Mentionsy

Literaturoznawczynię, specjalistkę od Janusza Krasińskiego, wybitnego pisarza, świetnego dramaturga.

I podczas jednego z naszych spotkań, kiedy już się otworzył i właśnie zaczął mi opowiadać, wyjął książkę i był to drugi tom pięcioksięgu Janusza Krasińskiego, drugi tom pod tytułem Twarzą do ściany.

I ja, wstyd się przyznać, ja Janusza Krasińskiego poznałam dopiero właśnie w 2005 roku i przyznaję, że czytałam tę książkę jak zbeletryzowane, literacko, przepięknie sformułowane przeżycia mojego własnego ojca, bo widziałam bardzo dużo wspólnych cech.

właśnie miłość do, dosłownie miłość do literatury Janusza Krasińskiego.

Jego już od miesiąca świętej pamięci żonie Barbarze Krasińskiej, z którą się zresztą zaprzyjaźniłam, mówiłam wielokrotnie Basiu, ty wiesz, że ja kocham Janusza, tylko inaczej niż ty.

Ja się spytałem, prosiłem pana Janusza, żeby rozwinął ten wątek, a on mówi na to, tak, ale antykomunistą to ja się stałem dopiero w areszcie informacji, gdy w celi zobaczyłem granatowego człowieka.

Ona powstawała, bardzo wiele lat została opublikowana po opuszczeniu celi więziennej przez Janusza Kraśnickiego.

Więc po pierwsze, od razu mówię, to było sformułowanie Janusza Krasińskiego.

Czytajmy zatem Janusza Krazińskiego, powracajmy do jego spuścizny, zwłaszcza do jego pentologii.