Mentionsy

W połowie sierpnia alianci wypowiedzieli zawieszenie broni i kilka dni później przystąpili do ofensywy, wzmocnieni przez świeżą armię austriacką prowadzoną przez księcia Schwarzenberg, dowódcę ostrożnego i często niezdecydowanego, ale kompetentnego.

Schwarzenberg, uczyniony głównodowodzącym nad wszystkimi siłami, pomimo sprzeciwu cara Aleksandra, pragnącego osobiście sprawować tę zaszczytną funkcję i przepisać sobie ewentualną zasługę pobicia Napoleona.

Schwarzenberg maszerował na czele Austriaków, a częściowo także Prusaków i Rosjan z ziemi czeskiej w kierunku Saksonii i do Rzecza Odry.

Armia Bohemii księcia Schwarzenberg, z którym podróżował car i król Prus, chciała zaskakującym uderzeniem zdobyć główną kwaterę wielkiej armii razem z całym zaopatrzeniem.

27 sierpnia, drugiego dnia bitwy pod Dreznem, Napoleon zdołał zgromadzić około 135 tysięcy ludzi przeciwko 170 tysiącom, jakimi dysponował wówczas Schwarzenberg.

Już wkrótce energiczny Blysiar sforsował łabę, a w ślad za nim podążali ostrożniejsi, Schwarzenberg i Bernadotte.

Niestety dla niego nie udało się przerwać linii żołnierzy Schwarzenberga.

Garnizon w Dreźnie pod dowództwem generała Sansyra poddał się Austriakom warunkowo, ale już po kapitulacji Schwarzenberg odmówił ratyfikacji układu.

Konieczność poszukiwania aprowizacji w terenie i problemy w koordynacji natarcia doprowadziły do powstania luk między Armią Śląska – Plysiera i Armią Bohemii – Schwarzenberga.

Agresywnego blysiera działającego ofensywnie na krawędzi lekko myślności z jednej i ostrożnego do granic rozsądku Schwarzenberga z drugiej.

Po sukcesach w starciach z mocno już zdezorganizowaną Armią Śląska, Napoleon ruszył na południe, aby odeprzeć ponad stutysięczną armię Bohemii, Schwarzenberga.

Siły Palena były częścią armii bohemii Schwarzenberga.

Na wieść o przybyciu cesarza, Schwarzenberg wydał rozkaz odwrotu, starając się za wszelką cenę unikać bezpośredniej walki z korsykańskim ludożercą.

Podczas dwudniowej batalii Francuzi ponownie starali się rozbić jakąś arier, gardę czy inne osamotnione korpusy koalicjantów, ale drugiego dnia na pola pod Arcis przybyły główne siły Schwarzenberga, podnosząc liczbę żołnierzy koalicji do 107 tysięcy, podczas gdy Napoleon miał już tylko 28 tysięcy.