Mentionsy

Chodzi o Davida Lagercrantza.

Tego Davida Lagercrantza, który napisał trzy kolejne tomy serii kryminałów milenium po tym, jak umarł.

I choć dzisiaj serię kontynuują kolejni pisarze, to w momencie, w którym David Lagercrantz zgodził się, by to dalej pisać, to był to gigantyczny skandal.

Takie rzeczy mogą się zdarzać, ale David Lagercrantz to jest człowiek, który robi takie bardzo nieśmiałe, kruche wrażenie.

No, ale nowa afera z Davidem Lagercrantzem jest dużo większa.

Do literatury polskiej i różnych tematów związanych z tym, co jest prawdą, a co nie jest prawdą jeszcze na chwilę wrócimy, ale teraz to, o czym wspomniałam na początku podcastu, czyli David Lagercrantz i jego najnowszy skandal.

Więc tak, David Lagercrantz, żebyście zrozumieli wymiar skandalu, musicie dowiedzieć się trochę więcej o tym, z jakiej on pochodzi rodzinę, kim jest z urodzenia.

To akurat tu ma znaczenie, bo Lagercrantz jest synem arystokraty,

Chodzi oczywiście o Ulofa Lagercrantza.

Ulof Lagercrantz miał kilkoro dzieci.

Przeczytam Wam fragment mojej rozmowy z Lagercrantzem, w której on opowiada o ojcu.

Sam David Lagercrantz twierdzi, że zna obie te drogi, bo on zarówno odniósł ogromny sukces swoimi książkami, choć taki sukces, którym prawdopodobnie trochę gardziłby jego ojciec, bo Ulof Lagercrantz był człowiekiem

No ale jeszcze wracając do Dawida Lagercrantza, on też cierpi dość regularnie na depresję.

Wracając jeszcze do relacji ojciec-syn, to David Lagercrantz często mówi o tym, jak bardzo swojego ojca podziwiał i jak bardzo chciał być taki jak on.

I w czasach, kiedy żył Ullo Lagercrantz, było też bardzo modnie.

I od razu wam powiem, że kiedy ja spotkałam się z Davidem Lagercrantzem i rozmawiałam z nim parę lat temu, to on już wtedy zapowiadał, że chce poza kryminałami napisać książkę o swoim ojcu, że to będzie też jakiś element jego terapii, że to jest dla niego bardzo ważny temat.

No i słuchajcie, jest już książka o ojcu Lagercrantza.

No bo wiecie, Ulf Lagercrantz

Z kolei jego syn, który jako trzydziestolatek, nawet jeszcze jako czterdziestolatek uchodził za jakąś taką gorszą wersję ojca, za pisarza, któremu się nic nie udaje, za jakąś taką niepoważną postać, za kogoś, kto zamiast pisać dobre książki próbuje być dziennikarzem śledczym, bo tym też się w pewnym momencie David Lagercrantz zajmował.

Jako czytelnicy szukamy w czytaniu samych siebie, ale drugi fragment pokaże wam stosunek Ulofa Lagercrantza do kobiet, a gdzieś tam o tym też traktuje skandal, do którego zaraz dojdziemy.

A więc, Ulof Lagercrantz pisał tak.

Ulo Lagercrantz, jak już wspomniałam, był bardzo szanowanym intelektualistą, był też człowiekiem bardzo wyrazistych ideałów, człowiekiem wierzącym w socjaldemokrację, wierzącym w intelekt, a nie pieniądze, dla którego najważniejsza w życiu była praca i sztuka.

Miał on czworo dzieci i miał też u swojego boku przez całe życie żonę, Martinę Lagercrantz, która przez dużą część swojego życia nie pracowała, tylko zajmowała się domem, ale była bardzo inteligentną kobietą.

Kiedy Lagercrantz był już dorosłym, doszło do jakiejś ogromnej kłótni między jego rodzicami.

Najwyraźniej ręką nie Ulofa Lagercrantza, tylko jego żony Martiny.

I to jest książka, którą Lagercrantz, Ulof Lagercrantz napisał dla swojej żony Martiny.

Otóż, kiedy już dzieci u Lofala Lagercrantza były dorosłe, wydawało się, że on i jego żona, no tak sobie właśnie idealnie żyją.

To pojawił się nagle w ich życiu nieoczekiwany człowiek, którego Martina Lagercrantz nazywała intręglinien, czyli nieproszony gość, natręt.

