Mentionsy

Bo Jezus przecież mawiał, nie stawiajcie oporu złemu, lecz jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi.

Według mnie słowa Jezusa bardzo adekwatnie odnoszą się do sytuacji Polski podczas zaborów,

Bo w dzisiejszych czasach za najzagorzalszych obrońców chrześcijaństwa uchodzą środowiska nacjonalistyczne narodowe, ale czy ich ideologia nie kłóci się z pacyfistycznym, egalitarnym i uniwersalistycznym przesłaniem pochodzącym od Jezusa?

Natomiast takim zgrzytem było dla mnie w Ewangelii Łukasza w rozdziale 22 jest mowa o tym, że Jezus podczas ostatniej wieczerzy powiedział, że teraz nadchodzą takie czasy,

No i tutaj ci, którzy mówią, że ten pacyfizm się skończył, że to jest utopijne, że to jest nierealne, że przynajmniej w samoobronie można stosować przemoc, mówią, no popatrzcie, tutaj Jezus zapowiada takie czasy, że będzie potrzebny miecz w samoobronie.

Na co anabaptyści, ta tradycja, do której ja dotarłem, powiadają, ale nie, nie, bo to jest takie tylko to, że potem Jezus mówi, potem Piotr chyba, czy któryś z apostołów mówi, mamy tutaj dwa miecze, a Jezus mówi, wystarczy.

To świadczy o tym, że przecież za chwilę jest scena, w której Piotr dobywa miecza, żeby bronić Jezusa, a Jezus mówi – schowaj ten miecz, bo jakby każdy, kto mieczem wojuje, od miecza ginie.

To mówią, no patrzcie, no właśnie Jezus tutaj pokazał, że my nie stosujemy tego miecza.

No niby tak, ale przecież to jest sytuacja wyjątkowa, bo Jezus miał umrzeć, taki był plan.

Odwołują się do tego, co miało się wydarzyć, czyli Jezus miał zostać schwytany.

Anabaptyści, pierwotni chrześcijanie, Świadkowie Jehowy, wszyscy ci, którzy są pacyfistami totalnymi, albo przynajmniej wojskowymi, mówią, że większym przejawem miłości jest dawanie świadectwa wiary w Jezusa, wierność słowom Jezusa.

Nawet jeżeli chodzi o napaść zbrojną, nawet jeżeli ja zginę i zginie ileś tam ludzi, bo ich nie obroniłem, dlatego że ważniejszą sprawą jest świadectwo wierności słowom Jezusa.

Mówią, że w utopijnym świecie być może to by było fajne świadectwo, ale jakie to jest świadectwo miłości, jeżeli przez twój taki bardzo, bardzo taki literalny, bardzo taki sekciarski, taki bardzo fanatyczny, fanatyczną postawę, odczytanie nakazu Jezusa,

Jest w Ewangelii Jana, oprócz tych cytatów wymienionych przez Dawida, w Ewangelii Jana jeszcze Jezus staje przed Piłatem i Jezus mówi, że królestwo moje nie jest z tego świata i mówi, że gdyby moje królestwo było z tego świata, to moje uczniowie biliby się, żebym nie został wydany Żydom.

Czyli ewidentnie logika Królestwa Bożego, Królestwa Jezusa jest inna, jest taka, że nawet w obronie Jezusa chrześcijanie się nie biją.

No więc jeżeli nawet w obronie Jezusa chrześcijanie się nie biją, no to tym bardziej w sprawach innych, takich jak na przykład obrona jakiegoś państwa, w którym przebywają.

W czasach, kiedy obowiązywała taka ideologia, że cesarz rzymski jest Panem i Synem Bożym, to chrześcijanie chodzili i głosili, że nie, nie, Jezus jest Panem i Synem Bożym i tylko Jezusowi się należy.

Chrześcijaństwo było projektem przeniesienia się z królestwa tego świata poddanego szatanowi do królestwa światłości poddanego tylko Jezusowi.

Chrześcijanin stawał się poddanym Jezusa, której królował, zaczynał królować w jego życiu, jako zapowiedź tego Królestwa Bożego, które ma nadejść.

I oczywiście na zasadzie słów Jezusa, żeby zostawić umarłym grzebanie ich umarłych, żeby sprawy, problemy, które są problemami tego złego świata, były załatwiane przez ludzi, którzy są poddanymi tego złego świata.

z tą kwestią pacyfizmu spisanych słów Jezusa i tego, że Kościół pierwszych dwóch, nawet trzech wieków starał się ich być wiernym, ponieważ najwyższym priorytetem było głoszenie Ewangelii, było poszerzanie Królestwa Bożego.

