Mentionsy

Jak już wspominałem, będę pomijał z książki Rafała Księżyka te uwagi, które dotyczą historii, wydarzeń dotyczących jakby samych życiorysów poszczególnych zespołów.

Interesuje mnie to, co u Księżyka jest sięgnięciem do tekstów.

tekstów siekiery, jak pisze księżyk.

A w podsumowaniu tego tekstu księżyk umieszcza

Czyli dalej Księżyk.

No to cóż dalej księżyk?

I jak to wygląda u księżyka?

I dalej cytuje księżyka.

Księżyka, który cytuje politykę.

Więc sięgam do księżyka znów.

Księżyk tłumaczy teraz tytuł swojej książki, jak i tłumaczy...

czyli Księżyk.

Falę w wersji z fali z tej płyty ja słyszę tak i to jest tekst, który księżyk rekonstruuje ze słuchu.

I może tutaj najbardziej Adamski narzekał na ten wywiad cytowany przez Księżyka w polityce, ze względu na to, że widział w jaki sposób jego słowa oderwane od osoby przestają cokolwiek oznaczać.

Jak o tym pisze księżyk, zwracając uwagę na to, że w tym momencie Siekiera się kończy, już kończy koncertować i nie będzie istniała w takiej postaci, którą poznaliśmy na płycie Fala, czy którą ludzie poznali na scenie Jarocina.

Cóż, no to dalej księżyk.

Zresztą podobnie mówię o rzeczach oczywistych, tak samo będzie tłumaczył to księżyk, pisząc na przykład Nowa Aleksandria to dziś absolutny klasyk, jedna z niewielu płyt polskiego rocka, która cieszy się na świecie kultowym statusem, a pochodzące z niej utwory są kowerowane przez zagranicznych artystów.

I jeszcze raz księżyk, płyta Nowa Aleksandria.

Książkę Księżyka za bardzo miłą, bardzo cenną, w pewnym sensie wspomnieniową oczywiście, ale nie chciałbym tego sprowadzać właśnie tylko Księżyka do bycia kronikarzem czasów minionych.