Mentionsy

Kultura Liberalna
Kultura Liberalna
29.04.2026 19:04

Czy Iran to największa porażka USA? | Bryc, Bodziony

Czy Donald Trump przegrał starcie z Iranem, tracąc kontrolę nad sytuacją na Bliskim Wschodzie?

Gościnią odcinka jest dr Agnieszka Bryc z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu – ekspertka ds. Rosji i Bliskiego Wschodu, współprowadząca „Raportu Międzynarodowego” w Onecie.

Rozmawiamy o tym, czy rozejm między Iranem a Izraelem ma jakiekolwiek realne znaczenie, czy jest tylko elementem gry politycznej. Analizujemy dynamikę ostatnich ataków, ryzyko dalszej eskalacji i to, kto faktycznie kontroluje przebieg wydarzeń.

Kto tu wygrywa, a kto traci? Jakie są cele Izraela, czego chce Iran i czy USA nadal są w stanie narzucać reguły w regionie.

Prowadzenie: Jakub Bodziony.

Rozdziały (10)

1. Wprowadzenie i przedstawienie gościa

Jakub Bodziony przedstawia swojego gościa, doktor Agnieszkę Bryc, specjalistkę od Bliskiego Wschodu i Rosji.

2. Analiza porozumienia między Stanami Zjednoczonymi a Izraelem

Agnieszka Bryc i Jakub Bodziony analizują porozumienie między Stanami Zjednoczonymi a Izraelem, stwierdzając, że jest to nieprzegrywana operacja dla Stanów Zjednoczonych.

3. Taktyka i strategia Trumpa

Agnieszka Bryc omawia taktykę i strategię Trumpa, podkreślając, że musiała użyć retoryki szantażowej.

4. Wpływ na relacje z Izraelem

Agnieszka Bryc analizuje wpływ decyzji Trumpa na relacje z Izraelem, podkreślając, że Trump nie miał zaufania do swoich doradców.

5. Odbiór w świecie międzynarodonym

Agnieszka Bryc omawia odbiór decyzji Trumpa w świecie międzynarodonym, z podkreśleniem, że Rosja interpretuje to jako słabość Ameryki.

6. Strategia i cele operacji

Agnieszka Bryc omawia strategię i cele operacji, podkreślając, że cele były nieosiągalne i że Trump zdecydował się na wojnę na podstawie nieprawdziwych informacji.

7. Reakcja państw z Zatoki Perskiej

Agnieszka Bryc omawia reakcję państw z Zatoki Perskiej na operację, podkreślając, że Iran zdał sobie sprawę z ograniczeń agresji amerykańskiej.

8. Nowa broń Iranu i jej konsekwencje

Rozmowa skupia się na nowej broni Iranu i jej wpływie na politykę państw z Zatoki Perskiej i USA.

9. Analiza polityki Izraela i Ameryki

Analiza negatywnych konsekwencji polityki Izraela i Ameryki w regionie, w tym wpływ na sąsiednie państwa arabskie i NATO.

10. Ryzyko kryzysu NATO

Analiza ryzyka kryzysu NATO z powodu negatywnych relacji Trumpa z Europą i potencjalnej erozji zaufania do USA.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 23 wyników dla "Atoki Perskiej"

Możliwość, czyli prawdopodobieństwo ataku Iranu na instalacje czy obiekty amerykańskie w regionie w państwach Zatoki Perskiej, tutaj cytuję, jest minimalna.

I to jest to, co bardzo podnoszą państwa z Atoki Perskiej, bo to one po pierwsze mówiły, że jeszcze jak już mieliśmy tą fazę przed uderzeniem amerykańsko-izraelskim, czyli jeszcze przed Genewą, w której Amerykanie rozmawiali z Irańczykami.

To wiemy, że państwa Zatoki Perskiej poprzez Turcję i poprzez Egipt, a także bezpośrednio próbowały wywrzeć presję na administracji amerykańskiej, żeby w ogóle porzucić ten plan.

I nawet doprowadziło do tego, że konstruując operację przeciwko Iranowi, Trump nie konsultował się z partnerami z Zatoki Perskiej.

