Mentionsy

Przedstawiam autosabotaż, czyli nasz cichy, nieprzyjemny dosyć głos, który każe zrobić krok do tyłu, który każe się bać, który mówi, no odpuść, zatrzymaj się, nie jesteś gotowa, nie masz kompetencji, nie masz możliwości, to bez sensu, odpocznij, nie nadaj się do tego, nie jesteś w tym miejscu, żeby to aż tak zaryzykować.

Tak właśnie brzmi autosabotaż, czyli ten właśnie wewnętrzny głos, nasz wewnętrzny hamulec, który wchodzi w grę właśnie wtedy, kiedy z jednej strony mamy motywację do zrobienia czegoś wielkiego w naszym życiu, ważnego w naszym życiu, istotnego, ale trudnego.

Tak chyba brzmi moja ulubiona definicja autosabotażu.

Autosabotaż to jest właśnie wszystko to, co robisz.

Autosabotaż to na przykład wykonywanie tak zwanej pracy niewidzialnej, niewidocznej.

To jest jeden z sygnałów autosabotażu, to jest jeden z sygnałów na to, że my tak naprawdę utrudniamy sobie życie,

Oczywiście symptomy, takie sygnały autosabotażu.

To jest autosabotaż.

Tak właśnie wygląda autosabotaż.

Skoro wykonuję mnóstwo niewidzialnej pracy, nie świętuję swoich sukcesów i osiągnięć, to prawdopodobnie też, jeżeli autosabotaż rozgościł się w moim życiu, to pewnie też unikam proszenia o pomoc.

O wiele gorszą formą autosabotażu są te sytuacje, w których nie tylko unikamy proszenia o pomoc, ale też później chcemy na siłę tym wszystkim osobom, które się nie domyśliły, że trzeba nam pomóc, my im pokażemy, jak bardzo nie potrzebujemy wsparcia.

I to jest autosabotaż.

Gdybyś była w relacjach takich wspierających, gdybyś korzystała ze wsparcia, dając też wsparcie, autosabotaż jest takim sposobem na bardzo samotne życie, w nadziei, że piękne cele, złożone cele same przejdą.

Krasnoludkujemy i robimy te wszystkie rzeczy powiązane z autosabotażem, w pewnym momencie pojawia się zjawisko, które raczej działa negatywnie i jeszcze bardziej pogarsza sytuację.

Autosabotaż wygląda też w taki sposób, że porównujemy się do innych ludzi i niestety zwykle

Autosabotaż właśnie na tym polega.

Tak wygląda autosabotaż, bo autosabotaż nie ma za zadanie sprawić, że się poczujesz dobrze.

Kolejny sygnał autosabotażu, na który warto zwracać uwagę, to jest ogromna lampka ostrzegawcza, syrena alarmowa.

Jeżeli zaczynamy te cele sobie stawiać tak, aby nie były zbyt ambitne, aby nie wymagały wysiłku, nie były wyzwaniem, no to myślę, że możemy spokojnie powiedzieć o tym, że to jest autosabotaż.

Autosabotaż to jest taki sposób reagowania na życie, na codzienność, na listę rzeczy do zrobienia, na wyzwania, na zmiany planu dnia.

To jest autosabotaż.

Więc jeżeli stykamy się z autosabotażem i mamy przestrzeń na to, to byłoby bardzo super, gdybyśmy zajęły się pracą nad tym, bo autosabotaż, z którym ja na przykład w gabinecie spotykam się non stop.

Autosabotaż to jest rzecz, która negatywnie wpływa na przykład na budowanie pewności siebie, na samoocenę, na obraz siebie, na taką odwagę życiową.

Skurczamy się coraz bardziej, realizując swoje życie w ramach autosabotażu.

Autosabotaż jest czymś, co musimy zrobić, z czym musimy się zmierzyć

Jedna z moich ulubionych metafor dotyczących autosabotażu to taka metafora, która porównuje autosabotaż do zaciągania hamulca ręcznego podczas jazdy samochodem.

Autosabotaż wygląda podobnie.

Wszystko to, co podpowiada nam właśnie ten autosabotaż, brzmi bardzo racjonalnie.

Wszystko, co robimy w ramach autosabotażu, tak naprawdę my sobie potrafimy zaklepać, że to jest prawda.

Dobrze, zastanówmy się w takim razie, co wywołuje autosabotaż, bo wiemy, jak to się objawia.

