Mentionsy

Josef Dietrich to jeden z najbliższych współpracowników Adolfa Hitlera, jego prywatny ochroniarz.

To wieloletni dowódca Leibstandarte SS Adolf Hitler i obok Paula Hausera, najwyższy dowódca polowy Waffen-SS.

Przez wiele lat dowódcy przybocznej gwardii Hitlera, człowieku, który zajmował bardzo eksponowane stanowiska w Waffen-SS.

Czy Dietrich rzeczywiście był takim nieokrzesanym, mało inteligentnym gościem, który do wysokich stanowisk doszedł tylko dzięki swojej wierności Hitlerowi?

Nie ma nawet dowodów na to, że uczestniczył w puczu Hitlera w Monachium w 1923 roku, chociaż oficjalnie w nazistowskiej propagandzie uczestniczył i otrzymał nawet stosowne odznaczenie.

Co jest prawdą o życiu ochroniarza Hitlera?

Chciałbym nawet powiedzieć, że Dietrich dołącza do najbliższego kręgu Hitlera wiele lat po ludziach takich jak Goering, Hess czy Himmler, a jednak w sposób błyskawiczny staje się jednym z najbliższych, najbardziej zaufanych ludzi Hitlera.

Ale jeszcze sam Hitler powie o nim, że to pozór, że pod pozorem rubasznego, prostego człowieka kryje się z jednej strony prawdziwa bestia, a Hitler lubił brutalnych ludzi,

A z drugiej strony człowiek, który potrafi zawsze się znaleźć, który ma coś w rodzaju szóstego zmysłu, który odpowiada Hitlerowi pod względem charakterologicznym.

I to być może jest odpowiedź, jak to się stało, że Dietrich zrobił taką karierę u boku Hitlera, wbrew właściwie wszystkim, łącznie z Heinrichem Himmlerem, Reichsfuhrerem SS, z którym miał szorstkie relacje.

Dlatego, że w tej strukturze SS, kiedy Dietrich był dowódcą Gwardii Przybocznej Hitlera, sztandaru przybocznego Leibstandarte, uzyskał zdumiewającą, zaskakującą autonomię.

Wynikała z jednej strony z faktu, że był blisko Hitlera i mógł obchodzić Himmlera.

XX wieku, no to musimy powiedzieć, że jak na syna robotnika miał zaskakujące umiejętności społeczne, a jednocześnie jego brutalność, zdecydowanie i nihilizm zjednywały mu Hitlera na tyle, że zachował wobec swojego generała SS

Ale jak w ogóle wyglądała droga Dietricha do funkcji szefa Gwardii Przybocznej Hitlera?

To bardzo ważne, dlatego że Hitler lubił otaczać się Bawarczykami.

I to też ważne w drodze Dietricha do Hitlera, dlatego że Niemcy pogrążyły się w wojnie domowej.

To był czas, że nawet Hitler chodził z czerwoną opaską i jako gefreiter armii niemieckiej.

Nie był blisko nazistów, nie był blisko Hitlera.

Miał karierę typowego niemieckiego nacjonalisty tamtych lat, ale absolutnie nie był z bliskiego kręgu Hitlera i takim wolnym elektronem będzie Dietrich przez całe życie.

Właściwie nie wiadomo co w czasie puczu Hitlera robił Dietrich.

Jeżeli służył w policji do roku 1924, możemy założyć, że został zwolniony ze służby za wsparcie takie bądź inne, jak wielu innych oficerów policji niemieckiej puczu Hitlera.

Niemniej wydaje się, że był uczestnikiem jako frajkorpsowiec puczu Hitlera, bez większego znaczenia.

W 1936 roku ten jeden z najbliższych współpracowników Hitlera zmarł na zapalenie opon mózgowych.

Jest to postać, która znika nam w mroku dziejów, ale on był tak dla Hitlera jak i dla Dietricha postacią szczególną.

Sam Hitler pytany o początki SS powiedział coś takiego.

Będąc przekonanym, że zawsze może zaistnieć sytuacja, w której trzeba będzie odwołać się do oddziałów elitarnych, na przełomie 22 i 23 roku stworzyłem Oddział Uderzeniowy Adolfa Hitlera .

On zostaje bardzo szybko tak naprawdę najwyższą figurą SS w Bawarii na osobiste polecenie Hitlera.

Hitler można powiedzieć, że był pod wrażeniem Dietricha już w roku 1928.

I potem, parę lat później, kiedy będzie trwała już II wojna światowa, Hitler tak scharakteryzuje Dietricha.

