Mentionsy

To wieloletni dowódca Leibstandarte SS Adolf Hitler i obok Paula Hausera, najwyższy dowódca polowy Waffen-SS.

Dlatego, że w tej strukturze SS, kiedy Dietrich był dowódcą Gwardii Przybocznej Hitlera, sztandaru przybocznego Leibstandarte, uzyskał zdumiewającą, zaskakującą autonomię.

Mało tego, w ogóle nikt nie potrafił przez wiele lat zapanować w SS nad Leibstandarte i Dietrichem.

Potem, kiedy został dowódcą Leibstandarte, jego nazwisko, Dietrich, to po niemiecku jest Wytrych, przylgnęło do jego jednostki, która od pewnego momentu jako symbol, herb, przyjęła właśnie Wytrych.

Coś, co wkrótce przekształci się w Leibstandarte SS Adolf Hitler.

W międzyczasie nazwa została zmieniona na SS-Sonderkommando Berlin, oddział specjalny SS Berlin, a wreszcie właśnie na Leibstandarte.

W roku 1933 formalnie powołano Adolf Hitlerstandarte, a następnie Leibstandarte SS Adolf Hitler, czyli chorągiew przyboczną.

Tak jak kiedyś w średniowieczu wódz miał chorągiew przyboczną i taką właśnie chorągwią przyboczną wzorem dawnego rycerstwa miała być Leibstandarte SS Adolf Hitler, którą dowodził właśnie Dietrich.

Dietrich przyjął stanowisko Himmlera, ale niewiele sobie z tego robił, także dlatego, że jesienią 1933 roku Leibstandarte w odróżnieniu od innych jednostek SS, czy w ogóle całej algemeiny SS, no przeszła na żołd państwa.

No i Leibstandarte była przedziwna jak na struktury SS, dlatego że część, jakby na to nie patrzeć, część członków Leibstandarte SS Adolf Hitler nie była SS-manami.

I dopiero kiedy właśnie jednostkę nazwano Leibstandarte, to wymuszono, żeby wszyscy jej członkowie byli z SS.

A więc kiedy powołano w końcu to Leibstandarte jako takie, wszyscy członkowie wstąpili do SS.

Według raportu z marca 34 roku na prawie 1000 członków Leibstandarte 45 nie było członkami partii, a 136 nie miało partyjnego numeru, więc prawdopodobnie było w okresie kandydackim.

No i tak jak powiedziałem, Dietrich był szefem Leibstandarte, był posłem do Reichstagu, był członkiem Izby Prasowej Rzeszy, Maxa Amana, gdzie pobierał wynagrodzenie.

Dwie kompanie Leibstandarte zostały przerzucone do Bawarii w ramach czegoś, co przeszło do historii jako Noc Długich Noży.

I Leibstandarte była w teorii jednym z SS-werfigung Struppe, jednym z pułków bojowych SS, ale w praktyce była czymś po prostu osobnym.

SS Totenkopfwerbande, SS Werfigungsstruppe i tak naprawdę Leibstandarte SS Adolf Hitler.

I tylko SS-Manis Leibstandarte Dietricha nosili np.

Wprowadzono odpowiednie rygory, wzrostu aryjskości jednostek SS, a szczególnie Leibstandarte.

Państwoficerowie z Leibstandarte są na tyle łaskawi, że okazują Mirajsfuhrerowi osobisty szacunek.

Ale poza tym Leibstandarte SS Adolf Hitler jest instytucją samą w sobie, która robi co chce i nie czuje potrzeby przejmowania się rozkazami z góry i która przypomina sobie o kierownictwie SS tylko wtedy, gdy trzeba spłacić taki czy inny dług zaciągnięty przez któregoś z należących do niej dżentelmenów albo gdy trzeba wyciągnąć z tarapatów kogoś kto wpadł w błoto.

