Mentionsy

Mianowicie na 14 członków pierwotnych PKWN-u tylko trzech wywodziło się z Polskiej Partii Robotniczej, z których tak naprawdę istotny był tylko jeden, a mianowicie Stanisław Radkiewicz w roli ministra bezpieczeństwa publicznego.

Nie będę tu szerzej o tym opowiadał, ale za chwilę o relacjach osóbki z Radkiewiczem jednak wspomnę.

na co Słupka wściekł się i powiedział, jak to, przecież ja jestem premierem, to ja określam tego polityką rządu, na co Frej Bielecki poprosił pana premiera, żeby wyszli do sąsiedniego pokoju i trzeba zadzwonić do ministra Radkiewicza.

No i rzeczywiście taki telefon został wykonany i tym razem Radkiewicz okazał swoją łaskawość i rzeczywiście...

No ale właśnie Wachowicz bardzo szybko zaczął próbować robić to, co Osóbka, czyli dążył do zwalniania różnych ludzi z aresztów UB, w efekcie czego już w lipcu 1946 roku Radkiewicz doprowadził tego usunięcia z resortu bezpieczeństwa, co pokazało, że ta próba podjęcia przez Osóbkę zdobycia jakiejś realnej władzy, jeśli chodzi o aparat bezpieczeństwa, skończyła się zupełną porażką.

to ostatecznie nie tylko go nie aresztowano, ale nawet nie pozbawiono stanowiska właśnie tego dyrektora uzdrowisk, choć w 1951 roku Julia Brystygierowa, dyrektorka Departamentu V Ministerstwa Bezpieczeństwa napisała specjalne pismo do ministra Radkiewicza z sugestią, że trzeba odwołać osóbkę Morawskiego z tego stanowiska, bo dzięki temu może podróżować po kraju także do stref przygranicznych, no uzdrowiska były jak wiadomo.

Niemniej jednak Radkiewicz nie skorzystał z tej propozycji i Osóbka przetrwał w roli tego dyrektora do roku 1956 i wtedy właśnie na fali odwilży postanowił znów wrócić do polityki.