Mentionsy

Zobaczyć Henet Anon, które zostało opisane tutaj w tym dziele, gdzie jeszcze Frodo i Sam niestety mieli opaski wraz z Gollumem, no to jednak to też daje ten taki zastrzyk takiej tajemniczości, że nie każdy może dostąpić tutaj obejrzenia tego pięknego zakątku, jakim był właśnie Henet Anon.

Wszyscy tutaj wiadomo mówią Frodo i tego Aragorn, ale to jednak tak, a tutaj jednak sam.

Wydało się Frodowi, że jakaś siła unosi go w powietrze, a kiedy przepływał nad skalną zaporą zobaczył, że jest to krąg wzgórz okalających równinę, pośrodku której stoi kamienny szpic podobny do wieży.

Czarni jeźdźcy, pomyślał Frodo i obudził się, ciągle mając w uszach tętę.

Tak, ten moment, kiedy Frodo zobaczył księżyc, czyli młody księżyc, gdyby i tutaj możemy powiedzieć, jakby stwierdzić, że gdyby był w Nowiu, no to Frodo nic by nie widział, bo wtedy ten księżyc jest jeszcze tak młody, że jeszcze go nie ma, że tak powiem.

Natomiast hobbici, ten sen, który się Frodowi przyśnił, zdarzył się w nocy z 26 na 27, czyli tak naprawdę księżyc mógł być młody dopiero za trzy dni.

To oznacza, że Frodo nie mógł widzieć tego, co się wydarzyło, albo nie mógł widzieć tego, co się dzieje na bieżąco, bo fazy księżyca się z tym nie zgadzają.

Tak, to jest jedno wydarzenie, jedna jakby opcja, że Frodo zobaczył mieszankę wydarzeń, albo dostrzegł wydarzenia z przyszłości, czyli z tych dni do przodu, albo prozaiczna przyczyna, czyli Tolkien mógł się pomylić.

A teraz zastanówmy się, czy to, co widział Frodo w wyśnie, był na pewno ortank.

Czyli bardzo, bardzo podobny opis, który ewidentnie sugeruje nam, że to, co widział Frodo we śnie, jest właśnie opisem Isengardu, prawda?

I następnie we śnie Frodo usłyszał ten, ten kopyt.

Tak, ja takie pierwsze skojarzenia no to miałam z tą Wią, nad tym, że byli nad rzeką i akurat Mary nie wpadł do wody, Frodo wpadł do wody, ale jakoś połączyłam to, że oni byli w tej wieżbie i że może to woda gdzieś tam była.

Frodo i Pippin, jak się obudzili, zobaczyli, że okna są w tym pomieszczeniu, to oczywiście podeszli do tych okien, każdy do innego, do innego kierunku.

I Frodo podszedł do wschodniego, czyli tak jakby w kierunku ich marszu docelowego, bo mieli iść na wschód, w stronę Rivendell, a Pippin podszedł do tego zachodniego, tak jakby...

Chobici trwali zasłuchani, a Frodo w głębi serca radował się słodką pogodą, gdyż opóźniała ich wyjazd.

Ale no tutaj na końcu tego fragmentu mamy bardzo ważną też kwestię o Frodzie, bo Frodo miał nadzieję, że przez ten deszcz dzięki temu nie będą musieli dzisiaj wyruszać.

We wszystkich opowieściach Toma to tu, to tam pojawiał się stary wierzbin, a Frodo dowiedział się wreszcie tego, czego chciał, a nawet więcej, choć nie było to przyjemne.

Tom zasugerował dokładnie to, o czym oczekiwał Frodo, czyli żeby dzisiaj lepiej nie wychodzili.

Tak, i to było to, co tak bardzo interesowało też Froda, bo Frodo przecież pytał się, kim jest stary wierzbin i wcześniej nie dostał odpowiedzi, a właśnie ta pieśń i opowieść teraz Toma odpowiedziała na to pytanie.

No i dzięki temu Frodo zrozumiał, czasem nie do końca chciał, nie do końca zgodnie ze swoją wolą, bo już nie chciał aż tyle wiedzieć, ale dowiedział się między innymi o skomplikowanym życiu lasu, o odmiennym sposobie myślenia, o...

Frodo dostał odpowiedzi na nurtującego pytania, czym jest ten las i między innymi Stary Wierzbin.