Mentionsy

Natomiast faktycznie na mocy wydanych przez Republikę Serbską, przez Wojska Republiki Serbskiej dokumentów najpierw pada placówka ECHO, UNPROFORU, i to się wydarzyło 31 maja 1995 roku.

Wydawałoby się, że taki posterunek powinien być chroniony na śmierć i życie, że błyskawicznie powinny nastąpić naloty NATO, że po coś to wojsko tam było miało za zadanie strzec ludności cywilnej?

Natomiast jedne życia są cenniejsze od drugich i w tym wypadku życia żołnierzy UNPROFOR-u były zdecydowanie ważniejsze.

Natomiast nawet podpułkownik Tom Karemans, czyli dowódca batalionu holenderskiego, w jednym z wywiadów mówił o tym, że

Właśnie po to, żeby sparaliżować działania ONZ-u, a właściwie UNPROFOR-u, żeby nie dopuścić do kontrataku natowskich samolotów, żeby mieć przewagę, bo doskonale wiedzieli, że zarówno NATO, zarówno ONZ, UNPROFOR, wszyscy najważniejsi tego świata mają totalnie w nosie życie jakichś tam Boszniaków w jakiejś tam zabitej dechami górskiej Bośni i Hercegowinie.

O 18.30 Mladić, generał Ratko Mladić, czyli dowódca Wojska Republika Serbskie stanął nad centrum miasta na wzgórzu i Karemans dowiedziawszy się o tym ponownie wnioskuje o natowskie wsparcie z powietrza.

O północy Tom Karemans powiadamia reprezentację ludności Srebrenicy, że rankiem 11 lipca o godzinie 6 rano odbędzie się nalot 50 jednostek NATO na serbskie pozycje.

Tymczasem pogoda rankiem 11 lipca 1995 roku przyszła w sukurs bierności natowskich jednostek.

Ponieważ panowała mgła i w związku z mgłą NATO musiało poczekać z atakiem lotniczym.

O 7 rano mgła się podniosła, ale w dalszym ciągu nie zaobserwowano, by nadleciały samoloty NATO i by jakakolwiek próba obrony miasta i obrony ludności cywilnej została podjęta.

NATO też nie odpowiedziało.

Po tym, jak o dziewiątej rano powiedziano Karemansowi, że wypełnił zły druk, natowskie samoloty były w użyciu gdzie indziej.

Mimo tego wszystkiego, we wtorek 11 lipca o 11 generał Żąwier zwraca się do Toma Karemansa, że nie jest pewny intencji Serbów, więc w związku z tym nie zgodzi się, nie zgadza się i nie zatwierdzi lotniczego wsparcia enklawy przez NATO.

Ale łaskawie generał Żąwie o 12.05.11 lipca zgadza się na lotnicze wsparcie NATO.

Oni szantażują, więc co robi NATO?

NATO przerywa ostrzał.

Natomiast tak naprawdę to, co oni czuli, jak to przeżywali, będąc głodni, spragnieni, przerażeni, tego nigdy nie będę w stanie sobie wyobrazić i mam nadzieję, że ani ja, ani żadne z was nigdy tego nie będzie musiało przeżyć.

Zarzuca mu, że on tutaj przychodzi po dobroci, a oni wezwali na loty NATO i on zabija ludzi w armii serbskiej.

Czyli nie tylko nie potrafił zachować się jak dowódca, nie tylko nie potrafił wydać rozkazu swoim żołnierzom, by bronili posterunków, nie tylko brakowało mu pewności siebie i stanowczości, żeby zmusić dowództwo w Zagrzebiu, by wysłało natowskie wsparcie.

Co prawda główną bohaterką filmu Quo Vadis Aida jest oczywiście Aida, natomiast jej postać została stworzona w oparciu o życiorys Hasana Nohanowicia.

Oczywiście to nie było tak, nie poszliśmy na kawę i nie zrobiłam z nim wywiadu, natomiast miałam zaszczyt, bo to jest dla mnie zaszczyt słuchać tego, co mówią osoby, które przetrwały, które przeżyły to piekło.

Tak, bo Hasanowi udało się dotrzeć na wolne terytorium, natomiast ani jego brat bliźniak, ani jego wuj, ani jego ojciec nie dotarli tam.

Są oczywiście też tego nagrania, natomiast najpopularniejszą metodą egzekucji było rozstrzelanie lub wrzucenie granatu lub kilku granatów do zamkniętej przestrzeni, w której pojmani Boszniacy, czy właściwie nie tyle pojmani, co oddani Serbom Boszniacy, oddani przez ONZ, bowiem 13 lipca o 12 Dutch Batt zgodnie z ustaleniami wydala ze swojej bazy 5 tysięcy srebrenickich uchodźców.

Jedno z nagrań zbrodni, zrobione na pewno po 16 lipca, natomiast brak znacznika daty i czasu, przedstawia sześciu Boszniaków, mają związane za plecami ręce, zostają wypchnięci z ciężarówki, a następnie żołnierze serbscy każą im się położyć na poboczu drogi twarzą w dół i mieliby ich tam rozstrzelać, ale okazało się, że

Natomiast żołnierze pozostawiają przy życiu dwoje boczniaków po to, żeby wykorzystać ich do przemieszczenia zwłok, po czym i oni zostają zamordowani.

Natomiast jemu się udało, dotarł do Tuzli, gdzie spotkał się ze swoją rodziną.