Mentionsy

Jeżeli czasami na przykład wydaje ci się, że być może coś z tą neuroatypowością jest na rzeczy, że może jesteś neuroatypową osobą, ale w sumie w żaden sposób nie pasujesz ani do ADHD, ani do spektrum autyzmu.

O miksie tych dwóch neurotypów, czyli ADHD plus spektrum autyzmu daje nam AUDHD.

To znaczy też znów szacunki są naprawdę bardzo rozbite, bo widziałam i takie, że od 30% współwystępowania, czyli że ktoś ze spektrum autyzmu spełnia również kryteria ADHD, do 80%.

Osób ze spektrum autyzmu spełniają kryteria DHD.

Natomiast odwrotnie jest troszeczkę niższy, czyli 20-65% osób za DHD spełnia również kryterium spektrum autyzmu.

Jeszcze do 2013 roku nie można było zdiagnozować razem ADHD i autyzmu.

I teraz jakby naukowcy idą w kierunku, naukowcy, diagności psychiatrzy idą w kierunku tego, żeby dodać AUDHD jako odrębny neurotyp do diagnozy.

To znaczy ADHD bierze się stąd, że masz gorsze przetwarzanie, gorsze wchłanianie dopaminy.

I to właśnie charakteryzuje mózg ADHD, że ma te dwa wilki, o których ja często mówię.

Z drugiej strony masz ADHD, które jest bardziej wrażliwe.

Tak, bo jeżeli tam masz albo sam autyzm, albo autyzm, że tak powiem, wybija, czyli ADHD jest gdzieś tam przykryte, no to wtedy cię to nie rusza, że ci ludzie, no bo i tak tam w tej stadzie nie obchodzi cię to stado, bo obchodzi cię bardziej przedmioty różne, które są wokół ciebie, a nie ludzie.

Natomiast jeżeli jest tam ADHD tak mniej więcej na równi, albo nawet troszkę wyżej, no to to stado cię bardzo obchodzi, bo ty chcesz przynależeć, bo...

I te sprzeczności są bardzo charakterystyczne dla UDHD.

jakby ogólnie, jak ci od ADHD dają radę, no to pasują tym od ADHD, a tobie nic nigdy nie pasuje.

I wszyscy się zgadzają z tym, że jest, i tak samo ADHD zresztą, że jest taką cechą mózgu, którą mamy od samego urodzenia do samego końca, nie można jej wyleczyć, zawsze taka będzie.

Więc ja tutaj podchodzę i zawsze we wszystkich moich materiałach podkreślam to, że ja podchodzę z tego paradygmatu, z tej takiej narracji o neuroróżnorodności, czyli że ten autyzm, to ADHD i te wszystkie inne neurotypy to niekoniecznie są zaburzenia.

Diagnoza różnicowa oznacza, że nie diagnozuje ci jednej rzeczy, nie diagnozuje ci na przykład autyzmu albo ADHD, tylko umie diagnozować wszelkie inne zaburzenia osobowości, zaburzenia, jakieś tam...

Tak, że nie próbuje potwierdzić, że masz ten i ten, tylko po prostu zbada to, ponieważ bardzo dużo objawów ADHD jest wspólnych dla na przykład PTSD.

Bo niektóre objawy, na przykład objaw takiej nieuważności, to z ADHD może wynikać z braku dopaminy.

Czyli jeżeli się dowiem i powiedzmy, że ani ADHD, ani auty, jest tylko wszystko jeszcze razem, to na co ja zwracam przede wszystkim uwagę?

Tak, i z jednej strony właśnie AU nie rozumie norm społecznych, a ADHD ich nie przestrzega, ponieważ normy społeczne są raz, że nudne, dwa, że wkurzające, a trzy jest tam impulsywność, która działa zanim w ogóle ten mózg pomyśli, że kurna, tu jest jakaś norma, którą trzeba przestrzegać.

I z drugiej strony mamy ADHD, które doznaje tego RSD, ma też problemy z przetwarzaniem emocji, no bo dopamina bierze w tym udział z regulacją emocji, z zatrzymaniem się.

A z kolei ADHD, no właśnie tak jak już powiedziałam, ma problemy z powstrzymaniem swoich reakcji emocjonalnej.

No ale ponieważ jesteśmy osobami też z ADHD, no to weszliśmy do pokoju ciszy, gdzie jest ciemno, miło, zaczęliśmy napieprzać.

I właśnie jeżeli chodzi o te meltdowny, jeżeli masz jeszcze do tego ADHD, to wybuchasz dużo szybciej.

W ADHD je łamiemy.

Więc ma te bodźce mocniej, a z kolei ADHD przez te braki dopaminowe ma trudność z odfiltrowaniem bodźców.

