Mentionsy

Dzisiaj powiemy sobie o historii nikogo innego jak Henry'ego Forda.

Dzisiaj powiemy sobie o historii Henry'ego Forda, o tym, jak to wszystko się u niego zaczęło, no i jak stworzył ogromne imperium motoryzacyjne.

Henry Ford urodził się 30 lipca 1863 roku na farmie w Springwells Township w stanie Michigan .

Pomimo tego, że Henry Ford znany jest jako doskonały powiedzmy inżynier, doskonały mechanik, no to jego edukacja zakończyła się dość szybko, bo ukończył on jedynie ósmą klasę w szkole Springles Middle School.

Oczywiście też czasy były zupełnie inne, no bo o edukacji Henry'ego Forda możemy mówić, to było 150-140 lat temu, więc zupełnie, zupełnie inna rzeczywistość niż my mamy dzisiaj.

I już w wieku 15 lat, już te około 3 lata później, młody Ford rozbierał i składał ponownie, naprawiał zegarki przyjaciół, sąsiadów, wszystkich z okolicy.

Names mentioned by Henry Ford.

Ford powiedział, że w 1875 roku, właśnie gdy miał 12 lat, miały miejsce dwa bardzo ważne wydarzenia w jego życiu.

Ford był załamany, gdy jego matka w 1976 roku zmarła.

W 1979 roku w wieku 16 lat Henry Ford opuścił dom, żeby pracować jako maszynista w Detroit.

Henry Ford ukończył swój pierwszy samochód napędzany właśnie dwucylindrowym silnikiem o mocy 4 koni mechanicznych i tymże pierwszym samochodem w latach 1895-1896 Ford przejechał ponad

To wszystko Henry Ford robił w wieku trzydziestu kilku lat sam, własnymi rękoma, w warsztacie, o Boże, w Stodole, częściami, które w zasadzie miał pod ręką i które znajdował w okolicznych warsztatach, które odkupował po taniości, nazwijmy, od swoich wtedy znajomych.

W 1991 roku Ford został inżynierem w firmie Edison Illuminating Company w Detroit.

I po awansie na stanowisko głównego inżyniera w 1993 roku, bo tak świetnie pomimo formalnego wykształcenia Ford sobie wtedy radził, miał dużo czasu i pieniędzy przede wszystkim, żeby właśnie poświęcić się swoim eksperymentom z silnikami benzynowymi i tam też rozwijać swoją pasję poza pracą, pomimo tego, że robił to, co kochał w zasadzie.

I ten pojazd, ten swój pierwszy, powiedzmy, samochód, znaczy nie pierwszy, w zasadzie był to jego druga, jego druga maszyna, ale ta, która zapoczątkowała wszystko, ta, którą Ford nazwał Ford Quadricycle.

Wtedy przeprowadził jazdę próbną 4 czerwca 1896 roku i po różnych jazdach próbnych cały czas wpadał na to nowe pomysły, jak ulepszać tego Forda Quad Recital.

Również w 96 roku Ford wziął udział w spotkaniu dyrektorów Edisona, gdzie został przedstawiony, no właśnie, Thomasowi Edisonowi, który wtedy był już znany jako świetny biznesmen, nazwijmy to innowator i przedsiębiorca, także był bardzo ważną postacią w świecie biznesu i w całych Stanach Zjednoczonych.

No i właśnie zachęcony przez Edisona Henry Ford zaprojektował i zbudował kolejny, ten trzeci, o którym Wam już wspominałem, pojazd, który ukończył w 1898 roku, żebyśmy tutaj nie mylili wieków.

I wtedy Ford wspierany był przez barona z branży drzewnej, nazwijmy to z Detroit, Williama Murphy'ego.

Ford wtedy zrezygnował z pracy w firmie Thomasa Edisona i założył Detroit Automobile Company 1 sierpnia 1899 roku.

Były niższej jakości i droższe niż chciał Ford, niż się spodziewał, że faktycznie będzie to wyglądało.

