Mentionsy

Nie gadaj, że wszyscy Daciami przyjechali.

O ile kolega, czy twój znajomy z Rumunii opowiadał ci o tym, że z taką trochę zazdrością pod skórą, jak tu się Polska pięknie rozwija, to my możemy z taką trochę zazdrością pod skórą opowiedzieć o marce Dacia, która istnieje, podczas, że żadna z polskich marek nie ma po niej śladu.

Dacia istnieje i ma się świetnie, chociaż później opowiemy, że nie tak do końca świetnie, bo teraz ma trochę pod górę, ale zanim o tym, to cofnijmy się do czasów, w których Rumunii raczej nie wyjeżdżali na narty San Pellegrino, albo zdecydowanie rzadziej wyjeżdżali.

Dość wspomnieć, że zanim pojawiło się Renault 12, czyli Dacia 1300, była krótka seria Dacia 1100 oparta na Renault 8, ale to był samochód bardzo mało seryjny i on...

Fabryka Usina de Autoturisme, to jest taki przemysłowy rejon Piteści, to jest tam gdzie Dacia zbudowała tę fabrykę.

Trochę nieopatrznie i to takie nieplanowane było niespodziewanie, tym pierwszym samochodem osobowym produkcji rumuńskiej no właśnie stała się Dacia 1100, która była, zresztą też sam samochód Renault 8, to wtedy on miał, liczę sobie na szybko, siedem lat, sześć, siedem lat mniej więcej to konstrukcja.

Otóż Dacia 1300 powstała przez 35 lat.

Dlatego podobno te pierwsze Dacia 1300 do tej pory są bardzo poszukiwane wśród kolekcjonerów takich samochodów, bo jeszcze nie są skażone tym co...

Ale słuchajcie, bo o ile rzeczywiście w siedemdziesiątym roku Dacia 1300 można było uznawać za bardzo nowoczesny samochód, tak jak wspomnieliśmy, debiutował równocześnie w Rumunii i we Francji, o tyle kolejne lata, siedemdziesiąte, osiemdziesiąte, to dla Dacia okres, by powiedzieć, stagnacji.

Dacia próbuje modernizować swoje modele, ale już tak jakby po swojemu.

Inwestycje w bezpieczeństwo, komfort, elektronika się pojawia, a Dacia tłucza nadal jedno i to samo.

Rumunia otwiera się na świat, wraz z nią otwiera się jej rynek samochodowy i nagle się okazuje, że ta Dacia, Dacia 1300, czyli Renault 12 z lat 70., musi konkurować z nowoczesnym Volkswagenem, Oplem, Fordem.

Dacia próbuje w latach 90-tych walki, pojawia się między innymi Dacia Nova, ale to w ogóle jest nieporównywalne do zachodnich konkurentów.

Też były w ogóle, były próby różne, bo też jeszcze powstały takie prototypy jak Dacia Star, z takimi nieprostymi, tylko zaokrąglonymi bocznymi szybami, które miały w jakiś sposób

Z powrotem Dacia też współpracowała w temacie silników, ale z tego się rodzi taka konkluzja, że o ile w czasach, kiedy Dacia była zamknięta za żelazną kurtyną, przy drobnym wsparciu Francji w postaci technologii, nie drobnym, ogromnym wsparciu Francji w postaci technologii, była w stanie składać i sprzedawać samochody z powodzeniem na swoim rynku, ale również na rynkach ościennych demoludów.

Natomiast w momencie, kiedy Dacia wjeżdża na wolny rynek, to się wszystko rozjeżdża.

Czy to w międzyczasie też... Tak, bo trochę surowo oceniłem, bo sobie przypominam, że w międzyczasie jeszcze był model Dacia Nova, Dacia Supernova i potem Dacia Solenza.

Ale może właśnie dzięki temu, że walczyła, Renault postanowiło tą Dacia przejąć.

W 1999 roku szacunki mówią, że około 50 milionów dolarów Renault zapłaciło rumuńskiemu rządowi za prawa do marki Dacia.

W ogóle mówimy często Dacia, Dacia i nie powiedzieliśmy dlaczego Dacia nazywa się Dacia.

No, bo ten region, gdzie produkowałem, no Dacia i produkuje się do tej pory, kiedyś, przed wojną chciałem powiedzieć, przed paroma wojnami, za cesarstwa rzymskiego nazywał się Dacia i stąd nawiązanie po prostu do...

Inwestycje Renault w Dacia jest jedną z najbardziej udanych inwestycji XX wieku w motoryzacji w ogóle.

Miało nosa, miało też konkretny plan, bo od początku Dacia miała być podwalinami do stworzenia maksymalnie prostej, taniej, dostępnej dla milionów ludzi właśnie na tych rozwijających się rynkach, wtedy tak myślaną Rumunii.

Powiedzieliśmy o tych założeniach tego projektu, nie powiedzieliśmy jak ten samochód ostatecznie już na rynku się nazywał, czyli to była Dacia Logan oczywiście, sedanik taki zgrabny, myślę doskonale kojarzony przez... Przerwę ci, bo ten samochód nosił nazwę roboczą, samochód za 5000 euro.

Osoba, z którą miałem okazję wielokrotnie rozmawiać, absolutnie fascynująca postać, bardzo przyjemny jako człowiek, ale także z bardzo ciekawym nastawieniem choćby do takiego wyzwania jak ten projekt Dacia.