Mentionsy

To właśnie tak to się dzieje, bo jakby to, co właśnie wam opisałem, ten typ spotkania, to jest stały proces kreatywny pracy w pixarze.

Oprócz tego przyjrzymy się procesowi pixara i czego możemy się od nich nauczyć, a także przez cały czas trwania odcinka będę dość mocno irytować purystów językowych mówiąc feedback zamiast informacja zwrotna.

W tym celu wróćmy na moment do pixara i dlaczego studio zdecydowało się właśnie na taką praktykę, gdzie jedna osoba pokazuje historię na produkcję, którą stworzyła, a reszta ma za zadanie właśnie wskazać wszystkie słabe strony tej historii.

Według mnie Pixar po prostu zdaje sobie sprawę, że o ile w społeczeństwie kochamy taki mit genialnej jednostki, która sama po prostu przewraca świat do góry nogami i tam redefiniuje jakąś dyscyplinę, którą się zajmuje, o ile jest to bardzo romantyczna idea, o tyle nie do końca zdaje się mieć przełożenie na rzeczywistość.

Dlatego też scenariusze Pixara nie powstają w izolacji i w piwnicach.

Zanim przejdziemy do podsumowania całego odcinka, to chciałbym wykorzystać wszystkie te elementy, o których mówiliśmy, żeby gdzieś tam spróbować znaleźć odpowiedź, dlaczego właśnie to spotkanie pixarowe, które polega tylko i wyłącznie na krytyce czyjejś pracy z ostatnich kilku miesięcy, dlaczego to działa tak dobrze i dlaczego to tak sprzyja właśnie powstawaniu pięknych historii, pięknych animacji.

To jest wszyscy zebrani w tym pomieszczeniu pixarowym mają odpowiednie przekonania na temat feedbacku.

I dlatego też pozwoliłem sobie nazwać ten odcinek neurohacking w pixarze, ponieważ na poziomie neuro raczej jesteśmy poustawiani tak, żeby nie wchodzić w takie sytuacje, żeby nie dawać feedbacku, żeby w ogóle nie prowokować jakichkolwiek tego typu społecznych konfrontacji.

Ale też sprawia, że ta praktyka pozostała z pixarem na lata.