Mentionsy

Powiedzmy sobie, czy Bolesława Chobrego, czy Bolesława II, czy Kazimierza Odnowiciela mogli funkcjonować.

Wiemy, że Kazimierz był też oddany na nauki, ale czy Bolesław II na przykład, już to tego nie wiemy.

z poganami, którzy z pogańskimi jakimiś chorągwiami, z jakimiś elementami swojego kultu ruszają na te wyprawy wojenne przeciwko Bolesławowi, o którym Bruno po pierwsze pisze, że go kocha, że kocha Bolesława i że Bolesław musząc walczyć z Renkiem II nie może nieść chrześcijaństwa tym dalej mieszkającym na północ czy na wschód poganom i to dla Brunona jest trudne.

I to też powoduje, że taka realpolitik, którą uprawia Henryk II, który nie chce się godzić z tym, żeby Bolesław odgrywał jakąś znaczącą rolę w cesarstwie,

To znaczy mam nadzieję, że go Bolesław III w Sowicie wynagrodził, bo na pewno Galanonim na to zasłużył.

Bo rzeczywiście ta kronika Galla Anonima jest rodzajem takiej właśnie wspaniałej opowieści bohaterskiej, głównie o Bolesławie III, ale także na szczęście o jego przodkach i to jest ten właśnie wymiar kroniki, który tutaj jest bardzo cenny.

czyli tymi właśnie najdawniejszymi, no to jeszcze można by Piasta i Chościska wymienić, ale to są właśnie ci najdawniejsi przodkowie Bolesława III, o których Galon nim też opowiada.

A więc to, co Galla zupełnie nie interesowało, bo Gall zakłada i wprost to deklaruje na samym początku swojej kroniki, że podjął się tego trudu z powodu tego, jak wielkim bohaterem jest Bolesław III.

A ponieważ wie, Gal Anonim wie, że opisać księcia trzeba także przez pryzmat jego przodków, więc programowym punktem początkowym historii Polski dla Gal Anonima jest to, kiedy przodkowie Bolesława III osiągnęli władzę książęcą w Gnieźnie.

Więc wracając do Tadeusza Wojciarowskiego, to właśnie Tadeuże Wojciarowskiej dochodzi do wniosku, że ten fragment w Kronice Kadłubka, który jest poświęcony konfliktowi Bolesława II z świętym Stanisławem, ma już wszelkie cechy hagiografii.