Mentionsy

Ciekawe zestawienie, tak mi się wydaje, Kawki i Maxa Blechera, w sensie słów, które przychodziły do Maxa Blechera od jego przyjaciół, od jego znajomych, w postaci kartek pocztowych, w postaci listów, a również w postaci listów, które on pisał do bliskich ludzi.

Jakaś niezwykła siła słowa, słowa w tym wypadku przede wszystkim pisanego w podtrzymywaniu życia, zresztą tutaj też ta metafora biologii i literatury jest wspaniale skomponowana w tym zdaniu Maxa Blechera, ale też to jest coś, co wydaje mi się, że łączy go z Francem Kafka, z tym jakże intensywnym życiem epistolarnym Franza Kafka.

Dwa komentarze jeszcze do Franza Kawki, zanim odpowiem na pani pytanie o Blechera.

W przypadku Blechera sytuacja jest inna, dlatego że on dowiaduje się o chorobie w zasadzie w momencie, w którym wszystko dopiero się zaczyna.

Więc u Blechera język zaczyna krążyć wokół doświadczenia.

To jest fragment, prozyb Maxa Blechera, który przytacza pan w swoim eseju.

Nie, niczego takiego u Blechera nie ma.

W którym albo dlatego, że dzieje się w nich coś psychicznie, emocjonalnie, albo jak w przypadku Blechera, dzieje się z nimi coś fizjologicznie, medycznie, cieleśnie, co powoduje, że zostają zakleszczeni, zakleszczone i chcą od tego uciec.