Mentionsy

Jakie będą konsekwencje wyroków TSUE i NSA w sprawie homomałżeństw?

Zgodnie z orzeczeniem TSUE, Polska musi dokonać transkrypcji tzw. małżeństw homoseksualnych zawartych za granicą.

W stanie zupełnego pomieszania prawnego i aksjologicznego, jakie niosą za sobą próby podważenia prawnej wartości małżeństwa, należy roztropnie ocenić, z czym rzeczywiście wiąże się orzeczenie TSUE oraz jakie będą jego długofalowe konsekwencje.

Do sprawy TSUE jeszcze wrócimy, niemniej jednak orzeczenie z 26 marca pod względem przynajmniej technicznym nie wychodzi w zasadzie poza to, co orzekł TSUE.

Umknęło im wcześniejsze orzeczenie TSUE.

Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny forsuje, niezwykle zresztą niebezpieczną, ukształtowaną w orzecznictwie TSUE koncepcję, zgodnie z którą organy administracji publicznej mają odmawiać stosowania prawa krajowego, jeżeli jest ono według TSUE

Takie działanie jest w zasadzie całkowitym wyjściem ponad to, do czego zobowiązuje orzeczenie TSUE oraz co wynika z wyroku NSA.

TSUE, organ polityczny.

Do samego wyroku TSUE należy odnieść się na kilku poziomach.

SUE jako organ Unii Europejskiej może dokonywać wykładni i interpretacji wyłącznie prawa unijnego i zgodności prawa krajowego z prawem unijnym.

Niestety, fakty te nie są dobrze znane samemu Tsue, który wielokrotnie w swoim działaniu, podobnie zresztą jak inne instytucje Unii Europejskiej, np. Parlament Europejski, wykraczał poza kompetencje Unii oraz określone w prawie unijnym zasady przyznania oraz pomocniczości .

Oznacza to, że orzeczenie TSUE nie może w żadnym wypadku doprowadzić do sytuacji, w której sytuacja prawna tzw. małżeństw homoseksualnych miałaby być zrównana z sytuacją prawną małżeństwa.

Zresztą TSUE w omawianym wyroku nie wysunął takiej tezy.

W tej sytuacji SUE nakłada obowiązek transkrypcji małżeństwa zawartego w innym kraju Unii Europejskiej, w których zawarcie tzw. małżeństw homoseksualnych jest legalne, tylko w odniesieniu do korzystania ze swobody przemieszczania się.

że TSUE wskazał, że transkrypcja aktu małżeństwa zawartego za granicą jest jedną z opcji rozwiązania wskazanego problemu, a nie jedynym, wyłącznym rozwiązaniem.

Reasumując, TSUE nie mógł zgodnie z wiążącym go prawem zobowiązać państwa członkowskiego do uznania prawnego znaczenia małżeństw homoseksualnych zawartych za granicą poza wąskim zakresem określonym przez prawo unijne.

Niestety jednak z orzeczenia TSUE sam NSA wyciągnął dużo więcej, co samo w sobie stanowi jeden z wielu przykładów działań polskich instytucji, zarówno na płaszczyźnie sądowej, jak i ustawodawczej, które nadinterpretowują rozstrzygnięcia i prawo Unii Europejskiej w celu wyciągania z nich daleko idących konsekwencji prawnych.

To jednak należy potraktować działanie TSUE jako pewien niebezpieczny precedens, który stanowi próbę cichego unormowania fałszywej wizji małżeństwa i rodziny.

Uważam, że nie powinniśmy być zaskoczeni wyrokami TSUE oraz NSA.