Mentionsy

I taką najbardziej rozpoznawalną właśnie chorobą, która dotyczy uszkodzenia tego układu, to jest choroba Parkinsona.

No i właśnie o chorobie Parkinsona będziemy dzisiaj mówić.

Z reguły każdy wie jak mniej więcej funkcjonuje i wygląda chory z chorobą Parkinsona.

To jest bardzo rozległa patologia, że tak powiem, choroba Parkinsona i z tym związane są również objawy tej choroby, które nie są tylko takimi objawami, jak powszechnie my zazwyczaj uważamy, czyli drżenie.

Drżenie jest od razu podejrzane przez osobę, która nie jest związana z neurologią o chorobę Parkinsona, ale drżenie nie zawsze jest objawem choroby Parkinsona, za to jest jednym z, ale tutaj może zaskoczę, nie jest to tym najważniejszym objawem, żeby rozpoznać chorobę Parkinsona.

Najważniejszym objawem takim, który jest potrzebny do tego, żeby rozpoznać chorobę Parkinsona,

Bo jeszcze muszę Państwu powiedzieć, że gdy umawiałam się z panią doktor na dzisiejszą rozmowę i powiedziałam, że tematem będzie choroba Parkinsona,

Mogą wywoływać zespoły parkinsonowskie, chorobę Parkinsona.

Jest chorobą Parkinsona, ale część osób, które posiada tą chorobę konwertuje w chorobę Parkinsona.

Czyli gdzieś na pewnym etapie pojawiają się też objawy charakterystyczne dla choroby Parkinsona.

To jest coś, co badamy w badaniu neurologicznym, bo nadal, żeby rozpoznać chorobę Parkinsona, my musimy mieć też objawy kliniczne i wystarczą jakieś badania dodatkowe, badanie neuropatologiczne.

Bo to jest to, co przez lata uważaliśmy, że jest clou choroby Parkinsona.

Jak diagnozuje się chorobę Parkinsona?

W której, że tak powiem, możemy wykryć zmiany charakterystyczne właśnie, które występują między innymi w chorobie Parkinsona.

One nie są charakterystyczne tylko dla choroby Parkinsona, ale będą obejmowały również inne procesy neurodegeneracyjne, których dochodzi do takich zaburzeń, czyli atypowe parkinsonizmy.

Czy my mamy do czynienia na przykład właśnie z takim procesem neurodegeneracyjnym, czy na przykład z parkinsonizmem o podłożu naczyniowym, a może polekowym, bo gro leków, które się na przykład bierze, które są stosowane w psychiatrii, tak powiem ogólnie, może powodować też objawy ze strony układu pozapiramidowego i taki pacjent może czasami wyglądać jak osoba z chorobą Parkinsona, tak?

Nie ma choroby Parkinsona, to tu możemy to na przykład rozgraniczyć, używając takiego badania.

Kiedyś choroba Parkinsona kojarzyła się z chorobą ludzi właśnie w dojrzałym albo starszym wieku, bo w ogóle ten zespół chorób neurodegeneracyjnych kojarzyliśmy raczej z osobami w wieku podeszłym, ale przecież to nieprawda.

Na chorobę Parkinsona może zachorować nawet całkiem młody człowiek.

Tutaj nie ma ograniczeń, jeżeli chodzi o chorobę Parkinsona i młody wiek.

To mogą być nawet osoby, które chorują w drugiej, trzeciej dekadzie życia na chorobę Parkinsona.

Jednak muszę powiedzieć, że obserwujemy od lat, że osób chorujących na chorobę Parkinsona jest coraz więcej.

Także jednak ten przyrost zachorowań na chorobę Parkinsona jest zaznaczony.

Na chorobę Parkinsona chorują najczęściej ludzie w piątej, w szóstej, siódmej dekadzie życia.

Najczęstszy przedział wiekowy, kiedy rozpoznajemy tą chorobę Parkinsona.

Chorobę Parkinsona, taką, którą potem weryfikujemy, bo do takiej choroby z takimi typowymi objawami klinicznymi, o których mówiłam, dochodzi wtedy, kiedy umrze ponad przynajmniej 50% neuronów istoty czarnej, czyli tych neuronów, które produkują dopaminę.

Uważa się, że takim prodromalnym, jednym z prodromalnych takich po prostu objawów, które mogą poprzedzać objawy właśnie tej nukleinopatii, jaką jest na przykład choroba Parkinsona albo nie wiem.

Takim jeszcze innym objawem prodromalnym są te zaburzenia węchu, które są po prostu, to chyba mam wrażenie, że każdy już kojarzy, że utrata węchu może być wiązana z procesem neurodegeneracyjnym, między innymi z chorobą Parkinsona.

Ale wcześniej pacjenci głównie kojarzyli to właśnie z chorobą Parkinsona czy z chorobą Alzheimera, w której też może to występować.

One też mogą wiele lat poprzedzać wcześniej zachorowanie na chorobę Parkinsona.

To są te kryteria rozpoznania takiej klinicznej choroby Parkinsona.

Jeżeli chodzi o chorobę Parkinsona, ono często jest asymetryczne, ale nie musi być.

Będzie to drżenie i te zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia chodu często, które towarzyszą i potem szereg jeszcze innych objawów, które mogą towarzyszyć chorobie Parkinsona, ale powiedzmy, że na późniejszych etapach.

Ale żadnego zatoru układu nerwowego, żadnej blokady, żadnego obcego ciała charakterystycznego dla choroby Parkinsona tam lekarz nie znajdzie.

To są właśnie takie charakterystyczne zmiany, które są tylko u osób, które cierpią na choroby Parkinsona, a przynajmniej znamiennie częściej.

I choć jest czasami opisywany, no ale jakby trudno to wtedy jest też wiązać, bo jest opisywany czasami też u osób, które nie mają choroby Parkinsona, więc mówię rezonans wtedy trzy te słowy, konkretne pytanie i połączenie z objawami klinicznymi to może dawać wartość diagnostyczną, jeżeli chodzi o ten proces neurodegeneracyjny, tak?

Taka teoria, którą głosi jeden z holenderskich neurologów specjalizujący się właśnie w leczeniu i zajmowaniu się pacjentami z chorobą Parkinsona, że z powodu tych zmian środowiska, tej degradacji,

Z poszczególnymi jednostkami chorobowymi, bo to myślę, że nie dotyczy tylko choroby Parkinsona, ale zachorowania na wiele, bardzo wiele chorób.

Zastanawiam się, jaka jest reakcja osób, które dowiadują się o chorobie Parkinsona.

Rozmawiałyśmy dzisiaj o tym, jak diagnozuje się chorobę Parkinsona, a już wkrótce o tym, jakie są szanse, perspektywy i możliwości pomagania chorym.