Także tak naprawdę półtora roku tylko swoją działalność tą pierwszą prowadził Ford.

No właśnie, ze względu na to niezadowolenie ze swoich produktów, musiał ją zamknąć, ale nie poddał się, bo z pomocą Harolda Willsa Ford zaprojektował, zbudował i wziął udział w wyścigach kolejnym samochodem, tym razem o mocy 26 koni mechanicznych w październiku 1901 roku, więc już w tym samym roku Ford nie poddawał się, próbował dalej.

1901 roku, czyli tego samego Henry Ford Company i Ford został wtedy głównym inżynierem w zasadzie powiedzmy w swojej firmie z innymi udziałowcami.

No i Henry Ford w odpowiedzi ze swoim niezadowoleniem opuścił firmę, która nosiła jego nazwisko.

Po odejściu Forda Leland zmienił nazwę firmy na Cadillac Automobile Company.

Przy swoim kolejnym biznesowym przedsięwzięciu, bo Ford miał to w naturze, że się nie poddawał, otrzymał on wsparcie swojego starego znajomego, Aleksandra Malcolmsa, handlarza węglem również z okolic Detroit.

Założyli oni spółkę Ford & Malcolmson Limited, żeby oczywiście produkować samochody.

Ford wtedy zabrał się do pracy nad zaprojektowaniem tego, co miało być niedrogim samochodem.

Niestety sprzedaż samochodów Malcolmsa i Forda była dość powolna.

Przekonał braci Dodge do tego, żeby przejęli część firmy Forda i Malcolmsona.

No i zmienili nazwy firmy na Ford Motor Company w czerwcu 1903 roku.

Następnie Ford zademonstrował nowo zaprojektowany samochód na zamarzniętym jeziorze St.

Zachwycony właśnie tym sukcesem, nowym rekordem prędkości, kierowca wyścigowy Barney Oldfield nazwał ten nowy model Forda 999 na cześć wtedy najszybszej lokomotywy tamtych czasów.

I właśnie tym samochodem, właśnie Barney Oldfield objechał cały kraj i dzięki temu marka Ford nagle stała się znana w całych Stanach Zjednoczonych.

Ford był również jednym z pierwszych sponsorów wyścigu Indianapolis 500.

No i z tego wszystkiego, z tej całej historii sukcesu i rekordu powstał Ford Model T, który zadebiutował 1 października 1908 roku.

Tak, że w latach 20-tych większość amerykańskich kierowców tak naprawdę uczyła się, nauczyła się jeździć samochodem właśnie na Fordzie modelu T. Ford stworzył wtedy w Detroit ogromną kampanię reklamową, żeby zapewnić

że każda gazeta będzie zamieszczać historię i reklamy dotyczące jego nowego produktu, właśnie modelu T. Wtedy sieć lokalnych dealerów Forda sprawiła, że samochód stał się wszechobecny w niemalże każdym mieście w Ameryce Północnej.

No bo tak jak mówiłem, Ford Model T podbijał serca kierowców.

No i ta sieć dealerów niesamowicie przyczyniła się do rosnącej sprzedaży tego pierwszego modelu Forda.

Jako niezależni dealerzy, franczyzy stały się bogate i nagłośniły nie tylko Forda jako markę, ale koncepcję w ogóle automobilingu.

No i w końcu Ford zaczął chętnie sprzedawać swoje produkty również rolnikom, którzy traktowali pojazd jako urządzenie robocze, które miało pomóc ich biznesowi, ich pracy na roli, bo w tym też świetnie się Ford sprawdzał.

W 1913 roku Ford wprowadził do swoich zakładów ruchome pasy montażowe, co umożliwiło ogromny wzrost produkcji i tym samym zapewnienie po prostu podaży tego auta, tego modelu w odpowiedzi na ogromny popyt.

Chociaż Fordowi często przypisuje się ten pomysł właśnie z liniami montażowymi ruchomymi, to tak naprawdę współczesne źródła podają, że koncepcja i rozwój tego pomysłu podchodziły od jego pracowników.

