Mentionsy

W stronę nowej racjonalności Hegel, Trentowski i poszukiwania zaginionej prawdy i właśnie z autorem.

Ale bohaterem Twoich rozważań ma być zgodnie z podtytułem także Hegel.

Kim był według ciebie Hegel do Trentowskiego?

Swoich preferencji, bo z kolei też słyszałem opinię, że z kolei fakt, że w pierwszych dwóch tezach ten fakt o Hegel głównie występuje, a Trentowski wchodzi co prawda z impetem, ale jednak przede wszystkim dopiero w trzeciej tezie, obsahując do wstępu, też z kolei inne osoby mi wyrzucały.

To okazuje się, że jego inicjacja w filozofii niemieckiej właśnie była inicjacją hegelowską.

Aforyzmów Rixnera, Encyklopedii Hegele i dogmatyki Mara Heinekego.

I o ile Rixner i Mara Heineke są autorami obecnie raczej już nieistotnymi, o tyle Hegel, jak wiemy, do dzisiaj jest autorem bardzo ważnym, a jego Encyklopedia Nauk Filozoficznych, jednym z najważniejszych dzieł, które szczęśliwie mamy po polsku, choć

Zdecydowanie, to jest niesamowicie ciekawy wątek biograficzny, że właśnie Hegel tam jest na początku, to bardzo ciekawe.

Pozwolę sobie wspomnieć, że właśnie z tego względu się zainteresowałem epistemologią Trentowskiego, że właśnie wydawała mi się ona rozszerzeniem epistemologii hegelowskiej.

I właśnie dla hegelistów wspomnę, że w książce oprócz rozważań na temat tego, na temat stosunku nauki logiki do fenomenologii ducha, bo tutaj stawiam tezę, że wbrew dominującej

Dominującym interpretacją Hegla to jednak prezentujące ostatecznego stanowiska hegelowskiego.

Moim zdaniem, by w pełni zrozumieć pewne problemy, do których nas prowadzi ta koncepcja triadyczna, czy trzyetapowego procesu poznawania, który można oczywiście poniekąd wbrew Hegelowi, ale to wbrew jest raczej wbrew filologicznym, niż wbrew filozoficznym, określić mianem tezy, antytezy i syntezy.

Dlaczego uważam, że dialektyka Trentowskiego stanowi istotne i nowatorskie uzupełnienie dialektyki hegelowskiej zgodnie z immanentnymi potrzebami tejże dialektyki.

Wspomnę, że Trentowski uznaje właśnie metodę trójpodziału, którą różnie opisuje, czy to w takiej wersji bliższej Hegelowi jako dialektykę twierdzi, przeciwtwierdzi i współtwierdzi, czy to w sposób bardziej dla niego specyficzny jako dialektykę różni, jedni i różnojedni, czy także w wielu innych przypadkach używając innych terminów.

Ten sposób trójdzielnego, dialektycznego myślenia stylu Trentowskiego wraca i wydaje mi się, że choć nie chcę twierdzić, że Hegel jest głównym autorem, z którym on się zmaga, to ewidentnie jest on jednym z ważniejszych autorów, z którymi się zmaga i myślę, że jego epistemologia jest w dużej części odpowiedzią na epistemologię hegelowską, która pozwala przywrócić, to znaczy nie tracąc dorobku hegelowskiego,

Ale to co moim zdaniem jest nowatorstwem Trentowskiego, czymś na co jednak Hegel nie potrafił moim zdaniem przynajmniej w sposób filozoficzny się zdobyć, byłoby uzasadnienie w jaki sposób ten światopogląd nie będzie światopoglądem zamkniętym.

A naszych słuchaczy zachęcić do lektury wydanej nakładem Fundacji Augusta Herbiego-Cieszkowskiego, czyli wydawcy Kronosa, książki w stronę nowej racjonalności Hegel, Trentowski i poszukiwania zaginionej prawdy.