Mentionsy

Raport z Literatury
Raport z Literatury
02.05.2025 17:25

Nienasycenie. Sorrentino, "Bogini Parthenope" i kino z drem Piotrem Sadzikiem

Nienasycenie. Sorrentino 

i „Bogini Parthenope”

— czyli o pięknie na granicy nieistnienia i traktacie o cudzie


O czym rozmawiamy?

czym jest sorrentinizm?  co łączy kino Paolo Sorrentino z Federico Fellinim? male gaze czy autoironia? O pierwszej bohaterce Sorrentino: Parthenope banalne piękno śródziemnomorza: Neapol i rozprawa o cudzie czym jest antropologia i co oznacza samo słowo „Parthenope”?piękno o dwóch obliczach, czyli zło i dobro jako rewers jednej monetytropy melancholii: od Gombrowicza przez Iwaszkiewicza po Casanovę słów kilka o męskości w zderzeniu z przemijającym czasie

… i last but not least: co łączy Parthenope z figurą czarownicy? 


dr Piotr Sadzik - Pracownik Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Ostatnio zajmuje się głównie zjawiskiem maranizmu i filozofią literatury w kontekście XX-wiecznej myśli żydowskiej.  Autor książki „Regiony pojedynczych herezji. Marańskie wyjścia w prozie polskiej XX wieku” (nominacja do Nagrody Literackiej Gdynia 2023 w kategorii „esej”). Juror Nagrody Literackiej m.st. Warszawy. W Uniwersytecie Muri im. Franza Kafki kieruje Katedrą Nawiasu. Komentuje kino m.in. dla "Dwutygodnika" i "MINT Magazine"

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 13 wyników dla "Boga"

Za chwilę będzie konklave i mówi wtedy, nie będę mógł przez ten czas się z tobą spotykać, bo będę akurat bliżej Boga.

Tylko, że właśnie co to znaczy być bliżej Boga na konklawe, biorąc pod uwagę to, że on ma kontakty no właśnie z tą postawioną w boskiej niejako pozycji Parthenope.

Zresztą w ręce Boga pojawia się ten dzieciak, którego marzeniem jest w ogóle spotkać się z Fellinim.

A ręka Boga jest na Netflixie, tylko dopowiem.

No i wiadomo, że kiedy dzieciak w ręce Boga mówi, że marzy o spotkaniu z Fellinim, to tak naprawdę Paolo Sorrentino mówi nam o tym swoim marzeniu.

Ale ja sobie lubię o tym filmie myśleć jako o takim dyptyku z ręką Boga.

No bo w ręce Boga mamy

To znaczy Ręka Boga opowiada o tym momencie, w którym Napoli po raz ostatni zdobyło Mistrzostwo Włoch 89-90.

Bo też jest fajne, a propos dwoistości i świętości, że tytuł brzmi Ręka Boga i to może nam się kojarzyć jasne ze świętością.

No i ręka Boga odnosi się do konkretnej ręki Boga, to znaczy do bramki strzelonej przez Maradonę na mundialu w 1986 z meczu przeciwko Anglii.

No i wtedy zapytany Maradona o to, co się stało, powiedział, że on nie strzelił bramki ręką, tylko to była ręka Boga.

Bo samo to mistrzostwo jest no właśnie też powtórzeniem, podwojeniem wobec tego, o którym opowiadała ręka Boga.

No a tutaj już nie ma tak naprawdę żadnego Boga.