A zatem Hitler nazywał go jednym z najdawniejszych towarzyszy walki.

Na pewno spodobał się Dietrich Hitlerowi 5 lat później w roku 1928.

Dietrich z jednej strony był odwrotnością Hitlera, ale z drugiej strony był frontowym wiarusem, niemieckim nacjonalistą, miał imponujące doświadczenie i z I wojny światowej i ze służby we Freikorpsach i miał smykałkę techniczną.

Ta ostatnia rzecz także była ważna dla Hitlera, który lubił technikę.

Dietrich zbliżył się do Hitlera, zanim Himmler został szefem SS.

To kolosalne będzie miało znaczenie później, dlatego że Hitler mianował Reichsfuhrerem SS Himmlera dopiero na początku 1929 roku.

Jako spedytor, ale z racji tego, że spodobał się Hitlerowi, został także wytypowany w wyborach do Reichstagu i został posłem.

Kończył się rok 1930, a Josef Dietrich był już nie tylko parlamentarzystą NSDAP, nie tylko dowódcą SS w południowych Niemczech, a wtedy, jeśli chodzi o strukturę SS, była to bardzo prestiżowa funkcja, ale także był jednym z najbliższych towarzyszy Hitlera, był jednocześnie szefem jego ochrony.

pucz Sztenesa, kiedy to część kadry SA próbowało przejąć władzę i stanęli w obronie ludzi Hitlera SS-mani.

Kiedy Hitler przystępował do kampanii wyborczych, no to towarzyszyła mu ochrona, którą dowodził Dietrich.

No i Hitler rzeczywiście potrzebował ochrony, bo wielokrotnie próbowano go zabić.

Były bawarski sierżant kawalerii, będący szefem ochrony Hitlera.

Julius Schreck jako kierowca, Hitler obok niego na przednim siedzeniu, Sepp Dietrich i dwóch ochroniarzy.

Teraz już ochrona Hitlera nosiła czarne uniformy SS.

Rok 1932 był bożliwy, a Dietrich towarzyszący Hitlerowi był jednym z jego najbliższych, zaufanych i pewnych ludzi.

I zawsze Hitler wystawiał Dietricha także w wyborach do Reichstagu.

No i Hitler tego właśnie chciał.

Coś, co wkrótce przekształci się w Leibstandarte SS Adolf Hitler.

No i było coś dziwnego w tych decyzjach Hitlera, dlatego że Hitler podporządkował ten oddział SS najpierw pod policję Goeringa.

Tylko podlegało Hitlerowi osobiście i policji, specjalnemu batalionowi Wecke, najbardziej zaufanej jednostce nazistowskiej policji Goeringa w kontrolowaniu władzy w Berlinie w 1933 roku.

Odpowiadało także za ochronę rezydencji Hitlera w Bawarii.

W roku 1933 formalnie powołano Adolf Hitlerstandarte, a następnie Leibstandarte SS Adolf Hitler, czyli chorągiew przyboczną.

Tak jak kiedyś w średniowieczu wódz miał chorągiew przyboczną i taką właśnie chorągwią przyboczną wzorem dawnego rycerstwa miała być Leibstandarte SS Adolf Hitler, którą dowodził właśnie Dietrich.

Dowódcą SS Gruppe Ost, aby jakoś sprawować nad nim kontrolę i móc mu wydawać jakieś rozkazy, no bo nie mógł wydawać rozkazów oficerowi specjalnemu przy Hitlerze.

No i Leibstandarte była przedziwna jak na struktury SS, dlatego że część, jakby na to nie patrzeć, część członków Leibstandarte SS Adolf Hitler nie była SS-manami.

Bo Dietrich potrafił zarekrutować w sposób całkowicie ochotniczy ludzi, którzy nawet nie byli w SS, do służby w Gwardii SS Hitlera.

No i jako dowódca Gwardii Przybocznej Hitlera towarzyszył mu także w wyjazdach zagranicznych.

Ale Hitler szedł do pełni władzy.

Przy czym sam Dietrich trochę był spóźniony, bo jego jednostki ze względu na zły teren i słabe samochody nie zdążyły do Hitlera, który z częścią esesmanów już przystąpił do rozprawy, czy raczej aresztowań w kręgu dowództwa SA, ale potem Hitler powierzył mu zadanie nadzorowania eliminacji, czyli rozstrzelania czołowych esamanów.

Przy czym Dietrich wedle zachowanych relacji zażądał od Hitlera pisemnego potwierdzenia decyzji o zabiciu niektórych esamanów.

Był w ciężkim szoku, że czasem nawet starzy towarzysze partyjni musieli położyć głowę w drodze Hitlera na sam szczyt.