Także tak to interpretują państwa z Atoki Perskiej, żeby to Iran kontrolował przepływ tankowców przez cieśninę Ormus, pobierając to słynne myto dwóch milionów dolarów za jeden tankowiec.

Państwa z Atoki Perskiej są oburzone, mówią, a gdzie zwolność żeglugi, a gdzie to realne otwarcie cieśniny, której nie ma.

Co więcej, państwa z Atoki Perskiej właśnie obawiają się Iranu, bo to tutaj zostało naruszone ogromne zaufanie, kiedy nie tylko amerykańskie bazy zostały przecież atakowane, ale obiekty cywilne, lotnisko w Dubaju, jakieś mieszkania, jakieś hotele.

I tutaj wchodzi Zeleński i mówi, ale my mamy broń przetestowaną, my wam pomogliśmy w odpieraniu szachetów irańskich i w tym momencie tym, który realnie jest w stanie pomóc państwom z Atoki Perskiej, no to będzie Ukraina.

Co więcej, to doświadczenie bojowe i ten bardzo szybki awans czy innowacje w sferze militarnej są szalenie atrakcyjne do państw Zatoki Perskiej, więc Amerykanie mogą się zdziwić,

Oczywiście zapowiadane i one są prawem strony zaatakowanej do odpowiedzi i do samoobrony, ale jednocześnie ataki w infrastrukturę państw Zatoki Perskiej to jest jednocześnie, powiedzmy tak, to już jest poza jakby protokołem, ale Irańczycy jakby przekonują, że to jest ta cena tego waszego nadmiernego zbliżenia z Amerykanami, to znaczy

Tak jest, ale państwa Zatoki Perskiej, a konkretnie Arabia Saudyjska, w 2023 roku znormalizowały relacje z Iranem.

A czy, dopytam, czy państwa Zatoki Perskiej w jakiś sposób, jako de facto satrapie, czy monarchie absolutne, muszą liczyć się z głosem swojej opinii publicznej?

Pytanie na ile one będą zrealizowane, bo pewne opcje są poszukiwane i wśród tych opcji jest zawiązanie większej, bardziej intensywnej współpracy w ramach regionu, czyli odejście od takiej bardzo zatomizowanej polityki państw zatokiperskiej i jeszcze większa integracja.

To wniosek też jest taki dla państw Zatoki Perskiej, że Amerykanie mogą być, może ich nie być i mogą się opowiedzieć pomimo swoich zapewnień po stronie, znaczy mogą nie pomagać państwom Zatoki Perskiej.

Więc państwa Zatoki Perskiej i tak to widać w komentarzach analityków z tej części regionu,

Ale w tym samym czasie Ławrów bardzo często jeździł, w zasadzie latał do pań Zatoki Perskiej, bo rosyjska dyplomacja przekierowuje swoją uwagę z tych dotychczasowych, klasycznych, standardowych partnerów na partnerów w Zatoce Perskiej.

Przekonują państwa z Atoki Perskiej, że my wprawdzie nie mamy takiej mocy jak Amerykanie, ale po pierwsze, jesteśmy państwem, które jest w stanie rzucić wyzwanie Amerykanom.

Którzy was podzielili w prawdzie państwa Zatoki Perskiej są często jakby efektem polityki kolonialnej, ale nie są tymi złymi interwencją, znaczy nie prowadzą takiej w domyśle polityki jak Stany Zjednoczone.

Czy jest szansa dla Rosji, prawda, zacieśnienia relacji z państwami Zatoki Perskiej?

I teraz jest pytanie, na ile państwa z Atoki Perskiej pójdą jeszcze bardziej w kierunku partnerstwa z Chinami, które się wprawdzie generalnie dystansują wobec tego, co dzieje się na arenie międzynarodowej.

I pytanie, jakie wnioski, to znaczy jaką korektę w swojej polityce wprowadzą państwa z Atoki Perskiej i czy na przykład ta wajcha nie będzie przełożona bardziej na relacje z Pekinem aniżeli ze Stanami Zjednoczonymi.

I mogłyby to wykorzystać relacje i z Iranem, i z państwami Zatoki Perskiej.

To znaczy ogromnym kosztem państw Zatoki Perskiej.