Mentionsy
From Podwawelskie with love. O najbardziej krakowskim osiedlu
From Podwawelskie with Love. Najbardziej krakowskie z osiedli
Rozmawiają: Dorota Leśniak-Rychlak i Wojciech Artur Pietrucha
Wśród osiedli Krakowa Podwawelskie wyróżnia się bodaj najbardziej jednoznacznie “krakoską” nazwą, choć pierwotnie miało zostać nazwane zupełnie inaczej. Osiedle, dzieło architektów z zespołu kierowanego przez Witolda Cęckiewicza, zrealizowane w latach 1965–1976, złożone z około trzydziestu bloków w technice wielkopłytowej (proj. między innymi Marii i Jerzego Chronowskich), ma jednak wiele więcej interesujących cech niż malownicze, nadwiślańskie położenie. Omawiamy najważniejsze z nich, skupiając się szczególnie na miejscach służących kultywowaniu społecznych więzi - by wspólnie odkryć, dlaczego Podwawelskie cieszy się takim uznaniem.
Wojciech Pietrucha – absolwent historii sztuki na UJ i UW, uprzednio SP nr 25 i Gimnazjum nr 21 na osiedlu Podwawelskim, obecnie doktorant UW, nieprzerwanie zaś: osiedlowy autochton
Dorota Leśniak-Rychlak – redaktorka naczelna kwartalnika „Autoportret. Pismo o dobrej przestrzeni” wydawanego przez Małopolski Instytut Kultury w Krakowie. Założycielka i prezeska Fundacji Instytut Architektury. Kuratorka i współkuratorka wielu wystaw architektonicznych. W 2019 roku opublikowała książkę “Jesteśmy wreszcie we własnym domu” (Kraków: Instytut Architektury, 2019) poświęconą przemianom mieszkaniowym w Polsce w okresie transformacji.
Linki: https://szlakmodernizmu.pl/wydawnictwa/witold-ceckiewicz-monografia/
Odcinek podcastu powstał w ramach projektu
ARCHITEKTURA WIĘZI SPOŁECZNYCH. PAWILONY, DOMY KULTURY, SZKOŁY, PRZEDSZKOLA I ŻŁOBKI W OSIEDLACH MIESZKANIOWYCH KRAKOWA
Projekt jest organizowany i sfinansowany w ramach programu wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju, realizowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO).
Krakowski Szlak Modernizmu tworzą ludzie, których fascynuje architektura nie tylko jako forma, ale przede wszystkim jako odbicie procesów politycznych, ekonomicznych i społecznych zachodzących w XX i XXI wieku. Na co dzień zajmujemy się badaniem architektury nowoczesnego Krakowa, ze świadomością, w jak ogromnym stopniu lokalność jest kształtowana przez wydarzenia globalne.
Tytułem podcastu Przecież to nie jest modernizm chcieliśmy uhonorować komentarz często pojawiający się pod postami IG Krakowskiego Szlaku Modernizmu. W podcaście przyglądamy się przełomowym momentom architektonicznej nowoczesności, dekonstruujemy jej mity, penetrujemy ślepe uliczki i podziwiamy trwałe osiągnięcia.
Kto tworzy podcast?: dr Dorota Jędruch, Marta Karpińska, dr Dorota Leśniak-Rychlak, dr Michał Wiśniewski – czyli zespół Fundacji Instytut Architektury
Nagrania, montaż: Jan Chołoniewski
Dżingiel: Justyna Stasiowska
Oprawa graficzna: Damian Nowak, Parastudio
Szukaj w treści odcinka
To też jest ważne, że to były zespoły, które tak jak wcześniejszy konkurs na projekt Mistrzejowic, w tym wypadku również zespół Witolda Cęckiewicza zwyciężył w kolejnym konkursie.
I teraz tak, no właśnie zespół profesora Witolda Cęckiewicza
Wiążemy bezpośrednio z nazwiskiem Witolda Cęckiewicza i nie bez przyczyny, bo rzeczywiście był to człowiek już wówczas bardzo doświadczony, bardzo aktywny na polu tworzenia architektury, już mający wówczas rozmaite osiągnięcia, natomiast trudno jest nawet tak
Tak jak mówiłem, typowych, gotowych rozwiązań spółki, o których zresztą po latach w wywiadzie z wami Cęckiewicz wspominał, że w tym okresie, czyli już po odwilżach, zwłaszcza szczególnie w latach 60., 70., bardzo często wybór jakiejś pracowni architektonicznej
Podwawelskie, Kraków, Witold Cęckiewicz, Maria Chronowska, Jerzy Chronowski, Dorota Leśniak-Rychlak, Uniwersytet Warszawski, Szkoła Podstawowa nr 25.
