Mentionsy
Podcast Muzeum Historii Polski
Podcast Muzeum Historii Polski
28.01.2022 15:00

„Pół-opozycjonista” i twarz stanu wojennego. Kim był Mieczysław Rakowski?

Nazywany był „pół-opozycjonistą”, gdy kierował tygodnikiem „Polityka”. Pod koniec lat 70-tych miał powiedzieć: „właściwie jestem po waszej stronie, ale wiem, że musicie przegrać” i właśnie wówczas rozpoczęła się jego oszałamiająca kariera polityczno-partyjna. W czasach stanu wojennego był wicepremierem, premierem i I sekretarzem PZPR. I to on kazał „sztandar Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej wyprowadzić! W tym odcinku podcastu „1000 lata. Prześwietlenie” Łukasz Starowieyski zajmie się jedną z najbardziej barwnych i znaczących postaci PRL – Mieczysławem Rakowskim. O synu rolnika, aparatczyku, potężnym szefie tygodnika „Polityka”, wreszcie jednej z twarzy stanu wojennego i ostatnich lat komunizmu – porozmawia z dr. Michałem Przeperskim, historykiem Muzeum Historii Polski. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Podcast zrealizowano w ramach zadania: kontynuacja i rozbudowa multimedialnego projektu informacyjno-edukacyjnego - Portal Historyczny Dzieje.pl

Rakowskiego Jaruzelski PRL Gomułki Komitetu Centralnego PZPR Gierek Wojciech Jaruzelski Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Muzeum Historii Polski Wojska Polskiego Tygodnika Polityka Łukasz Starowiejski Stoczni Gdańskiej Irakowski

Rozdziały (4)

1. Pokrętna droga do władzy
2. "Polityka" i polityka
3. Wicepremier stanu wojennego
4. Ostatnia deska ratunku, czyli kowulsje systemu

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 7 wyników dla "Komitetu Centralnego"

Chciałbym zapytać o ten taki chyba najbardziej, być może drugi najistotniejszy zwrot w jego karierze, czyli porzucenie kariery aparatczyka i wspinanie się po tych szczeblach komitetu centralnego i tak dalej i przejście do nowo tworzonego pisma polityka.

W latach 55-56 Rakowski był szefem sektora prasy Komitetu Centralnego, co efektywnie było pozycją...

Jeżeli zważy się na to, że w latach 55-56 nastąpiła odwilż i w jakimś sensie, ktoś może powiedzieć, czasem historycy tak mówią, publicyści może częściej jeszcze, o zerwaniu się komunistycznej prasy z łańcucha cenzury czy kontroli Komitetu Centralnego, to Rakowski był jednym z tych, którzy tej smyczy nie utrzymali w odpowiedni sposób.

W 2008 roku na przykład nie starał się nigdy wrócić do Komitetu Centralnego.

właśnie błagonadzieżne i pokorne wobec władzy Komitetu Centralnego.

autentyczny, no w tym sensie, że tak jak powiedziałem wcześniej, że łączył w sobie dwa światy, czyli świat komunistycznej polityki, świat nie wiem, popijania koniaczków w gabinetach Komitetu Centralnego, no skąd ino ten koniaczek, myślę był cokolwiek podławy i raczej taki bardziej kaukaski, aniżeli francuski.

To był niewątpliwie rząd w pełni zależny od Jaruzelskiego, ale już w znacznie mniejszym stopniu zależny od sekretarzy sektorowych Komitetu Centralnego.

Ostatnie odcinki