Names mentioned by Henry Ford.

Jak zresztą napisał Ford w swojej autobiografii, każdy klient może mieć samochód pomalowany na dowolny kolor, pod warunkiem, że będzie to kolor czarny.

Tak wyglądała właśnie sprzedaż tych Fordów modeli T.

Ale Ford żarliwie promował i bronił tego projektu w kolorze czarnym, a produkcja trwała aż do 1927 roku.

Henry Ford przekazał jednak prezesurę Ford Motor Company swojemu synowi Edselowi Fordowi w grudniu 1918 roku.

Właśnie tak jak Wam wspomniałem, gdzie wtedy połowa wszystkich aut Stanów Zjednoczonych to były Fordy Model T.

Także pomimo tego, że oficjalnie prezesem Ford Motor Company już nie był, no to i tak to właśnie Henry Ford podejmował te kluczowe decyzje.

Założył on kolejną firmę, Henry Ford & Son, i udawał, że zabiera siebie i swoich najlepszych pracowników do nowej firmy.

Celem w zasadzie tego zagrania było nastraszenie pozostałych akcjonariuszy Ford Motor Company, którzy mieli udziały w tej poprzedniej firmie Henry'ego.

Nie chcieli zdecydować się na to, żeby sprzedać udziały, swoje udziały Henrymu, więc ten założył nową firmę, nastraszył akcjonariuszy, że zanim stracą większość swojej wartości, te udziały, to najlepiej je sprzedać, no bo przecież Henry Ford zabierze wszystkich pracowników i i tak ta firma będzie nic nie warta.

No i podstęp zadziałał, a Henry i Edsel odkupili wszystkie pozostałe akcje od innych inwestorów, dając w ten sposób swojej rodzinie wyłączną własność firmy, wyłączność na prowadzenie tejże firmy, czyli Ford Motor Company.

W 1922 roku Ford kupił również Lincoln Motor Company.

Wtedy Leland'owy na krótko pozostali w firmie, żeby zarządzać jeszcze Lincolnem, ale wkrótce zostali w zasadzie z niej wyrzuceni przez Fordów.

W odróżnieniu od Forda, który, tak jak Wam wspomniałem, miał być niedrogim autem na każdą kieszeń, to Henry wykazywał raczej niewielki entuzjazm właśnie dla luksusowych samochodów, w przeciwieństwie do jego syna Edsela, który aktywnie starał się rozszerzyć działalność Forda w rynek luksusowy.

W połowie lat dwudziestego wieku konkurent Forda czyli General Motors bardzo szybko zyskiwał na pozycji można by było powiedzieć wiodącego amerykańskiego producenta samochodów.

General Motors General Motors zrozumiało, że ci bogatsi klienci będą chcieli auta premium, będą chcieli auta, które jest drogie i odpowiada na ich luksusowe potrzeby, a tego nie robił wtedy Ford.

Chociaż Henry Ford był przeciwny zastąpieniu Modelu T, to Chevrolet jako podstawowa marka General Motors bardzo śmiało przejmował rynek.

No i wtedy Henry Ford był również przeciwny innej innowacji w postaci coraz bardziej popularnego rozwiązania, czyli planu płatniczego na auta, czyli rozbicia płatności po prostu na raty.

W 1926 spadająca sprzedaż modelu T ostatecznie przekonała Forda do stworzenia nowego modelu A. Kontynuował on projekt z wielkim zaangażowaniem w konstrukcję silnika, podwozia i innych niezbędnych elementów mechanicznych.

Tak jak Wam wspomniałem, Henry Ford był raczej tym technicznym umysłem, tym inżynierem, który zajmował się jak najlepszymi technicznymi, a w zasadzie mechanicznymi rozwiązaniami dla swoich pojazdów, bo to gwarantowało mu ich bezawaryjność, a jeżeli takie awarysie...

No i właśnie chociaż Ford uważał się za geniusza inżynierii, no to posiadał niewielkie formalne przeszkolenie tak naprawdę w zakresie mechaniki, no i nie potrafił nawet przeczytać planu.

