Mentionsy

Zaczynając temat narodzin Republiki Rzymskiej musimy się cofnąć do VI wieku przed naszą erą, zapanowania ostatniego króla rzymskiego, jakim był Luciusz Terkwiniusz Pyszny.

Zanim jeszcze przejdę do historii Terkwiniusza Pysznego i jak to się stało, że Rzymianie postanowili obalić monarchię, kilka słów wstępu jak wtedy Rzym wyglądał i w jakiej sytuacji się znajdował.

Nie wszystkie konstrukcje, które według Rzymian miały być dziełem terkwiniuszy, były imponujące w tradycyjnym rozumieniu tego słowa.

Legenda głosi, że w pałacu Terkwiniusza Pysznego pewnego razu okazał się wielki wąż, co wzbudziło przerażenie władcy.

Pythia przepowiedziała posłańcom Terkwiniusza, że ten, który jako pierwszy pocałuje matkę, zostanie władcą Rzymu.

Jednak te działania już czynności nie wystarczyły i Terkwiniusz, potrzebując środków, sprowokował wojnę z bogatymi Rutulami.

Podczas oblążenia Sextus Terkwiniusz urządził ucztę w swoim namiocie, co było wówczas zwyczajem.

który walnie się przyczynił do obalenia Terkwiniusza.

Lucjusz Terkwiniusz Kolatyn, krewny Sextusa.

Wyrwana ze snu, Lukrecja przeraziła się, nie widząc znikąd pomocy, tylko grożącą jej śmierć, a wtedy Terkwiniusz wyznał jej swą miłość.

Tą groźbą, jakby gwałtem niepohamowana lubieżność przemogła nieustępliwą dotąd obyczajność i Terkwiniusz odszedł stamtąd dumny ze zwycięstwa nad cnotą niewieścią.

Gdy groźba śmierci nie wywarła na Lukrecji wrażenia, Terkwiniusz posłużył się jej obawą przed niesławą.

Oczywiście Terkwiniusze nie poddali się łatwo po utracie władzy.

Zgodnie z opisem Liviusza, Terkwiniusz Pyszny próbował zainicjować kontrrewolucję w Rzymie, lecz po niepowodzeniu sprzymierzył się z krółem Larsem Porsenną z Klozium, który obległ Rzym, dążąc do przywrócenia monarchii.

Pod wrażeniem determinacji Rzymian porzucili Terkwiniusza.

Po opuszczeniu przez Porcenne, Terkwiniusz szukał wsparcia gdzie indziej i ostatecznie został pokonany w latach 95. w. p.n.e.

Rodzice Serwiusza Tulliusza, zięcia Terkwiniusza, rządzili sabińskim miastem Kornikulum i byli Sabinami, więc i Serwiusz był Sabinem.

Zakup ksiąg sybilińskich od Sybilii z Kyme to zasługa Terkwiniusza Pysznego.

Terkwiniusz uznał cenę za nadmierną, więc Sybilla spaliła trzy z nich i zażądała tej samej sumy za pozostałe.

W końcu Terkwiniusz nabył trzy księgi za cenę dziewięciu.

Według rzymskiej opowieści wysepka powstała na początku epoki republikańskiej, kiedy to zboże uprawiane na prywatnych terenach Terkwiniuszy zostało wyrzucone do rzeki.

Niezależnie od kluczowej daty, lista konsulów, która stanowiła podstawę chronologii Republiki, rozpoczynającą się od Lucjusza Juniusza Brutusa i Lucjusza Terkwiniusza Kolatyna w 509 roku p.n.e., była w swoich najwcześniejszych częściach produktem licznych adaptacji i naciąganych wniosków, inteligentnych domysłów, a prawdopodobnie także czystych fantazji.

Lukrecja, będąca najbardziej znaną tragiczną ofiarą, doprowadziła swoją śmiercią do wybuchu wojny, ale Terkwiniuszowi pozwolono ujść cało, a walki wybuchły później.

Co więcej wydarzyło się później, po ustanowieniu urzędów i ostatecznej klęsce Terkwiniusza Pysznego?