Mentionsy

Wyobraź sobie poniedziałek 15 października 1962 roku w biurze CIA w Suitland koło Waszyngtonu.

Major Richard Hazer przeleciał 7 godzin z Kalifornii, 6 minut nad wyspą na wysokości 14 mil.

Sięga po telefon, wykręca numer do centrali CIA.

Pokazuje nie tylko sam kryzys kubański, ale także całe dziesięciolecia relacji USA Rosja.

O tym, kiedy Ameryka i Rosja znowu zaczęły żyć w dwóch zupełnie innych opowieściach o sobie i o świecie.

Zanim wrócimy jednak na Kubę, zostawmy zdjęcia z YouTube, zostawmy ten nerwowy brzęk fluorescencyjnych lamp w Suitland i cofnijmy się o niecałą dekadę.

Oba supermocarstwa posiadają broń jądrową, a ich rywalizacja wnika w każdą sferę życia.

I militarne, bo technologie rakietowe decydują o możliwościach przenoszenia głowic atomowych.

Po podziale kraju na komunistyczną północ pod wodzą Hosimina i prozachodnie południe, Stany Zjednoczone początkowo udzielały Sajgonowi wsparcia doradczego i finansowego.

Oczywiście zachęcam do wsparcia w serwisie Patronite, a wsparcie nawet na najniższym progu gwarantuje dostęp do dodatkowych treści, jak chociażby cotygodniowy newsletter z 10 historiami z Ameryki, które mogliście przeoczyć.

Fałszywe alarmy od odbicia słońca w chmurach na dużym pułapie.

Żadna rakieta nie nadleciała.

Młody, energiczny sekretarz KPZR chce reform i realnego zmniejszenia międzynarodowego napięcia.

Ale pod powierzchnią pojawiają się pierwsze pęknięcia.

Amerykanie próbują łagodzić napięcia półśrodkami.

Dla Putina był to dowód amerykańskiej arogancji i gotowości użycia siły,

Administracja Busha potępia agresję, ale nie udziela Gruzji militarnego wsparcia.

Skoro wszyscy dzisiaj uczymy się rosyjskiego, a pieciatka znaczy literówka.

Krytycy mówili o uległości wobec Kremla, podczas gdy Pentagon, CIA i Departament Stanu starało się prowadzić twardszą, bardziej tradycyjną politykę.

Trump tłumaczył jednak, że tylko on potrafi przekonać Putina do bycia rozsądnym.

Chociaż od razu zaznaczam, nawet teoretycy stosunków międzynarodowych nie są zgodni co do interpretacji obecnych relacji Trumpa z Putinem.

Realistyczne analizy z Atlantic Council czy Discover Global Society opisują drugą kadencję Trumpa jako próbę przesunięcia głównego ciężaru uwagi z Europy na Chinę.

Trzecia rama, konstruktywizm i psychologia przywódców, skupia się na tym, co działo się między tymi dwoma mężczyznami, zanim w ogóle cokolwiek pojawiło się w oficjalnych dokumentach.

Jeśli jeszcze nie mieliście okazji, posłuchajcie pierwszego odcinka na temat historii stosunków amerykańsko-rosyjskich oraz serii z aktualnościami o niezrozumieniu czym jest i skąd się wzięła polityka DEI .