Mentionsy

Uchwalcie więc, lacedemończycy, zgodnie z honorem Sparty, wojnę i nie dopuśćcie do wzrostu Ateńczyków.

Nawet kapłani czuwający w sanktuariach, takich jak Delfy, mogli być podejrzewani o uleganie wpływom Aten lub Sparty.

Pewnego lata Istm Koryński, po którym maszerowała armia Sparty, nawiedziło trzęsienie ziemi, a wróżby wypadły niepomyślnie, więc Spartanie po prostu wstrzymali inwazję.

nowa strategia Sparty była jak najbardziej uzasadniona.

Mityleńczycy, podobnie jak mieszkańcy Tazos czy Potidai przed nimi, chcieli opuścić Symmachię Ateńską, przechodząc na stronę Sparty.

Starcie Aten i Sparty przeradzało się w wojnę totalną, naznaczoną masowymi deportacjami, zniewalaniem całych populacji, eksterminacją wyjątkowo opornych obrońców, a czasem nawet dyplomatów.

Oblężenie Platei trwało kilkanaście miesięcy, angażując znaczne siły Sparty i Teb.

Czy podczas tej wojny zrobił cokolwiek dobrego dla Sparty?

To właśnie podczas tych ostatnich wielką sławę zdobył strateg Formion, architekt kilku zwycięstw morskich nad flotami Koryntu i Sparty, często znacznie liczniejszymi od tej, którą sam dysponował.

Lacedemończycy pozwalali mu poddać się, o ile warunki kapitulacji nie będą uwłaczały honorowi Sparty.

Po spacyfikowaniu sił stronników wsparty na Korkyrze, Ateńczycy po raz pierwszy w tej wojnie zaangażowali się w sprawy odległej Sycylii, gdzie na zaproszenie lokalnych polejs wysłali niewielką eskadrę.

Młody spartański dowódca został wysłany na czele niewielkiego kontyngentu, złożonego głównie z tysiąca najemników i siedmiuset helotów, którzy pokonali marszem całą Helladę, w tym wrogą usposobioną wobec Sparty Tesalię.

Głęboko zrytualizowana machina wojenna Sparty odzwierciedlała wagę, jaką przywiązywano do sprytu i zwycięstw odniesionych za pomocą podstępów w rodzajach ofiar składanych Bogu Wojny Aresowi już po triumfie.