Więc to jest też taki miks, który sprawia, że osoby z ADHD mają trudniej niż poszczególne te neurotypy.

I dlatego być może na przykład tobie pomagają ADHD-owe leki na sensoryczne, autystyczne problemy, bo zaczynasz umieć je odfiltrować.

Ja bym jeszcze chciał wrócić do tej przydatności społecznej, bo raz na jakiś czas gdzieś tam jak sobie znajdę coś albo dotrze do mnie coś, co mówi o spektrum czy tam o ADHD, to lubię czytać komentarze, żeby wiedzieć, co w ludziach jest.

Żyjemy w tych relacjach w społeczeństwie, więc jeżeli mamy kogoś, kto jest na przykład w spektrum, dodatkowo jeszcze ma ADHD, czy jeszcze gorzej ma z przetwarzaniem tych wszystkich bodźców, to on po prostu nie jest dopasowany do tej normy, która się tutaj zrobiła.

Jeszcze jedna tam rzecz dochodzi w tym miksie, z którą jest problem, a mianowicie problemy z codzienną rutyną, z różnymi takimi codziennymi rzeczami, ponieważ w autyzmie mamy sztywne schematy, więc jeżeli coś poza ten schemat wyjdzie, no to kortyzol nam skacze i to może stanowić problem, a z kolei w ADHD są desicyty wykonawcze.

I dalej idzie, jakie straszne jest to ADHD, prawda?

Jeżeli zobaczycie sobie listę i u nas będą odcinki, gdzie jest ADHD i będą odcinki, gdzie jest autyzm, to tam jest bardziej rozwinięta każda z tych rzeczy.

To jest to, co mi się często zdarza mówić, że ADHD jest... Ono nie widzi przyszłości w żaden sposób, tak?

To było jedno z moich, na przykład, że ja myślałam, nie, nie mogę mieć ADHD, bo ja nie mam problemów z planowaniem, z czasem, bardzo mocno ogarniam czas, bo czas jest moim bazową rzeczą, do której ja jakby buduję moje schematy i moje te... Dobra, może pogadajmy o tym, co jest fajnego w tym neurotypie, bo tak strasznie tutaj się zrobiło ciężko.

Ponieważ, po pierwsze, zarówno za DHD, jak i z autyzmem w dużej mierze wiąże się wyższy poziom IQ.

Gdzieś tam są w tym szerokim spektrum, niekoniecznie diagnozowalnym, ale szerokim spektrum neuroatypowości AUDHD.

Bo impulsywność płynąca z ADHD to są szybkie decyzje.

To w ogóle polega na tym, że większość osób będzie, powiedzmy nie w spektrum będących osobami ADHD, większość osób będzie robić rzeczy dlatego, że ktoś wymaga tego, albo że będzie kara, albo nagroda i tak dalej.

Dochodzenie na przykład, jeżeli chodzi o spektrum autyzmu, na atomy, rozwalanie problemów, to czasami może być blokerem, ale tutaj pomaga ADHD na przykład.

Więc widzisz jakiś wzorzec i twój ADHD-owy wilk skacze tam i wierzysz za to, więc masz już tu przewagę.

Skłonność do ryzyka taka, tylko że to nie chodzi o to, bo jeżeli jest ADHD samo, to ta skłonność do ryzyka nam przeszkadza w biznesie.

Ale w ADHD to ryzyko jest skalkulowane.

Czyli twój autystyczny mózg kalkuluje, a ADHD-owy, dobra, no to podejmuje to ryzyko, nie?

Natomiast ADHD myśli jeszcze dywergencyjnie, czyli łączy wiele różnych źródeł wiedzy w jakieś tam... Przede wszystkim jeszcze ta dyslekcja to ma, no.

To z kolei płynie z ADHD, nie?

Więc to ADHD daje tą tolerancję.

No i w końcu, i to też płynie z ADHD, budowanie sieci ludzi i przyciąganie ludzi do swojej wizji.

Bo ADHD, a jeszcze jak tam jest dyslekcja, to już w ogóle obrazami myśli.

I dlatego właśnie tak wielu przedsiębiorców jest AUDHD, nawet jeśli o tym nie wiedzą.

Wiesz co, dużo różnych treści mamy, więc można sobie naprawdę tam... Tak, u mnie na profilu jest bardzo dużo o UDHD.

Wystarczy wpisać po prostu albo zobaczyć, przelecieć wszystkie tytuły i zobaczyć, czy jest gdzieś ADHD albo autyzm.

Natomiast najbardziej taką na sztandary postacią AUDHD dla mnie jest Hermiona Granger.

Więc jeżeli macie też jakieś inne przykłady na AUDHD osoby, to... Kali zbiera.

Mamy nadzieję, że pomogliśmy wam spojrzeć na kwestie AUDHD z nieco innej perspektywy.