Mentionsy

Dziennik Literacki. Podkast
Dziennik Literacki. Podkast
09.01.2026 05:30

Występy gościnne #6 | Adaptacje sceniczne

Co zostaje z klasyki, kiedy przestaje być „lekturą do odhaczenia”, a zaczyna być materiałem na scenę? Czy młoda publiczność potrzebuje uwspółcześniania na siłę, czy raczej uczciwej, mocnej opowieści, nawet jeśli mówi ona archaicznym językiem i ciągnie za sobą cały bagaż mitów?

W Teatrze Ludowym w Krakowie, podczas Festiwalu Otwarcia, krytyk teatralny Jacek Wakar zainicjował rozmowę o adaptacjach scenicznych kierowanych do młodej widowni. W dyskusji udział wzięli twórcy teatralni: Katarzyna Błaszczyńska, Bartłomiej Błaszczyński, Bartosz Cwaliński oraz Staszek Chludziński, a także uczestnicy projektu „Lato w teatrze”: Iwo Woźniak, Anna Kus, Maria Wolska i Olga Fryz. 

Rozdziały (18)

1. Wprowadzenie i przedstawienie gościa

Jacek Wakar przedstawia festiwal otwarcia i gościa, a także grupę młodych uczestników z Lato w Teatrze.

2. Przedstawienie bohaterów

Katarzyna Błaszczyńska i jej synowie przedstawiają bohaterów spektaklu Chłopcy z placu Miarki.

3. Reakcje na adaptacje sceniczne

Młodzi uczestnicy opowiadają o swoich reakcjach na Sienkiewicza i jego adaptacje, porównując je z adaptacjami Molnara.

4. Kwestia językowa i komunikatywności

Młodzi uczestnicy opowiadają o kwestii językowej i komunikatywności adaptacji Molnara i Sienkiewicza.

5. Reakcje na Molnara

Młodzi uczestnicy opowiadają o swoich reakcjach na Molnara i jego adaptacje, porównując je z adaptacjami Sienkiewicza.

6. Kwestia komunikatywności i adaptacji

Młodzi uczestnicy i goście kontynuują dyskusję nad kwestią komunikatywności i adaptacji Molnara i Sienkiewicza.

7. Adaptacje Molnara i Sienkiewicza

Rozmowa o adaptacjach literackich, w tym Molnara i Sienkiewicza, w kontekście uwspółcześniania treści i ich prezentacji na scenie.

8. Refleksje nad adaptacjami literackimi

Goście kontynuują rozmowę na temat adaptacji literackich do sceny, podkreślając znaczenie autentyczności i przekazu oryginału. Dyskusja skupia się na problemach zrozumienia treści przez młodsze widzów i podejściu do klasyków.

9. Zakłócenia w adaptacjach

Rozmowa o adaptacjach dla różnych grup wiekowych i stylu życia widowni.

10. Adaptacje dla młodszej publiczności

Wspomnienia o adaptacjach dla dzieci i młodzieży oraz trudności z zachowaniem zainteresowania tych widzów.

11. ADHD i adaptacje

Rozważania nad adaptacjami dla różnych grup wiekowych i stylu życia widowni.

12. Wierność autorytetom

Refleksje nad wiernością autorytetom w adaptacjach i rozmowa o kluczowych zadaniach adaptacji.

13. Adaptacje i publiczność

Rozważania nad adaptacjami do publiczności i zadania projektowania komunikatu dla widzów.

14. Pytania dla twórców

Pytania do twórców o ich marzenia i plany dla przyszłych projektów.

15. Nowe inspiracje

Propozycje nowych inspiracji dla adaptacji, takich jak adaptacje mangi i gier komputerowych.

16. Adaptacje gier komputerowych

Autor opowiada o swoich marzeniach o adaptacjach gier komputerowych, takich jak Disco Elysium, Mad Max i Killer Joe Tracy Lettsa.

17. Projekty w Teatrze Śląskim

Autor wspomina o planowanych adaptacjach w Teatrze Śląskim, w tym Dionizje i Płatonowej, oraz o swoich marzeniach o interpretacyjnych możliwościach.

18. Podsumowanie i dziękowania

Autor podsumowuje rozmowę i dziękuje słuchaczom za udział w podcastu, życząc im owocnych przygód teatralnych.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 10 wyników dla "Szekspir"

Ale uwaga, na przykład na Hamlecie Szekspira, że ktoś wam wyjdzie i pokaże Hamleta w dżinsach i będzie rozmawiał przez telefon komórkowy i opowiadał, że właśnie, no nie wiem, tak osadzone to zostanie przepisane na żywo.

I to było wstrząsające, bo było totalnie zgodne z Szekspirem.

I gdybym miał powiedzieć o jednym z najwierniejszych odczytań Szekspira, to właśnie byłoby to odczytanie absolutnie zgodne

No bo tak, reżyserujesz na przykład Tennessee Williamsa, reżyserowiliście razem szekspirowskiego Coriolana, który nie jest łatwym i nie jest też wypowiedź często granym tekstem.

dobrą literaturę, czy to jest Molnar, czy to jest Szekspir, żeby się tych przykładów trzymać, że ten ekwiwalent jaki powstanie, jakby to powiedzieć, ktoś celowo napisze se nowego Hamleta.

W przypadku takich utworów jak Szklana menageria czy chociażby Koriolan, który był tekstem bardzo, bardzo trudnym i jest tekstem bardzo archaicznym, jednym z bardziej archaicznych właściwie dramatów Szekspira.

ale w takim sensie jakości tej literatury, to nie jest to Szekspir.

W sensie, będąc nawet brutalnym, nie jest to Szekspir i myślę, że tutaj w tym kontekście wierność temu tekstowi, taka bardzo właśnie uzaufanie autorowi, jeśli chodzi o stworzenie świata, tworzenie świata, który on robi, tym jak prowadzi historię, to tak, ale jeśli chodzi o treść,

Jeśli chcielibyście, żeby teatr wam opowiedział jakąś historię, kolejnego Sienkiewicza, Szekspira, Moliera albo nie wiem, coś całkiem współczesnego, to będąc ludźmi, którzy siedzą trochę w teatrze, którzy się tym realnie i szczerze interesują, z taką opowieścią może teatr, takie pierwsze w ogóle skojarzenie, nieprzygotowane,

Takiej jak właśnie Szekspir.