Mentionsy

I Hayes, czyli poprzedni prezydenci, a nawet byli następni prezydenci, bo również był Benjamin Harrison i William McKinley.

Tak, to jest Sherman, który właśnie był w Departamencie Sekretarzem Skarbu u wspomnianego Rutherforda Hayesa, rok 1896.

Czy Thielden, czy Hayes.

I ta komisja sądownicza stwierdziła, naszym zdaniem, że Hayes wygrał.

I Hayes, on wiedział, że jego mandat jest bardzo zły, że jest bardzo kiepski, że jeżeli nie dojdzie do jakiegoś kompromisu z demokratami, to jego cztery lata będą pod znakiem chaosu.

I Hayes faktycznie, on dogadał się z demokratami na temat zakończenia rekonstrukcji.

Bo Hayes powiedział tak, demokraci, jeżeli wy mnie poprzecie, zgodzicie się, certyfikujecie moje zwycięstwo, to ja wycofam wojska federalne z południa,

Wtedy to był Hayes, dzisiaj byłby to Sherman.

Szczególnie, że Sherman był z Ohio i Sherman był człowiekiem, który był w centrum jednego z najważniejszych kryzysów gospodarczych administracji Hayesa.

Dlatego, że John Sherman, on miał mimo wszystko na sobie, jak się Garfield dowiedział na miejscu, on miał na sobie te odium prezydentury Hayesa.

Hayes nie był dobrym oratorem.

Był między innymi łącznikiem prezydenta Hayesa z radykalnymi republikanami.

Kiedy Hayes bał się rozmawiać z Conklingiem, bo się każdy bał rozmawiać z Conklingiem, to był człowiek, który był przerażający z samego wyglądu.

W okresie prezydentury Hayesa czy później chociażby Benjamina Harrisona prezydent nawet nie był najważniejszą osobą w państwie.

Więc być może musimy wybrać kogoś, kto jest mniej kojarzony z Grantem, mniej kojarzony z Hayesem, mniej kojarzony, to bardzo źle brzmi, ale mniej kojarzony z Lincolnem, ale właśnie wybierzmy sobie senatorów, którzy może będą mogli pokazać wyborcom, że dajcie na drugą szansę.

To jest on w przeciwieństwie do Granta, w przeciwieństwie do Hayesa, gdyby żył dłużej, to prawdopodobnie by...

Hayes też podobnie jeździł po południu, żeby się spotkać z południowymi politykami.

Tam to zupełnie nie wyszło, bo Hayesa nikt nie szanował, bo na południu go uważano za tego, który ukradł urząd.