Mentionsy

Ich wybór nie padł jednak na lokalnego potentata Deportivo, które zaledwie rok wcześniej dotarło do finału Copa Libertadores i szczyciło się najdłuższą w kraju historią, lecz inny klub z Cali.

Kiedy klub Pablo Escobara Atletico Nacional Medellin po zdobyciu upragnionego Copa Libertadores stanu w szranki z Wielkim Milanem o tytuł najlepszej drużyny świata był dosłownie o krok od sprawienia wielkiej sensacji, ulegając stworzonemu przez Silvio Berlusconiego potworowi dopiero w dogrywce.

Dlatego, gdy jego Atletico Nacional Medellin jako pierwsza kolumbijska drużyna klubowa w historii sięgnęła po Copa Libertadores, było to przedstawiane jako triumf całego kraju.

Już w ćwierćfinałowej rywalizacji z, o ironio, innym klubem finansowanym przez kartel z Medellin, a więc aktualnym mistrzem kraju i drugim reprezentantem Kolumbii w Copa Libertadores, Millonarios Bogota,

Gdy sędzia Lu Stau użył gwizdka po raz ostatni, stało się jasne, że kolejnego zdobywcę Copa Libertadores wyłonią rzuty karne.

Takiemu postawieniu sprawy sprzyjałby fakt, że jeszcze w 1996 roku Ameryka wystąpiła w finale Copa Libertadores, w którym po raz kolejny uległa wielkiemu River Plate, a rok później ponownie triumfowała w lidze.