Mentionsy

Raport o stanie świata Dariusza Rosiaka
Raport o stanie świata Dariusza Rosiaka
09.02.2026 16:00

Raport o książkach – Grzegorz Jankowicz „Od-tworzenie”

Borges, Caravaggio, Kafka, Iwaszkiewicz, Blecher, Carson, Weil – wszystkich tych artystów, pod wieloma względami tak różnych od siebie, łączyła jedna rzecz: wszyscy za pośrednictwem sztuki próbowali albo zniknąć, albo zacząć wszystko od początku. Ta myśl jest osią zbioru esejów Grzegorza Jankowicza, w którym autor zastanawia się nad istnieniem trzeciej drogi – takiej, w której równie możliwe jest zniknięcie, jak i nowy początek.


„Od-tworzenie. Eseje o potencjalności” to zbiór rymujących się ze sobą tekstów, które otwierają rozmaite pytania – o relację artysty z aktem tworzenia, twórczą siłę ludzkich ograniczeń oraz potencjał i sens literatury.


Prowadzenie: Agata Kasprolewicz

Gość: Grzegorz Jankowicz

Realizacja: Kris Wawrzak


---------------------------------------------

Raport o stanie świata to audycja, która istnieje dzięki naszym Patronom, dołącz się do zbiórki ➡️ ⁠https://patronite.pl/DariuszRosiak⁠

Subskrybuj newsletter Raportu o stanie świata ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠➡️ ⁠https://dariuszrosiak.substack.com⁠

Koszulki i kubki Raportu ➡️ ⁠https://patronite-sklep.pl/kolekcja/raport-o-stanie-swiata/⁠ [Autopromocja]

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 18 wyników dla "Caravaggio"

Borges, Caravaggio, Kafka, Iwaszkiewicz, Blecher, Carson, Weil.

Caravaggio, tak podkreśliłam Caravaggio, bo nie tylko ludzie słowa, nie tylko ludzie pióra, ale też Jarosław Iwaszkiewicz, Wisława Szymborska.

Trzecim bohaterem jest Caravaggio, tym razem bohater nieliteracki, wielki reformator malarstwa europejskiego na przełomie XVI i XVII wieku.

Mam takie wrażenie, kiedy czytałam ten esej o Caravaggio właśnie, że on nadawał swojemu dość upadłemu życiu jakiś całkowicie inny wymiar i używam słowa dość upadłemu życiu,

Tak delikatnie właściwie odnosząc się do tych wszystkich grzechów, które na swoim koncie miał Caravaggio, oskarżony o morderstwo, oskarżony o to, że pchnął do samobójstwa pewną kobietę i można by mnożyć tutaj te przykłady jego wykroczeń.

Ale to jest bardzo ciekawe, ta biografia, zderzenie tej biografii tego wielkiego malarza z jego dziełem, bo mam takie wrażenie, że Caravaggio był tak daleko od tego, co tworzył, jak tylko możliwe.

Caravaggio rozpoznaje w sobie

Więc w tym sensie Caravaggio nie ma różnicy pomiędzy jego życiem a jego dziełem.

Ale panie Grzegorzu, czy Caravaggio nie dokonał jednak w tym swoim malarstwie pewnej transgresji?

No to w tym sensie Caravaggio robi coś całkowicie nowego.

Natomiast to, co pani powiedziała, no to to jest uświęcenie Caravaggio, które się dokonuje tak naprawdę od 75 lat mniej więcej, bo od połowy XX wieku, kiedy on nagle powrócił do łask.

Przez kilkaset lat nikt nie miał wątpliwości, że Caravaggio to jest pod względem estetyki

W kontekście oczekiwań wobec obrazu przedstawiającego boskość, świętość, jakiś temat religijny, że Caravaggio to jest po prostu odszczepieniec.

W roku jubileuszowym, który dla kościoła katolickiego jest niezwykle ważny, wystawa dzieł Caravaggio w Rzymie była jednym z najważniejszych wydarzeń kulturalnych towarzyszących właśnie jubileuszowi.

Więc Caravaggio jest dużo bardziej złożony, dużo ciekawszy dzięki temu mi się wydaje.

Żeby obejrzeć Caravaggio w Syrakuzach, również trzeba wrzucić pieniążek.

Tym krótkim akapitem kończy Panaceo Caravaggio.

Nowe sensy o samej sobie, ale tak jak w przypadku Caravaggio, na co pan tak zwraca uwagę.