O tym, że to nie był pierwszy projekt dla tego miejsca i nie pierwszy projekt związany z Cęckiewiczem.
Tutaj zespół Cęckiewicza na marginesie wygrał, ale znamy też z opracowań profesora Szafera pracę, która zajęła drugie miejsce architekta Zbigniewa Gądka.
Ja pamiętam profesora Cęckiewicza, z którym oglądaliśmy zdjęcia Podwawelskiego, zresztą fantastyczne zdjęcia Eugeniusza Wilczyka.
Także widać było, że tam był też jakiś rodzaj zmagania się z tym, z tych kompozytorów urbanistycznych, z wymogami, z potrzebami i też zapewne z samą technologią, bo też może dalej zacytujemy tą naszą rozmowę właśnie z Cęckiewiczem, kiedy on o tym mówi.
Albo za mało szkoły chociaż, i tutaj cytujemy może Cęckiewicza, bo to jest chyba dobry moment, istniał normatyw urbanistyczny, to Witold Cęckiewicz w rozmowie właśnie z
Więc profesor Cęckiewicz uważał, że normatyw był bardzo potrzebny.
Ale rzeczywiście ja sobie też przygotowałem taki cytat z tej rozmowy z profesorem Cęckiewiczem, który zdaje się właśnie tobie był, odpowiedział na pewne sugestie, że oczywiście z jednej strony
Powiedzmy sobie uczciwie i skonfrontowany z tym po latach profesor Cęckiewicz powiedział,
I tu chciałem zwrócić uwagę, że Cęckiewicz powiedział,
Ja z kolei ze swojej pracy zaczerpnąłem kiedyś taki cytat z architekta Stanisława Deńki, który był uczniem Witolda Cęckiewicza, zresztą on zrobił dyplom w 67.
Za ten projekt niedokończony, to w ogóle jakoś tak nawiązuje do tego Jurgena Habermasa, że modernizm był niedokończonym projektem, ale jednocześnie był to ten skok modernizacyjny, bo też Cęckiewicz o tym mówi, że to był skok cywilizacyjny w jakimś stopniu, no i też bardzo ambitny projekt w skali...
Wyobrażenie o tym, jakie powinno być osiedle modernistyczne, no bo z jednej strony, tak jak mówiliśmy, czy jak przywoływałaś nawet cytaty z Cęckiewicza, że on tak zaczynał od tego kośćca komunikacyjnego, komunikacji kołowej, no to to mamy wyprowadzone gdzieś w ramach tych osi ulic Komandosów i Słamiany dzisiejszych, ale rzeczywiście to centrum, czyli ten
Podwawelskie, Kraków, Witold Cęckiewicz, Dorota Leśniak-Rychlak, Uniwersytet Warszawski, Szkoła Podstawowa nr 25.
Podwawelskie, Kraków, Witold Cęckiewicz, Dorota Leśniak-Rychlak, Uniwersytet Warszawski, Szkoła Podstawowa nr 25.
Podwawelskie, Kraków, Witold Cęckiewicz, Dorota Leśniak-Rychlak, Uniwersytet Warszawski, Szkoła Podstawowa nr 25.
Tu właśnie też to nie jest odosobniony przykład Podwawelskie, gdzie tak bardzo się ścierają nowe myśli o tym, żeby coś dobudować, dogęścić właśnie, bo to też te normatywy urbanistyczne, tak jak tu Pan Profesor Cęckiewicz skrupulatnie listował, rządziły się swoimi prawami dzisiejsza rzeczywistość rządzi się prawami zupełnie innymi, znowuż tak te
Ostatnie odcinki
-
From Podwawelskie with love. O najbardziej krak...
20.02.2026 20:00
-
Siedem dekad kultury w Nowej Hucie. Rozmowa z J...
17.02.2026 20:00
-
Żłobki, przedszkola, Watykany. O architekturze ...
09.02.2026 21:34
-
Podobne bloki, różne historie. Opowieść o osied...
09.12.2025 12:35
-
Historie bloków. Część 6: Wielki Mur Chiński – ...
31.12.2024 19:00
-
Historie bloków. Część 5: Osiedle Robotnicze pr...
31.12.2024 11:00
-
Historie bloków. Część 4: Bloki, bloki, szałowa...
26.07.2024 17:00
-
Historie bloków. Część 3: Nowe Huty bloku wscho...
12.07.2024 17:00
-
Historie bloków. Część 2: Zimna wojna w blokach
28.06.2024 17:00
-
Historie bloków. Część 1: Skąd się wzięły bloki...
14.06.2024 17:00