pracowaliśmy pod tym kątem, żeby on się umiał porozumiewać, a trochę ona nam dała zielone światło, poklepała i powiedziała tak, to w tym kierunku trzeba pójść, nie robicie nic złego.

To dawało wam nadzieję, wiarę i taką motywację do dalszej pracy z Kubą?

No teraz właśnie jestem w kropce ja, bo o ile zawsze trochę działał instynkt w tym wychowaniu Kuby i w tym zajmowaniu się Kubą i w tym szukaniu innych możliwości rehabilitacji,

Bo to jest trochę teraz taki stan z Kubą, że znowu jest takim dwulatkiem, któremu trzeba zająć czas, ale nie wiadomo czym.

Ja zawsze mogę napisać kartkę, nie jestem w stanie się już ze względów zdrowotnych zajmować Kubą, zajmijcie się nim.

Dla mnie to nadal jest przywilej, żeby ktoś inny zajął się Kubą, nie ja i nie mąż.