Ale wtedy utalentowany zespół inżynierów, który pracował w Ford Motor Company, wykonał większość homofaktycznej pracy nad projektowaniem modelu A, a Henry Ford ściśle ich nadzorował i udzielał im takich ogólnych wskazówek tego, co uważał za najlepsze rozwiązanie.

Ford Model A, tak jak Wam wspomniałem, został wprowadzony w grudniu 1927 roku i produkowano go przez następne 4 lata z całkowitą produkcją ponad 4 milionów egzemplarzy, czyli średnio mniej więcej milion egzemplarzy na rok.

Następnie firma Henry'ego Forda przyjęła system corocznej zmiany modelu, podobny do tego, który niedużo wcześniej zapoczątkował jego konkurent, czyli General Motors, no i który nadal używany jest przez producentów samochodów.

Ford przezwyciężył swój sprzeciw, tak jak Wam przed chwilką wspomniałem, wobec firm finansowych i rozkładaniu płatności na raty.

No i wtedy należąca do Forda Universal Credit Corporation stała się główną metodą finansowania jego samochodów, sprzedaży jego samochodów.

Henry Ford nadal opierał się bardzo wielu innowacjom, szczególnie tym technologicznym, których nie rozumiał.

Nim właśnie się Henry Ford przeciwstawiał.

Tak naprawdę Henry Ford bardzo długo powstrzymywał się przed tym pomysłem, no i pojazdy Forda nie przyjęły tychże metalowych dachów aż do 1935-1936 roku.

No, ale kilka oczywiście nadal niesamowitych innowacji, tych na których Ford się znał, wprowadzał.

W 1932 roku Ford zmiażdżył konkurencję taką swoją jedną z wielu innowacji.

Płaski silnik Ford V8.

Płaski silnik V8, którego warianty były używane w pojazdach Forda przez następne 20 lat, był wynikiem tajnego projektu, który Henry Ford uruchomił w 1930 roku, a początkowo rozważał nawet radykalny silnik X8, zanim zgodził się na taką konwencjonalną właśnie produkcję V8.

Dzięki temu Ford zyskał reputację marki samochodów o wysokich osiągach i doskonale nadających się dochod roadingu.

Henry Ford.

Ford był pionierem tak naprawdę kapitalizmu socjalnego nazwijmy to, którego celem była poprawa losu jego pracowników, a zwłaszcza zmniejszenie dużej rotacji kadr.

Efektywność oznaczała zatrudnianie i zatrzymywanie najlepszych pracowników i do tego dążył Henry Ford.

Taki pomysł właśnie wprowadził Henry Ford.

Ten ruch okazał się niezwykle dochodowy, bo zamiast ciągłej rotacji pracowników, najlepsi mechanicy w Detroit napływali do Forda wiedząc, że zarobią tam po prostu najlepiej.

Wnieśli swój kapitał ludzki, swoją wiedzę, doświadczenie, swoje wyspecjalizowanie, zwiększając tym samym produktywność, no i obniżając przede wszystkim koszty szkoleń i poszukiwań coraz to nowych pracowników do Ford Motor Company.

Henry Ford ogłosił swój program 5 dolarów dziennie 5 stycznia 1914 roku, podnosząc, tak jak Wam wspomniałem, minimalną dzienną płacę z 2,34 dolara do 5 dolarów dziennie dla właśnie kwalifikujących się pracowników.

Detroit było już wtedy miastem o wysokich płacach na tle okolicy, ale konkurenci po tym ruchu byli zmuszeni podnosić swoje płace albo tracić najlepszych pracowników, na czym oczywiście zyskiwał Henry Ford.

Names mentioned – Henry Ford.

Names mentioned – Henry Ford.

Ten prawdziwy podział zysków, to podniesienie płacy, oferowano pracownikom, którzy pracowali w firmie przez 6 miesięcy lub dłużej i co ważne, prowadzili swoje życie w sposób, który aprobował dział socjalny Henry'ego Forda.

