Mentionsy

Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z 26 marca 2026 roku stwierdził, że, cytat, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznanie małżeństwa osób odmiennej płci legalnie zawartego w państwie członkowskim Unii i przeniesienie zagranicznego aktu małżeństwa do polskiego rejestru stanu cywilnego

W tym przypadku Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jednak zwrócić się z pytaniem prejudycjonalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odpowiedział na pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego i stwierdził, że odmowa z porządzenia aktu transkrypcji małżeństw jednopłciowych w zakresie korzystania przez obywateli Unii Europejskiej z prawa swobodnego przemieszczania się jest niezgodna z prawem Unii Europejskiej.

SUE jako organ Unii Europejskiej może dokonywać wykładni i interpretacji wyłącznie prawa unijnego i zgodności prawa krajowego z prawem unijnym.

Przede wszystkim traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej , określający kompetencje wyłączne i dzielone Unii.

Niestety, fakty te nie są dobrze znane samemu Tsue, który wielokrotnie w swoim działaniu, podobnie zresztą jak inne instytucje Unii Europejskiej, np. Parlament Europejski, wykraczał poza kompetencje Unii oraz określone w prawie unijnym zasady przyznania oraz pomocniczości .

Czy do kompetencji Unii należą sprawy małżeństwa czy prawa rodzinnego?

Co więcej, również orzecznictwo Polskiego Trybunału Konstytucyjnego, a nawet wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca potwierdzą brak kompetencji Unii Europejskiej w tym zakresie.

Którzy w orzeczeniu jako podstawy prawnej doszukują się karty praw podstawowych, ponieważ karta co wynika z jej artykułu 51 ustęp 1 ma zastosowanie do państw członkowskich tylko w takim zakresie w jakim wykonują one prawo Unii, a więc w zakresie kompetencji przekazanych Unii Europejskiej.

Trybunał jasno wręcz się wyraził, że regulacje prawa Unii Europejskiej stoją na przeszkodzie, cytat, uregulowaniom państwa członkowskiego, które nie zezwalają na uznanie małżeństwa legalnie zawartego przez dwóch mających tę samą płeć obywateli wspomnianego państwa członkowskiego w trakcie korzystania z przysługującej im swobody przemieszczania się i pobytu

Wskazany problem dotyczy tylko uprawnienia do swobodnego przemieszczania obywateli Unii Europejskiej, zawartego w artykule 21 Twue.

Zgodnie bowiem z prawem unijnym każdy obywatel Unii, a więc obywatel któregoś państwa członkowskiego,

Ma prawo do swobodnego przemieszczania się po terenie Unii Europejskiej, natomiast regulacje unijne zwłaszcza dyrektywa 2004 przez 38 uzależniają niekiedy tę swobodę od bycia małżonkiem obywatela danego państwa.

W tej sytuacji SUE nakłada obowiązek transkrypcji małżeństwa zawartego w innym kraju Unii Europejskiej, w których zawarcie tzw. małżeństw homoseksualnych jest legalne, tylko w odniesieniu do korzystania ze swobody przemieszczania się.

Niestety jednak z orzeczenia TSUE sam NSA wyciągnął dużo więcej, co samo w sobie stanowi jeden z wielu przykładów działań polskich instytucji, zarówno na płaszczyźnie sądowej, jak i ustawodawczej, które nadinterpretowują rozstrzygnięcia i prawo Unii Europejskiej w celu wyciągania z nich daleko idących konsekwencji prawnych.

Z tym, że będą musiały wprowadzić określone rozwiązania zgodne z obecnym profilem ideologicznym Unii, a przede wszystkim profilem ideologicznym państw zachodniej Europy.

Nadzieje stanowią instytucje unijne, które co prawda nie mogą, przynajmniej formalnie, narzucić Polsce określonych zmian w obszarze rozumienia małżeństwa, ale mogą wywierać, szczególnie na podatnych przedstawicieli sądownictwa i władzy politycznej, skuteczną presję w ramach określonych spraw toczonych między innymi przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.