Mentionsy
Występy gościnne #6 | Adaptacje sceniczne
Co zostaje z klasyki, kiedy przestaje być „lekturą do odhaczenia”, a zaczyna być materiałem na scenę? Czy młoda publiczność potrzebuje uwspółcześniania na siłę, czy raczej uczciwej, mocnej opowieści, nawet jeśli mówi ona archaicznym językiem i ciągnie za sobą cały bagaż mitów?
W Teatrze Ludowym w Krakowie, podczas Festiwalu Otwarcia, krytyk teatralny Jacek Wakar zainicjował rozmowę o adaptacjach scenicznych kierowanych do młodej widowni. W dyskusji udział wzięli twórcy teatralni: Katarzyna Błaszczyńska, Bartłomiej Błaszczyński, Bartosz Cwaliński oraz Staszek Chludziński, a także uczestnicy projektu „Lato w teatrze”: Iwo Woźniak, Anna Kus, Maria Wolska i Olga Fryz.
Rozdziały (18)
Jacek Wakar przedstawia festiwal otwarcia i gościa, a także grupę młodych uczestników z Lato w Teatrze.
Katarzyna Błaszczyńska i jej synowie przedstawiają bohaterów spektaklu Chłopcy z placu Miarki.
Młodzi uczestnicy opowiadają o swoich reakcjach na Sienkiewicza i jego adaptacje, porównując je z adaptacjami Molnara.
Młodzi uczestnicy opowiadają o kwestii językowej i komunikatywności adaptacji Molnara i Sienkiewicza.
Młodzi uczestnicy opowiadają o swoich reakcjach na Molnara i jego adaptacje, porównując je z adaptacjami Sienkiewicza.
Młodzi uczestnicy i goście kontynuują dyskusję nad kwestią komunikatywności i adaptacji Molnara i Sienkiewicza.
Rozmowa o adaptacjach literackich, w tym Molnara i Sienkiewicza, w kontekście uwspółcześniania treści i ich prezentacji na scenie.
Goście kontynuują rozmowę na temat adaptacji literackich do sceny, podkreślając znaczenie autentyczności i przekazu oryginału. Dyskusja skupia się na problemach zrozumienia treści przez młodsze widzów i podejściu do klasyków.
Rozmowa o adaptacjach dla różnych grup wiekowych i stylu życia widowni.
Wspomnienia o adaptacjach dla dzieci i młodzieży oraz trudności z zachowaniem zainteresowania tych widzów.
Rozważania nad adaptacjami dla różnych grup wiekowych i stylu życia widowni.
Refleksje nad wiernością autorytetom w adaptacjach i rozmowa o kluczowych zadaniach adaptacji.
Rozważania nad adaptacjami do publiczności i zadania projektowania komunikatu dla widzów.
Pytania do twórców o ich marzenia i plany dla przyszłych projektów.
Propozycje nowych inspiracji dla adaptacji, takich jak adaptacje mangi i gier komputerowych.
Autor opowiada o swoich marzeniach o adaptacjach gier komputerowych, takich jak Disco Elysium, Mad Max i Killer Joe Tracy Lettsa.
Autor wspomina o planowanych adaptacjach w Teatrze Śląskim, w tym Dionizje i Płatonowej, oraz o swoich marzeniach o interpretacyjnych możliwościach.
Autor podsumowuje rozmowę i dziękuje słuchaczom za udział w podcastu, życząc im owocnych przygód teatralnych.
Szukaj w treści odcinka
Ale uwaga, na przykład na Hamlecie Szekspira, że ktoś wam wyjdzie i pokaże Hamleta w dżinsach i będzie rozmawiał przez telefon komórkowy i opowiadał, że właśnie, no nie wiem, tak osadzone to zostanie przepisane na żywo.
I to było wstrząsające, bo było totalnie zgodne z Szekspirem.
I gdybym miał powiedzieć o jednym z najwierniejszych odczytań Szekspira, to właśnie byłoby to odczytanie absolutnie zgodne
No bo tak, reżyserujesz na przykład Tennessee Williamsa, reżyserowiliście razem szekspirowskiego Coriolana, który nie jest łatwym i nie jest też wypowiedź często granym tekstem.
dobrą literaturę, czy to jest Molnar, czy to jest Szekspir, żeby się tych przykładów trzymać, że ten ekwiwalent jaki powstanie, jakby to powiedzieć, ktoś celowo napisze se nowego Hamleta.
W przypadku takich utworów jak Szklana menageria czy chociażby Koriolan, który był tekstem bardzo, bardzo trudnym i jest tekstem bardzo archaicznym, jednym z bardziej archaicznych właściwie dramatów Szekspira.
ale w takim sensie jakości tej literatury, to nie jest to Szekspir.
W sensie, będąc nawet brutalnym, nie jest to Szekspir i myślę, że tutaj w tym kontekście wierność temu tekstowi, taka bardzo właśnie uzaufanie autorowi, jeśli chodzi o stworzenie świata, tworzenie świata, który on robi, tym jak prowadzi historię, to tak, ale jeśli chodzi o treść,
Jeśli chcielibyście, żeby teatr wam opowiedział jakąś historię, kolejnego Sienkiewicza, Szekspira, Moliera albo nie wiem, coś całkiem współczesnego, to będąc ludźmi, którzy siedzą trochę w teatrze, którzy się tym realnie i szczerze interesują, z taką opowieścią może teatr, takie pierwsze w ogóle skojarzenie, nieprzygotowane,
Takiej jak właśnie Szekspir.
Ostatnie odcinki
-
Występy gościnne #19 | Imiona Krymu
05.06.2026 04:40
-
Na południe #2 | Wyobrażona inność, peryferyjna...
02.06.2026 04:40
-
Gdzie mieszkają książki #3 | Dzień Dziecka
01.06.2026 06:19
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #13 | Ke...
29.05.2026 04:45
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #12 | Ws...
26.05.2026 04:50
-
Rozmowy o esejach #2 | "Żywa i martwa"
22.05.2026 05:09
-
Występy gościnne #18 | Dziewczyńskość. Dzieje ...
19.05.2026 04:40
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #11 | To...
15.05.2026 04:50
-
Występy gościnne #17 | Zespół Odepa, czyli zupe...
12.05.2026 04:40
-
Brakarnia #9 | Retelling we współczesnej liter...
08.05.2026 04:40