Przypominam, były to czasy zupełnie inne niż teraz, to było 110 lat temu, więc w bardzo specyficzny, kontrowersyjny dla nas teraz sposób, ale Henry Ford przyczynił się do wielkich zmian w życiu swoich pracowników.

No właśnie, jakie były te zasady Henry'ego Forda, dzięki którym można było otrzymać tą wyższą płacę?

Henry Ford i jego dział socjalny nie pochwalali ani nadmiernego picia, ani hazardu i tego, co obecnie nazywa się, powiedzmy, nieodpowiedzialnym ojcostwem, tak?

Tego nie pochwalał Henry Ford.

Na szczęście Henry Ford dość szybko się opamiętał, no bo później już w swojej autobiografii pisał o tym w czasie przeszłym, także już wedle niego nie prowadził tych najbardziej naderczywych, tych kontrowersyjnych praktyk.

Na tych dwóch wartościach skupił się Henry Ford.

Oprócz podniesienia płac swoich pracowników, Ford wprowadził też coś, co teraz jest powszechnie stosowane, ale wtedy było zupełnie nowe.

W zasadzie decyzja została podjęta w 1922 roku, kiedy Henry Ford ogłosił 6 8-godzinnych dni, co dawało 48 godzin

Coś, z czego my korzystamy do dzisiaj, ale to właśnie wtedy Henry Ford zrewolucjonizował tak naprawdę sposób, w jaki się pracowało.

Ten program rozpoczął się od najpierw wyznaczania soboty jako dnia roboczego w 2022 roku, później następnie sobota stała się dniem wolnym i 1 maja 1926 roku pracownicy fabryki Ford Motor Company przeszli na 5-dniowy, 40-godzinny tydzień pracy, a pracownicy biurowej firmy przeszli na ten system w sierpniu kolejnego roku.

Ford postanowił zwiększyć produktywność.

Ford uważał, że przyzwoity czas wolny jest dobry dla biznesu w odróżnieniu do tego, co uważali wtedy przedsiębiorcy, co uważali jego konkurenci.

Uważał Henry Ford, że dając pracownikom dodatkowy czas na zakup i na konsumpcję, no bo właśnie to mogli robić w czasie wolnym, mogli oni nabywać więcej dóbr i tym samym pobudzać gospodarkę.

Jednak troska o cele charytatywne też odegrała dużą rolę, bo tak jak później Henry Ford powiedział, był to najwyższy czas, żeby pozbyć się pojęcia, że czas wolny dla pracowników to czas stracony,

Henry Ford uważał, że czas wolny należał pracownikom.

Chociaż Ford sprzeciwiał się wojnie i uważał ją za straszne marnotrawstwo, no to podobnie jak inne firmy motoryzacyjne, wkroczył do branży lotniczej właśnie w czasie I wojny światowej, produkując silniki Liberty.

Najbardziej udanym samolotem Forda był Ford 4AT Trimotor, często nazywany Teen Goose ze względu na swoją konstrukcję z falistego metalu.

Zbudowano 199 egzemplarzy Trimotorów, zanim zaprzestano ich produkcji w 1933 roku, kiedy zamknięto Ford Airplane Division z powodu słabej sprzedaży podczas wielkiego kryzysu.

Tak jak Wam wspomniałem Henry Ford, lekko mówiąc, nie był fanem wojny.

Brytyjskie fabryki Forda produkowały traktony Fortson, aby zwiększyć brytyjskie dostawy żywności, a także ciężarówki i silniki samolotów bojowych, żeby jak najszybciej wojnę zakończyć.

Kiedy Stany przystąpiły do wojny w 1917 roku, Henry Ford jednak troszeczkę ucichł w kwestiach polityki zagranicznej, żeby utrzymać się, że tak powiem, na wodzie, żeby swoją firmę dalej móc prowadzić.

Ford lata później sprzeciwiał się również przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej i nadal wierzył, że międzynarodowy biznes może generować taki dobrobyt, który zapobiegnie wojnom, jeżeli działania polityczne nie będą do niej dążyć.