Tak w nawiasie tylko powiem, autosabotaż ma różne objawy, różne rzeczy, które robimy są autosabotażem.

Ale jeżeli zatrzymamy się przy autosabotażu, możemy zauważyć, że

Osoba, która mu ulega, nosi tak naprawdę taki ciężar na sobie, coś w rodzaju takiego ciężkiego plecaka, który zawiera w sobie wszystkie te powody, dla których autosabotaż występuje.

Jeden z tych plecaków, czyli jedna z przyczyn, które mogą prowadzić do tego, że autosabotaż jest żywy w naszym życiu, to jest plecak, który nazwałam myśli i przekonania.

Tak właśnie wyglądają myśli i przekonania i my możemy rozpoznać, że to jest autosabotaż, a nie racjonalne myśli wtedy, kiedy widzimy ich negatywny skutek, negatywny wpływ na nasze

Ja miałam wtedy malutkie dzieci i moja główna myśl automatyczna wręcz i no autosabotaż mój, to była taka myśl, ja nie mam czasu, bo mam dzieci.

Tu mamy ten plecaczek, czyli jeżeli mam te różne myśli, przekonania w moim życiu i cały czas one mi towarzyszą, no to oczywiście będzie autosabotaż.

Drugim plecakiem, czyli tym ciężarem, który może doprowadzić do autosabotażu są lęki, no i różne inne emocje, które są dla nas ograniczające.

Natomiast o autosabotażu mówimy wtedy, kiedy one nas hamują i prowadzą albo do wycofania się z czegoś, co jest dla nas ważne, albo prowadzą do wręcz zniszczenia tego, co jest dla nas ważne.

perfekcjonizm, podszyty lękiem oczywiście, perfekcjonizm, który prowadzi, który sam w sobie jest autosabotażem.

Dają one mnóstwo miejsca na autosabotaż, bo jeżeli my mamy te emocje i nic z nimi nie robimy, nie uczymy się zarządzać nimi, nie pracujemy z nimi, ale też nie kwestionujemy, nie opracowujemy sobie tego, co czujemy, to może być tak, że te nasze emocje nas bardzo mocno będą hamować.

Trzecim plecakiem, czyli takim zestawem przyczyn, które mogą prowadzić do autosabotażu, to są wyuczone schematy i przyzwyczajenia.

Te wszystkie przyzwyczajenia, takie sztywne bardzo nawyki, te nasze cyrografy własne, które sami sobie tworzymy, mogą ostatecznie prowadzić do autosabotażu, bo jeżeli my żyjemy tym, jak żyłyśmy kiedyś,

I my, jeżeli chcemy sobie po pierwsze realizować cele, a po drugie żyć bez autosabotażu, musimy mieć świadomość tego, że żeby coś się zmieniło,

Coś musi się zmienić i właśnie autosabotaż często wyrasta z tego, że my się do czegoś przypiełyśmy, przyzwyczaiłyśmy i nie puścimy tego za nic w świecie i liczymy na to, że nasz świat się zmieni teraz i będą te cele następne zrealizowane.

To nie jest łatwe, ale miejmy świadomość tego, że autosabotaż będzie się pojawiał od razu, jeżeli my będziemy odgrzewać te schematy i przyzwyczajenia.

I już na koniec czwarty plecak autosabotażu, czyli czwarty zestaw przyczyn.

Na wypicie tej herbatki, beztroskiej trochę, czasami wystarczają takie momenty błyskawicznej regeneracji, które sprawiają, że autosabotaż po prostu odchodzi od nas.

To, że pojawia się autosabotaż, to jest odpowiedź na coś, prawda?

Nasz mózg jest mądry, czyli jeżeli produkuje w nas autosabotaż,

I ja widzę ten umysł produkujący autosabotaż jako jednak czynnik chroniący nas.

Nie musimy tutaj autosabotażu wciskać, bo ja siebie też chronię.

I jeżeli uważasz, że to jest dobry temat, jeżeli masz ochotę na dalszą część, na przykład jak sobie radzić konkretnie z autosabotażem, koniecznie daj mi sygnał w komentarzach.

Jestem zachwycona, że dzisiaj nie uległem autosabotażowi, tylko wysłałam te moje dzieci do naszej cudownej sąsiadki na chwilkę, nagrałam to spotkanie i mam nadzieję,