Mentionsy

Młody człowiek stanął jak wryty, rozejrzał się wokół, aż spostrzegł wreszcie Kaderusa i Danglarsa siedzących przy stole w altanie osłoniętej liśćmi.

— rzekł Fernand, podnosząc głowę i spoglądając na Kaderusa tak, jakby szukał kogoś, na kim mógłby gniew swój wywrzeć.

Tymczasem Danglars spoglądał przenikliwie na młodzieńca, którego słowa Kaderusa paliły jak roztopiony ołów.

Danglars zadrżał na ten niespodziany przytyk i spojrzał na Kaderusa badawczym wzrokiem, chcąc zbadać, czy cios został zadany z premedytacją.

Ale na twarzy Kaderusa, otępiałej już od alkoholu, malowała się tylko głęboka zawiść.

— rzekł Danglars, udając, że chce powstrzymać Kaderusa, który wychylał się z pijackim uporem z altany.