Ford upierał się, że wojna jest tak naprawdę właśnie produktem chciwych ludzi, chciwych finansistów, między innymi, którzy szukali zysku w ludzkiej zagładzie.

Niestety w 1943 roku w życiu Henry'ego Forda nastąpiło tragiczne wydarzenie, bo umarł jego syn Edsel Ford na raka w wieku 49 lat.

Henry Ford przejął kontrolę nad firmą po swoim synu, który do tej pory pełnił rolę prezesa, ale seria poprzednich udarów Henry'ego Forda, których niestety doznał pod koniec lat 30.

Ford zazdrościł wtedy rozgłosu jaki zyskał Sorensen i zmusił go do odejścia w 1944 roku.

Niekompetencja Henry'ego Forda jednak doprowadziła do dyskusji w Waszyngtonie na temat tego, jak przywrócić firmę, czy to na mocy dekretu rządu z czasów wojny, czy też poprzez po prostu zainicjowanie nawet zamachu stanu wśród dyrektorów.

I członków zarządu Ford Motor Company.

Jednak nic się nie wydarzyło aż do 1945 roku, kiedy to bankructwo stanowiło poważne ryzyko dla Ford Motor Company.

Właśnie przez te radykalne decyzje Henry'ego Forda.

Wtedy żona Forda Clara i wdowa po jego synie Edselu, Eleanor,

Skonfrontowały się z Henrym Fordem i zażądały, aby oddał kontrolę nad firmą swojemu wnukowi, Henrymu Fordowi II.

Zagroziły wtedy też te panie sprzedażą swoich akcji, które stanowiły ¾ wszystkich akcji firmy, jeśli Henry Ford odmówi przekazania swojej firmy wnukowi.

Henry podobno był wściekły, no ale nie miał tak naprawdę innego wyjścia jak się poddać i wtedy w wieku 82 lat oddał firmę w kontrolę swojemu wnukowi, który przejął władzę i jako swój pierwszy akt biznesowy zwolnił Herrego Bennetta, który wcześniej zajmował się zarządzaniem firmy po śmierci Edsela Forda.

Filozofia Forda opierała się na niezależności gospodarczej Stanów Zjednoczonych i tym samym niezależności jego firmy.

Celem Forda było produkowanie pojazdu od samych podstaw.

W 1911 roku Henry Ford otworzył zakłady montażowe w Wielkiej Brytanii, w Kanadzie i wkrótce stał się największym producentem samochodów w tamtych krajach.

W 2012 Ford nawiązał współpracę z Fiatem, aby uruchomić pierwsze włoskie zakłady montażowe samochodów, właśnie Forda.

Otworzył wtedy również zakłady w Australii, we Francji, w Indiach i w Meksyku, a do 1929 roku Henry Ford miał udane przedstawicielstwa handlowe na sześciu kontynentach.

W 1932 roku nawet Henry Ford produkował 1 trzecią wszystkich samochodów na świecie.

Założył liczne filie, które sprzedawały i montowały samochody i ciężarówki Forda.

Niestety Henry Ford zmarł 7 kwietnia 1947 roku w wieku 83 lat na skutek krwotoku mózgowego Fairlane w swojej posiadłości w Dearborn.

Pomimo, tak jak słyszeliście, wielu lat na rynku, wielu lat w biznesie, Henry Ford miał momenty takiej niechęci do radykalnych innowacji, szczególnie w kwestiach, których nie rozumiał.

Ale mimo to Ford był pionierem w swojej branży.

Names mentioned – Henry Ford.

Names mentioned – Henry Ford.

Na pewno też Henrymu Fordowi nie możemy odmówić tej upartości, tego ciągłego dążenia do celu, no bo tak jak słyszeliście na jego początku jego kariery, gdy miał w zasadzie trzydzieści kilka lat, co niektórzy uważają, że to już jest czas, żeby odpocząć, żeby już nie ryzykować, to Henry ryzykował bez przerwy.

Names mentioned by Henry Ford.