Mentionsy
Mamy kłopot z Zełenskim? | Parafianowicz, Bodziony
Jak powinna wyglądać polska strategia wobec Ukrainy po czterech latach wojny? W najnowszym odcinku podcastu Jakub Bodziony rozmawia ze Zbigniewem Parafianowiczem – autorem książki „Kłopot z Zełenskim” – o granicach wsparcia dla Ukrainy, pragmatycznej pomocy w przedłużającym się konflikcie oraz o bezpieczeństwie Polski i regionu. Dyskusja obejmuje sytuację na froncie, kwestie dronów nad Polską, korupcję w Ukrainie i możliwy przełom w wojnie, a także znaczenie stabilnej Ukrainy dla polskich interesów strategicznych.
Rozdziały (14)
Parafianowicz i Bodziony omawiają relacje polsko-ukraińskie i rolę Amerykanów w kontekście bezpieczeństwa Europy.
Parafianowicz analizuje strategię bezpieczeństwa Polski i jej zależność od Amerykanów, podkreślając naiwność polskich polityków.
Parafianowicz omawia zmiany w relacjach polsko-amerykańskich, podkreślając niewielkie znaczenie Amerykanów w sytuacji wojskowej.
Parafianowicz i Bodziony omawiają polityczny spor i jego wpływ na bezpieczeństwo Polski, podkreślając niewielkie znaczenie relacji polsko-amerykańskich.
Parafianowicz omawia relacje polsko-amerykańskie, podkreślając niewielkie znaczenie Amerykanów w sytuacji wojskowej i politycznej.
Parafianowicz omawia wyzwania dla polskiej klas politycznej, podkreślając niewielkie znaczenie relacji polsko-amerykańskich.
Parafianowicz i Bodziony kontynuują rozmowę o relacjach polsko-amerykańskich, podkreślając niewielkie znaczenie Amerykanów w sytuacji wojskowej i politycznej.
Parafianowicz analizuje portret Zełenskiego, podkreślając jego rolę w polityce Ukrainy i jego wpływ na bezpieczeństwo Polski.
Rozmówca cytuje fragment książki, podkreślając, że Zełenski ocalił państwo, co daje mu poczucie niezniszczalności.
Rozmówca porównuje Zełenskiego do Netanyahua i Trumpa, podkreślając jego zdolność do gry z partnerami zachodnimi. Dyskusja na temat jego roli jako zbawcy narodu i skoncentrowanej władzy.
Rozmowa kontynuuje temat zwątpienia w relacjach polsko-amerykańskich, podkreślając brak zaufania i niezrozumienie stron.
Rozmowa skupia się na negatywnych scenariuszach dla Ukrainy i polsko-ukraińskich relacji, w tym utrzymywaniu głębokiej niestabilności, chaosu politycznego i upadku Ukrainy.
Parafianowicz opisuje zmiany w swoich poglądach na Ukrainę i Polskę, w tym ewolucję z przekonania o trzymaniu Ukrainy na polskie elity do zrozumienia współzależności.
serdecznie polecamy raz jeszcze Kłopot z Zełenskim wydawnictwem Czerwone i Czarne
Sponsorzy odcinka (1)
"serdecznie polecamy raz jeszcze Kłopot z Zełenskim wydawnictwem Czerwone i Czarne"
Szukaj w treści odcinka
Ale w 2007 roku ten spór polaryzacyjny mógłby być jeszcze jakoś akceptowalny, bo byliśmy rok przed wojną w Gruzji, nie znaliśmy do końca intencji rosyjskich w sensie stosowania nagiej siły w polityce międzynarodowej, ale w 2026 roku dyskusja o tym, czy Tusk jest niemieckim agentem, a czy Karol Nawrocki
Bo tam, nie pamiętam już kto, ale chyba bodajże ktoś z kancelarii premiera Tuska mówił o przekazaniu właśnie migów.
Bo to, co wydaje mi się jednym z najciekawszych i wydaje mi się, że dla wielu osób zaskakujących, szczególnie tutaj w naszym polskim piekiełku i polskiej polityce, motywów tej książki jest to, że Donald Tusk i rząd obecny...
Natomiast przychodzi Tusk
A z Tuskiem okazało się, że jest dużo trudniej, bo Tusk po prostu prowadzi tę politykę
To jest taki miażdżący uścisk Donalda Tuska, również myślę w polityce wewnętrznej dosyć znany.
Tak, jeśli rzeczywiście Tuskowi uda się przenieść ten cynizm z polityki wewnętrznej na relacje z partnerami zagranicznymi, to to będzie ogromna korzyść dla państwa.
Oczekiwał, że Tusk przyjedzie na jego wezwanie.
Tusk może i mówi do nich miłe rzeczy, ale kto go zna, ten wie, że to gracz.
No tak, to jest tak jak w tym porównaniu, które stosuje Robert Krasowski pomiędzy Kaczyńskim a Tuskiem, że Kaczyński przychodzi z grubą pałką, robi zamieszanie, bije tą grubą pałką, a Tusk wbija sztylet i upuszcza krew.
Wziął rząd, przyjechał na granicę i mówił Tusk tutaj, proszę, stawiasz się tutaj, przyjeżdżasz, meldujesz się, a Tusk akurat przyjmował von der Leyen w Warszawie i odblokowywali KPO, czyli miał ważne wydarzenie z punktu widzenia takiego wewnętrznego PR-u, wewnątrzpolitycznego.
Bo nawet jeżeli ten Tusk się nie pojawił i oni potem mogli powiedzieć, że ich zignorował, no i co z tego?
Niezależnie od tego, czy ktoś jest zwolennikiem, czy przeciwnikiem Tuska, no to Tusk jest szefem polskiego rządu, reprezentuje autorytet polskiego państwa.
Tylko zastanawiam się, jaki jest modus operandi polskiej polityki wobec Ukrainy i wydaje mi się, że z tej historii przywódców, polityków, to najbliżej go skutecznego jest właśnie Tusk.
Te dwa rządy Tuska sprzed przejęcia władzy przez PiS i tego, gdzie na mapie jego takiej mentalnej była Ukraina.
Tu jest opisana scena wywalenia Donalda Tuska do innego pociągu podczas tej słynnej wizyty, która wyniknęła na prośbę Niemców.
Ostatnie odcinki
-
Mamy kłopot z Zełenskim? | Parafianowicz, Bodziony
29.05.2026 17:00
-
Czy Trump oddaje świat Chinom? | Michał Lubina
17.05.2026 06:00
-
100 lat po zamachu majowym: Piłsudski uratował ...
16.05.2026 18:22
-
USA przegrały w Iranie? | Piotrowski, Włodek, B...
04.05.2026 15:22
-
Polexit – realne ryzyko czy polityczna fantazja...
30.04.2026 04:00
-
Czy Iran to największa porażka USA? | Bryc, Bod...
29.04.2026 19:04
-
Upadek Orbana. Przełom czy pozór? | Wigura, Bod...
21.04.2026 07:21
-
Upadek Orbana. Przełom czy pozór? | Wigura, Bod...
20.04.2026 10:11
-
Czy Zachód się kończy? | Zybertowicz, Stawiszyń...
17.04.2026 10:26
-
Czy Trump i Nawrocki pogrążą prawicę? | Dudek, ...
10.04.2026 10:32