I ten tytuł ma książka syna Ulofa Lagercrantza, Dawida Lagercrantza na temat ojca.

Ten natręt i nieproszony gość to był trzydziestoletni mężczyzna, który twierdził, że Ulof Lagercrantz jest jego ojcem.

Okazało się, że to nie był syn Ulofa Lagercrantza.

David Lagercrantz nie zyskał nagle jeszcze jednego brata, ale ta historia doprowadziła do tego, że Ulof Lagercrantz wyznał żonie, że miał romans, po czym opowiedział jej, tak trochę na jednym oddechu, o wszystkich kobietach, z którymi był w czasie trwania ich małżeństwa.

No i okazało się, że on właściwie był sekseholikiem i on po prostu nieustannie miał jakieś kobiety, łącznie z tym, że kiedy żenił się z Martiną Lagercrantz, to jednocześnie utrzymywał relacje z inną swoją dziewczyną i pisał do niej listy, żeby absolutnie nie przerywać związku, bo małżeństwo w tym związku w ogóle nie będzie przeszkadzało.

Ewidentnie tak to wszystko interpretował Ulo Flagercrantz.

Martina Lagercrantz dowiedziała się, że była oszukiwana przez lata, lata, lata, lata.

Co więcej, okazało się i Ulof Lagercrantz jej to wyznał, że on był taki bardzo romantyczny, bo właściwie każda kobieta, z którą miał romans, nawet jeżeli była to tylko historia seksualna, uważała, że jest miłością jego życia.

Ale kiedy David Lagercrantz dzisiaj wspomina o ojcu i kiedy pisze o nim w swojej książce, no to pisze na przykład, że pewnego wiosennego dnia w 1956 roku o jego ojciec Ulof Lagercrantz kupił dla matki wespę.

Tymczasem zamiast tego Ullo Flagercrantz odwiózł na wespie do domu młodą nauczycielkę gry na fortepianie, która odwiedzała ich dom.

Okazało się, że ten mężczyzna, który skontaktował się z Ulofem Lagercrantzem twierdząc, że jest jego synem, to jest właśnie syn tej nauczycielki fortepianu odwożonej na wespie, no bo z nią Ulof Lagercrantz także miał romans, także syn.

I najwyraźniej ktoś próbował to zniszczyć, być może sam ojciec, ale rękopis został posklejany i starannie zachowany, więc David Lagercrantz uważa, że powinien był, że miał prawo opowiedzieć tę historię.

I odezwali się członkowie rodziny, którzy uważają, że David Lagercrantz nie miał prawa napisać takiej opowieści, którzy twierdzą, że jego matka nie byłaby z tego zadowolona.

Jeden z kuzynów Dawida Lagercrantza, Johan Lennert, napisał taki artykuł o książce swojego kuzyna.

Zauważa się także, że w tej książce jest... Znaczy bo sam Lagercrantz stara się gdzieś tam odpowiedzieć na takie pytanie, czy on dokonał jakiegoś takiego mordu publicznego na swoim ojcu, na ojcu, do którego, jak już wiemy, miał sam różne pretensje.

Zresztą warto powiedzieć, że Ulof Lagercrantz i Martina Lagercrantz byli ze sobą do końca życia Ulofa Lagercrantza.

David Lagercrantz może pisać o tym, kim był dla niego jego ojciec?

I kiedy ukaże się, jeśli by się miała ukazać, książka Davida Lagercrantza na temat jego ojca?

Nie wiem, czy miałaby szansę na wywołanie w Polsce takiego zainteresowania jak w Szwecji, gdzie, jak powiedziałam, Ulof Lagercrantz to jest po prostu cały czas takie nazwisko, które wywołuje mnóstwo skojarzeń i po prostu taka ważna postać szwedzkiej kultury, jakiś autorytet.

No i David Lagercrantz, który czegoś się nie tknie, zamienia w złoto dzisiaj, który bardzo umiejętnie żongluje różnymi takimi wątkami z osobistego życia.

Czyniąc te wątki materiałem, który fascynuje prasę, więc David Lagercrantz albo udziela wywiadu o swojej ostatniej depresji, albo o tym, że córka właśnie wyszła z anoreksji, albo o tym, że ojciec okazał się być mężczyzną, który nieustannie zdradzał i oszukiwał swoją żonę.

Poza tym wiem, że David Lagercrantz ma w Polsce całą rzeszę fanów, bo jeśli ktoś kocha kryminały, no to zdecydowanie go czyta.