Mentionsy

Już w 185 roku, na skutek intrygi uknutej zapewne przez wpływowego wyzwoleńca Kleandra, prefekt stracił posadę, a razem z nią głowę.

Upadek wszechmocnego, ale bardzo kompetentnego Perennisa zaowocował wyniesieniem do najwyższych godności Kleandra, wyzwoleńca z małoazjatyckiej Frygi.

Poza straceniem siostry, a potem także żony, cesarz pozbył się również szwagra Burrusa, straconego na skutek podszeptów wszechwładnego Kleandra, Frygijczyka, który zdominował otoczenie cesarza w drugiej połowie lat 80.

Kleandra tymczasem oskarżano głównie o handlowanie urzędami.

Niepopularność Kleandra wzrosła na przełomie 189 i 190 roku, rozniecona kryzysem aprowizacyjnym stolicy.

Na ulicę wylał się wściekły i głodny motłoch, dodatkowo podniecony kierowanymi w stronę Kleandra oskarżeniami o chowanie zboża.

Dodam tylko, że fakt objęcia przez Kleandra jako wyzwoleńca tak wysokiego stanowiska, jakim była zarezerwowana dla ekwitów prefektura praetorium, najlepiej chyba świadczy o jego wpływach.

Skutecznie odcięty od informacji przez Kleandra.

Głowę Kleandra wyniesiono na ulicę nabitą na włóczni.

Propagandowo mógł zrzucić winę za wszystkie niesprawiedliwości i obciążenia na głowę martwego Kleandra, ale oddech wściekłego tłumu i chwiejna postawa pretorianów uświadomiły mu kruchość jego pozycji.

Cassius Dio pisze, że dopiero po upadku Kleandra cesarz ostatecznie przestał oddawać się jakimkolwiek naukom i kształceniu, skupiając na walkach gladiatorskich i boskich urojeniach.