SS Totenkopfwerbande, SS Werfigungsstruppe i tak naprawdę Leibstandarte SS Adolf Hitler.

On robił po swojemu i Hitler aprobował jego autonomię.

Ale poza tym Leibstandarte SS Adolf Hitler jest instytucją samą w sobie, która robi co chce i nie czuje potrzeby przejmowania się rozkazami z góry i która przypomina sobie o kierownictwie SS tylko wtedy, gdy trzeba spłacić taki czy inny dług zaciągnięty przez któregoś z należących do niej dżentelmenów albo gdy trzeba wyciągnąć z tarapatów kogoś kto wpadł w błoto.

Leibstandarte SS Adolf Hitler zostało przydzielone VIII Armii generała Blaskowica w inwazji na Polskę na kierunku łódzkim.

Cały wrzesień spędzili w Polsce, kiedy Hitler po raz drugi przyleciał oglądać oblężenie Warszawy.

25 września 1939 roku Dietrich razem z kompanią motocyklową w tych płaszczach, długich płaszczach motocyklowych przyjmował Hitlera.

Wówczas Hitler wysłał mu taki specyficzny telegram, który był formalnie upomnieniem.

I ten telegram Hitlera do Dietricha brzmiał tak.

Czyli Hitler upomniał Dietricha, że nie może sam podejmować decyzji politycznych o kapitulacji armii greckiej i przyznawać tej armii, która kapituluje na przykład różnego rodzaju

I głównodowodzący wojsk greckich w Epirze i na Peloponezie, generał Zola Koglu i generał Dietrich, dowódca Leibstandarte SS Adolf Hitler, podpisują umowę o kapitulacji wojsk greckich.

A 22 czerwca 1941 roku poprowadził swoją brygadę, realnie dywizję Leibstandarte SS Adolf Hitler do Barbarossy.

A Leibstandarte jako gwardia Hitlera była teraz przekształcana w realną dywizję pancerną.

I Adolf Hitler, jak to miał w przypadku swoich ulubionych generałów, podarował mu 100 tysięcy marek.

Jednymi słowy, Dietrich był tak samo nagradzany przez Hitlera jak najwyżsi rangą generałowie Wehrmachtu.

Zresztą potem, w kwietniu 1943 roku, Hitler w Kancelarii Rzeszy osobiście wręczy Dietrichowi miecze.

nowoszkoloną 12 Dywizję SS Hitlerjugend, a potem wiosną 1944 roku pojawia się także we Francji 1 Dywizja Leibstandarte SS Adolf Hitler, ale jeśli chodzi o formalne podporządkowanie, no to to jest zmienne.

Ale zachowuje wierność wobec Hitlera.

Hitler stawia go na czele 5 Armii Pancernej w czasie końcowych walk w Normandii zakończonych klęską.

Aby pokazać się jako prosty chłop i żołnierz, a nie jako SS-man, najbliższy człowiek Hitlera, jego ochroniarz, jego pilot, a także jako wykonawca zbrodniczych rozkazów eliminacji dowództwa SA w czasie Nocy Długich Noży na początku lata 1934 roku.

Pomniejszanie przez niego znaczenia jego pozawojskowej działalności nie zmienia jednak faktu długotrwałej przynależności do partii Allgemeine SS i związków z Hitlerem.

Jako bliski Hitlerowi esesman musiał wziąć na siebie odpowiedzialność za zbrodnie organizacji, do której przynależał i zbrodnie człowieka, któremu służył.

Można by powiedzieć, że wielu oficerów z kierownictwa I Dywizji SS, z Leibstandarte SS Adolf Hitler, wielu dowódców armii i korpusów pancernych SS, zostało na Zachodzie potraktowanych niezwykle łagodnie.

Korzystał z bliskości i zaufania Hitlera.

Korzystał z tego zaufania, bezgranicznego niemalże zaufania Hitlera.

Zresztą potrafił pyskować samemu Hitlerowi.

Nie był to tak oczywisty ludobójca jak Hitler i Himmler.

Nawet w kontekście Nocy Długich Noży, Dietrich upierał się w stosunku do Hitlera, żeby mu Hitler podpisał dokument upoważniający do rozstrzeliwania wysokich szarżą dowódców S.A.

Jest to, że był człowiekiem, który utorował władzę Adolfa Hitlera, a potem strzegł Adolfa Hitlera, aby ten władzy tej nie utracił.

Był więc to od początku do końca człowiek Adolfa Hitlera, chociaż do partii zapisał się zaskakująco późno.