Proszę nie zapominać, że to co pan robi jako pierwszy dowódca Leibstandarte zostanie oczywiście potraktowane jako obowiązujące prawo przez następnych 20 dowódców.

Himmler wydał polecenie Hauserowi, żeby część kadry z Leibstandarte przeszła do nowo tworzonych pułków SS, ale Dietrich odmówił.

Jego Leibstandarte zostało przecież włączone do grupy operacyjnej zajmującej Austrię w marcu 1938 roku.

Więc już wtedy Leibstandarte pokazało się jako jednostka operacyjna.

Ale w Austrii w czasie Anschlussu zmotoryzowany pułk Leibstandarte sprawił się dobrze.

Leibstandarte SS Adolf Hitler zostało przydzielone VIII Armii generała Blaskowica w inwazji na Polskę na kierunku łódzkim.

Ruszyli na nas 1 września i Leibstandarte przez cały wrzesień 1939 roku walczyło w Polsce.

Leibstandarte była rozbudowywana.

A jaką opinię na froncie miała Leibstandarte?

Leibstandarte zyskała opinię dobrej jednostki bojowej, a Dietrich, mimo że miał poważne braki w dowodzeniu, w rozumieniu oficerem nie był zawodowym, to jednak ratował go szef sztabu, ratowali go oficerowie sztabu i Leibstandarte urastała do rangi dobrej jednostki.

I głównodowodzący wojsk greckich w Epirze i na Peloponezie, generał Zola Koglu i generał Dietrich, dowódca Leibstandarte SS Adolf Hitler, podpisują umowę o kapitulacji wojsk greckich.

A 22 czerwca 1941 roku poprowadził swoją brygadę, realnie dywizję Leibstandarte SS Adolf Hitler do Barbarossy.

Rozpoczęła się w ramach Grupy Armii Południe Popeya Leibstandarte na obszarach Wołynia, na obszarach ukraińskich.

Był po prostu dowódcą brygady, dywizji Leibstandarte.

Znaczy podkreślano, że Dietrich jest idealny, że gdyby armia miała 20 takich Leibstandarte, a państwo niemieckie 20 takich Dietrichów, to już Moskwa dawno byłaby zdobyta.

Że jednostka Leibstandarte jest przykładem męstwa i doświadczenia i doskonałej jego ducha bojowego i wielkich sukcesów, a jej dowódca jest doskonałym przykładem wspaniałego wodza.

Latem 1942 roku jego dywizja Leibstandarte została wycofana do Francji.

A Leibstandarte jako gwardia Hitlera była teraz przekształcana w realną dywizję pancerną.

W czerwcu 43 roku przekazał dywizję Leibstandarte i udał się na zachód.

Niezapomniane pozostanie także jego ostrzeżenie, którego udzielił dowódcom swoich oddziałów, gdy opuszczał Leibstandarte.

nowoszkoloną 12 Dywizję SS Hitlerjugend, a potem wiosną 1944 roku pojawia się także we Francji 1 Dywizja Leibstandarte SS Adolf Hitler, ale jeśli chodzi o formalne podporządkowanie, no to to jest zmienne.

mówi się, że Leibstandarte jako pułk nie radziła sobie w kampanii wrześniowej.

Opinia o tym, że Leibstandarte źle walczyła w Polsce jest fałszywa, ale już w roku 1939 taki obraz próbowali zbudować żołnierze Wehrmachtu.

Dowódcy, wybrani dowódcy Wehrmachtu robili to także w roku 1945 i dzisiaj w wielu książkach w literaturze przedmiotu możemy przeczytać, że Leibstandarte stopniowo dochodziło do elitaryzmu na polu walki, że kampania w Polsce, a potem kampania francuska to jeszcze nie było to.

Można by powiedzieć, że wielu oficerów z kierownictwa I Dywizji SS, z Leibstandarte SS Adolf Hitler, wielu dowódców armii i korpusów pancernych SS, zostało na Zachodzie potraktowanych niezwykle łagodnie.