Mentionsy

Jak już wspominałem, będę pomijał z książki Rafała Księżyka te uwagi, które dotyczą historii, wydarzeń dotyczących jakby samych życiorysów poszczególnych zespołów.

Interesuje mnie to, co u Księżyka jest sięgnięciem do tekstów.

I jak to wygląda u księżyka?

I dalej cytuje księżyka.

Księżyka, który cytuje politykę.

Więc sięgam do księżyka znów.

I może tutaj najbardziej Adamski narzekał na ten wywiad cytowany przez Księżyka w polityce, ze względu na to, że widział w jaki sposób jego słowa oderwane od osoby przestają cokolwiek oznaczać.

Książkę Księżyka za bardzo miłą, bardzo cenną, w pewnym sensie wspomnieniową oczywiście, ale nie chciałbym tego sprowadzać właśnie tylko Księżyka do bycia kronikarzem czasów minionych.