Mentionsy

W tych dwóch tomach Kraśnicki opisał swoje doświadczenie więzienia stalinowskiego, w którym spędził aż 9 lat.

Krasiński wychodzi z więzienia stalinowskiego dopiero na podstawie amnestii w 1956 roku w maju.

Pierwsze nasze spotkanie w dość nieoczekiwanych okolicznościach w 2008 roku, w Sylwestra, zadzwoniłam do niego, powiedziałam, że jestem wielbicielką jego prozy i także córką, tak jak on, byłego więźnia stalinowskiego i Janusz Kraśnicki powiedział, to proszę przyjść.

Dziś to zdanie mi wraca jak taki, prawie sprzed 20 lat, jak takie widmo, bo rzeczywiście póki stalinowskie zbrodnie nie zostaną opisane, rozliczone, póki cały świat się o nich nie dowie.

Więc to, że nie wziął udziału w Powstaniu Warszawskim paradoksalnie sprawiło, że ten los jest losem człowieka, który doświadcza najpierw piekła obozów koncentracyjnych, a potem piekła więzienia stalinowskie.