Ernest Hemingway - Śmierć po południu (1932)
Polecam dzisiaj reportaż Ernesta Hemingwaya o corridzie (i śmierci). "Śmierć po południu" to piękny przykład bardzo literackiego i głęboko osobistego reportażu.▶️ Słuchaj dalej🎧 reportaż🗂️ Rozdziały(00:00) Intro(02:35) Struktura książki(07:20) Reportaż i esej nie tylko o corridzie(12:05) Fragment I (o literaturze)(17:10) Literatura o śmierci (nie tylko byków)(22:25) Dwa fragmenty (o śmierci)(26:30) Rodzaj zakończenia🔍 Detaleprzekład: Marek Cieślik
Co ze starszą panią? Już po niej. Wyrzuciliśmy ją z książki. Nareszcie. Trochę za późno, opowiadacie. Owszem, może trochę za późno. Co z końmi? To o nich ludzie zawsze lubią mówić w kontekście korlidy. Czy o koniach było już wystarczająco dużo? Mnóstwo o koniach, powiadacie. Podoba im się wszystko oprócz tych biednych koni. Czy powinniśmy spróbować podnieść ogólny ton? A co ze sprawami wyższymi? Pan Aldous Huxley w swoim eseju zatytułowanym Szpetnie niskie czoła pisze na początku tak. W książce Pan H. odważa się raz jeden wymienić jednego ze starych mistrzów.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Polecam dzisiaj reportaż Ernesta Hemingwaya o corridzie (i śmierci). "Śmierć po południu" to piękny przykład bardzo literackiego i głęboko osobistego reportażu.
▶️ Słuchaj dalej🎧 reportaż
🗂️ Rozdziały() Intro
() Struktura książki
() Reportaż i esej nie tylko o corridzie
() Fragment I (o literaturze)
() Literatura o śmierci (nie tylko byków)
() Dwa fragmenty (o śmierci)
() Rodzaj zakończenia
🔍 Detaleprzekład: Marek Cieślik