To ja jakby w ten sposób składam moje świadectwo, że ja Go miłuję tak jak Jezus, że nie stawiam Mu oporu, nie robię Mu krzywdy.

Pozwalam się skrzywdzić dokładnie tak, jak Jezus pozwolił się skrzywdzić z miłości.

I jedyne co mogę zrobić, to jest tak jak Jezus modlić się, żeby Bóg odpuścił temu napastnikowi tę agresję, nie?

Natomiast po IV wieku w katolicyzmie trzeba było przesunąć akcenty tak, żeby chrześcijaństwo było akceptowalne dla ludzi, którzy nauczanie Jezusa mają w głębokim poważaniu.

Wojujących ze sobą królestw, zupełnie się nie różniące od świata pogańskiego, z tą różnicą, że te królestwa twierdzą, że są wierne Jezusowi, który powiedział, nie stawiajcie oporu złemu, tylko nastawiajcie drugi policzek.

A jak jesteś katolikiem, to należysz do kościoła, który założył Jezus Chrystus i od jego założenia kościoła ten kościół ma ciągłość.

Do dzisiaj nierozwiązane i chrześcijanie, którzy starają się być wierni słowom Jezusa, mają dobre argumenty po obu stronach tego sporu.

Z punktu widzenia zaczątku Królestwa Bożego, w którym nie ma już Żyda ani Greka, tylko wszyscy są kimś jednym w Jezusie.

Natomiast no, jeżeli chodzi o zagrożenie takie dla mnie, no to Jezus mówił, jakie są opcje.

Natomiast, jeżeli w pewnych okolicznościach Jezus dopuszcza też inną opcję, mianowicie

Gdyby była taka możliwość, ukrywanie się, ucieczka, no to to są opcje jezusowe.

Na temat odnoszenia się chrześcijanina do wspólnoty politycznej, chrześcijanina, który próbuje być wierny Jezusowi i temu pierwotnemu nauczaniu Kościoła.

Jak profesor Matczak mówi, jak można na okładce książki Chrześcijaństwo a moralna religia dać Jezusa z zakrytymi oczami jak przestępcy, panie profesorze i ludzie, którzy się zgadzacie z panem profesorem.

Ze szczególnym uwzględnieniem katolicyzmu, że to jest nieprawda, że to co mówi o Bogu, o Jezusie, o Kościele, że to nie odpowiada obiektywnej rzeczywistości.

Czynieniu drugiemu to, co ja chciałbym, żeby mi czyniono, jak na przykład nauczał Jezus, z tego powodu, że nie mam żadnej gwarancji, że ja trafnie rozpoznałem moim rozumem i moimi preferencjami,

Drogą prawdą i życiem jest Jezus w kościele katolickim, w związku z czym Islam, buddyzm, judaizm to są fałszywe religie, z którymi dialog, ewentualnie jakiś kontakt ma służyć ewangelizacji, a nie temu, żeby w doczesności sobie żyć jako dobrzy.

Że lud Starego Przymierza ze swoją narodowością, ze swoją świątynią, ze swoją państwowością, ze swoimi ofiarami, kapłaństwem i tak dalej, to był tylko cień i zapowiedź i obraz i typ rzeczy, które w Nowym Przymierzu Jezus Chrystus urzeczywistnia jako te prawdziwe i docelowe.

Prost i to w rozmowie Jezusa z Żydami, że jeżeli ktoś nie czci syna, to nie czci ojca.

Dlatego, że nie czczą Jezusa, a kto nie czci Jezusa, a kto nie oddaje czci synowi, ten nie oddaje czci ojcu.

Którą przyniósł Jezus i nowe przymierze.

Bo Bogu się podoba uwierzenie w Jezusa, będąc czy to poganinem czy Żydem.

Więc ten Kościół, który podobno jest prowadzony przez Ducha Świętego, ten Kościół, podobno prawdziwy Kościół Jezusa Chrystusa, zamalował się w taki kąt.

Zajadając popcorn, oglądać samokompromitacje wewnętrzne, nie mające nic wspólnego z Jezusową miłością, spory, polityczno-doktrynalne podziały, nie mające nic wspólnego z prawdziwym Kościołem o jednej wierze.