Mentionsy

Mroczne Wieki
Mroczne Wieki
28.07.2025 10:00

Upadek Napoleona - od Wisły do Elby | 1813-1814

Z kodem "mrocznewieki" kup książkę:

https://mtbiznes.pl/przeswity/wydawnictwo-przeswity/historia/narodziny-i-upadek-mocarstw


Subskrybuj archiwalne odcinki:

https://creators.spotify.com/pod/show/michal-kuzniar/subscribe


Klęska poniesiona przez Wielką Armię na wschodnich bezkresach miała się okazać początkiem końca imperium, które nie miało sobie w Europie równych od starożytności. W porównaniu do Imperium Romanum będącego punktem odniesienia dla wszystkich późniejszych tego typu przedsięwzięć Pierwsze Cesarstwo Francuzów okazało się tworem bardzo efemerycznym, zdolnym przetrwać jedynie dekadę. Na płaszczyźnie politycznej dziełu Napoleona bliżej było do krótkotrwałych i dość efemerycznych konstrukcji wznoszonych w innych epokach przez Attylę, Tamerlana czy Hitlera, imperiów które w najlepszym wypadku rozpadały się zaraz po zgonie ich twórców.


Wesprzyj mnie na:

https://patronite.pl/mrocznewieki

https://buycoffee.to/mrocznewieki

https://suppi.pl/mrocznewieki


Mroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.


Opracowania:

Chandler D., The Campaigns of Napoleon, Scribner 1973.

Chandler D., Dictionary of the Napoleonic Wars, Wordsworth Editions 1999.

Kennedy P., Narodziny i upadek mocarstw. 500 lat burzliwej historii największych potęg świata, Prześwity 2025.

Roberts A., Napoleon Wielki, Magnum, Warszawa 2015.

Zahorski A., Napoleon, PIW, Warszawa 1982.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 14 wyników dla "Józef"

Do małżeństwa ostatecznie nie doszło, bowiem Napoleon poznał Józefinę, ale siostra Désirée, Julia, wyszła za Józefa, starszego brata późniejszego cesarza Francuzów.

Wezwał nawet z Paryża Józefa Fouché, szefa swojej policji, który miał zostać osadzony na czele okupowanego Królestwa w likwidacji.

wielkich ludzi w XX stuleciu bardzo zgrabnie ubierze w słowa Józef Stalin.

21 czerwca pod Wittorią, niedaleko Pirenejów, w dalekiej Hiszpanii, Markis Wellington rozbił francuską armię, na czele której stał Józef Bonaparte, starszy brat Napoleona.

Obrony tej ostatniej powierzono głównie polskim siłom pod dowództwem księcia Józefa Poniatowskiego, dla którego bitwa pod Lipskiem miała być ostatnią w życiu.

Aby wytrącić z sojuszu antyfrancuskiego Hiszpanię, Napoleon uwolnił króla Ferdynanda VII, którego zdetronizował w 1808 roku, wkładając kolonę królestwa na Półwyspie Iberyjskim na skronie swojego nieudolnego brata Józefa.

Ferdynand VII, być może jeszcze głupszy i bardziej arogancki od Józefa, wracał teraz otoczony nimbem patriotycznego męczennika do swojego królestwa, gdzie zostanie przyjęty bardzo ciepło.

Przed starciem pod Montmirail Napoleon napisał do przebywającego w Paryżu brata Józefa, by ten na wszelki wypadek usunął srebrną zastawę i rodzinne portrety z pałaców w Compiègne i Fontainebleau.

Pozostawiony w Paryżu, brat Józef nakłaniał Napoleona, aby zawarł jakikolwiek rozsądny pokój albo zginął niczym Konstantyn XI Paleolog, ostatni cesarz rzymski zaszlachtowany przez Turków Osmańskich w 1453 roku w upadającym Konstantynopolu.

Sam Józef pod nieobecność swojego brata starał się zdobyć jak najwięcej władzy w stolicy, a jego zachowanie zaczęło wyglądać podejrzanie nawet z punktu widzenia Napoleona.

Józef zaczął zachowywać się bardzo niedwuznacznie w stosunku do samej Marii Ludwiki, którą, jak wnioskuje z zachowanych listów Napoleona Andrew Roberts, jego starszy brat starał się po prostu uwieść pod nieobecność małżonka.

Napoleon wysłał do żony parę listów zabraniając jej spotykania się z Józefem bez świadków czy przyjmowania go w sypialni.

Kategoryczny zakaz zbliżania się do Józefa był w sumie bardzo rozsądny także z innego powodu.

Pozostawiony na miejscu Józef zaniedbał wznoszenia umocnień, wydał jednak żarliwą odezwę do ludu, wzywając go do walki na śmierć przeciwko okupantom.