Mentionsy

Kim był Stanisław August Poniatowski?

Pierwszy, jaki mi przychodzi do głowy, to konflikt pokoleń, dlatego że Stanisław August Poniatowski otoczył się ludźmi ze swojego pokolenia, wujowie, jak to wujowie, traktowali go troszkę chyba protekcjonalnie i uważali, że będą nim sterować.

Wobec groźby zrzucenia stronu Stanisław August sam przystąpił do Konfederacji Radomskiej.

Ach, Stanisławie, Augustie, tyś nie król, a nawet nie obywatel.

Już rok wcześniej konfederaci podpisali akt detronizacji Stanisława Augusta, którego nie bez powodów uznawali za rosyjską marionetkę, ale to miało im nie wystarczyć.

Sugestia formułowana niekiedy przez różnych nie tyle historyków, co publicystów historycznych, że król sam wymyślił to całe porwanie lub jak mówił zamach po to, żeby właśnie skompromitować konfederatów barskich, a to wszystko to była mistyfikacja zaaranżowana osobiście przez rzekomą ofiarę zamachu, czyli króla Stanisława Augusta II.

Swoim zwyczajem Stanisław August kluczył, próbując z beznadziejnej sytuacji zyskać ile mógł.

Stanisław August postanowił więc działać.

Późniejsze wydarzenia pokazały, jak wiele racji miał Stanisław August.

Zaniepokojony Stanisław August konstatował Chwytają wielu naszych nawet najlepszych przyjaciół i najcnotliwszych obywatelów tą myślą, że każdy dobry Polak powinien szukać sposobu zrzucenia z siebie jarzma gwarancyi.

Stanisław August, nie widząc szans na przeforsowanie swojej prorosyjskiej orientacji, przyłączył się do reformatorów.

Stanisław August dał jednak radę, a lektyka przetrwała do czasów dzisiejszych i będzie można ją oglądać w Muzeum Historii Polski.

Stanisław August od początku nie wierzył w zwycięstwo w wojnie.

Stanisław August zwołał na ten dzień posiedzenie Straży Praw, czyli Gabinetu Ministrów, rozszerzonego Marszałków Sejmu i Prymasa.

Stanisław August przeżył swój kraj o trzy lata.