Mentionsy

Takie mam wrażenie, że... Albo może Frodo znał tą historię i to on napisał ten fragment bezpośrednio.

I ma też poczucie porażki, prawda, i mówi o tym, co pomyśli Bilbo, że wrócą 12 stycznia, notatka jakby w tym pamiętniku potencjalnym, który Bilbo kazał Frodovi pisać, że 12 stycznia, prawda, będzie porażka.

Po jednym łyku gorącego aromatycznego napoju Frodo uczuł nową siłę w sercu, a senne odlętwienie opuściło go natychmiast.

Tak Frodo zauważył zmianę w opadach i właśnie świt 12 stycznia i ujrzeli wraz z wznoszącym się słońcem i robiło się tym, jak robiło się jasno, ujrzeli świat po tym świeżym opadzie śniegu i wietrze, który

I teraz już wiemy, dlaczego jakby Frodo go nazwał dziwnym elfem na Radzie Jodronda, prawda?

Ledwie jednak Frodo dotknął stopami ziemi, gdy zwaliła się z góry, z głuchym grzmotem lawina kamieni i śniegu.

To bardzo rzadka sytuacja, przynajmniej w tej części książki, bo później będziemy widzieli też oczami tych hobbitów Mariego i Popina dużo fragmentów wydarzeń, ale tutaj jakby na ogół dopóki się drużyna nie rozdzieliła, to Frodo lub Sam byli dla nas jakby oczami, prawda?

Ale na pewno nie był to Frodo, bo musiał to być coś albo Pipin, albo właśnie narrator trzecioosobowy, gdzieś widoczny jakby z góry.

Frodo był... Wszyscy byli przemęczeni, bo tutaj ten ciężki marsz w dół jest opisywany.

Jest wskazane, że Frodo był taki właśnie przemarznięty, zmęczony i...

To frodo, nie?

Mamy moment, kiedy Frodo dostaje od Bilba dziedzictwo rodowe, żądło i kolczugę z Mithrilu.