Mentionsy

I Garfield był na tej konwencji właśnie takim ucieleśnieniem, ale on już tam jechał jako przyszły senator, który nie spodziewał się tego, co się stanie, bo nie spodziewał się na tej konwencji, dopiero sobie uświadomił, w jakim ogromnym kryzysie republikanie poza Ohio są.

To jest konserwatywni politycy, czyli republikanie mówili musi być znacjonalizowany.

Dwukrotnie republikanie mu tego odmówili.

Więc to byli tacy republikanie, którzy poszukiwali odpowiedzi na demokratyzujące się południe.

Bo kiedy Ulysses S. Grant odchodzi, to republikanie zaczynają się zastanawiać, no to co teraz?

To jest republikanie, zobaczyli co się stało na południu, zobaczyli, że nagle w roku 1974 demokraci zaczęli wygrywać Nowy Jork.

To był ogromny szok dla całej sceny politycznej, że te duże miasto pracownicze, republikanie tracą go z ręki na rzecz demokratów, którzy byli jeszcze 10 lat wcześniej w rozsypce zupełnej.

I nagle republikanie pojechali na konwencję i nie wiedzieli kogo wziąć.

Prasa wydrukowała okładki, że Rutherford B. Heiss republikanie przegrali, demokraci wracają do Białego Domu na rzecz...

Ale republikanie wymyślili sposób to zrobić, żeby jednak Tilly nie wygrał.

Ten sam hajs, on prawdopodobnie nie brał udziału w tym aspekcie, w tej walce fałszowania wyborów, ale republikanie oni poszli tak daleko, bo wiedzieli, co się stanie, jeżeli przegrają.

Dlatego Republikanie nie chcieli oddać tego urzędu.

Republikanie, oni się w swoim tym chaosie zatracą.

Ulysses S. Grant, który był w Europie, był w Afryce, był w Azji, wszędzie był przyjmowany jak król, to były zawsze bale na jego cześć, odbierał nagrody, odbierał jakieś specjalne tytuły od uniwersytetów europejskich, więc republikanie myśleli, że być może wyborcy zapomną o tym, jaka była administracja Granta, ale będą pamiętali, że Grant chciał rekonstrukcji.

Liberalni republikanie również pomyśleli, że wszyscy zapomnieli o tym, że Blaine był skorumpowany, to wystawmy jeszcze raz Blaina, bo nikogo silniejszego z tej frakcji liberalnej nie było.

Demokraci chcieli banknoty, Republikanie chcieli złoto.

Okazało się, że liberalni republikanie za żaden sposób nie chcieli wybrać Granta, bo oni nie zapomnieli o korupcji z czasów Granta.

Radykalni republikanie, oni nie chcieli Blaina, ponieważ oni wiedzieli, że Blain zupełnie usunie ten system patronatu.

W tej kampanii się nic w zasadzie nie mówiło na żaden temat, bo republikanie nie chcieli kogokolwiek zdenerwować, więc woleli nic nie mówić, niż ryzykować, że kogokolwiek zdenerwują.

Ci nowojorscy republikanie budowali swój wizerunek jako wysoko postawionych dżentelmenów z dobrymi manierami, więc nie wydaje się, żeby kogling działał w taki sposób gangsterski, ale republikanie oczywiście, że działali z gangami, tak samo jak demokraci posiadali gangi, dlatego chociażby, to też jest istotny kontekst,

I Conkling, on myślał w tym roku 1981, że jeszcze demokraci nie będą aż tak silni i że Republikanie, oni nie będą chcieli zmiany status quo, bo Republikanie nie zagłosowali na Conklinga po pierwsze dlatego, że zlikwidować oponenta politycznego to zawsze dobrze, szczególnie jeżeli można mieć czyste rękawiczki, jak w tej sytuacji, ale po drugie Republikanie zauważyli, że to obecne status quo prowadzi do zniebieszczania się Nowego Jorku.

To jest on się dostał do polityki dlatego, że kiedy powiedziałem o tej dziurze pokoleniowej, kiedy odchodzą ci stari republikanie, to nagle ta maszyna partyjna z konklingiem szuka nowych zastępców.

Ponieważ wspomniany Rutherford Heist, który... W kontekście Rutherforda Heisa powiedziałem takie zdanie, że demokraci dali mu zwycięstwo, bo wiedzieli, że republikanie sami się ze sobą pogryzą zaraz.