Mentionsy

W końcu w imperium od lat szalała zabójcza plaga, która przetrzebiła tak legiony, jak cywilną populację, nie oszczędzając biednych ani bogatych.

Historyk starał się zapewne oddać ducha czasu i nastrój chwili panującej w naddunajskim obozie, gdzie legiony z autentycznym żalem opłakiwały zmarłego władcę.

Czy umierający Aureliusz przekazywał synowi imperium mlekiem i miodem płynące, z bezpiecznymi granicami, stabilną walutą, bogactwem, zdrową i szczęśliwą populacją, licznymi legionami i spokojem wewnętrznym?

Wojna Spartamii, następnie zabójcza epidemia dziesiątkująca populacje miast i legiony nad Renem i Dunajem, najazdy Berberów w Afryce docierające aż do Półwyspu Iberyjskiego, wreszcie wieloletnie wojny z barbarzyńcami nad Dunajem będące odpowiedzią wobec inwazji zagrażających samej Italii.

Kommodus odziedziczył państwo, które co prawda wyszło z najgorszego kryzysu, ale jego legiony były przetrzebione, zdewastowane prowincje naddunajskie leżały odłogiem, a granice ciągle broczyły krwią.

W 186 roku do Rzymu przeniknął niejaki Maternus, dezerter z Legionów, który podobnie jak inne przypominającego Szumowiny porzucił swój Legion i korzystając z chaosu panującego w ogołoconych z armii prowincjach u schyłku panowania Marka Aureliusza zajął się rozbojem.

O czym świadczy fakt, że pewnej zimy Maternus i jego ludzie z powodzeniem oblegali przez jakiś czas obóz, w którym przebywał cały Legion.

Podobnie złe wrażenie musiała spowodować krótka rebelia Legionów w Brytanii.

Stanąwszy przed legionistami, Pryskus miał powiedzieć.