Elektronika audio- #20 część I

Na jakimś magnesie, ale dla wysokotronowych spotkają się też z elementami pieza. Ten dźwięk nie był przyjemny, to było takie, on był taki dość głośny, syczący, ale zakładam, że jeżeli to jest dobrze wyrównane, to brzmi to dobrze. Czy też nie? Tak, zgadza się. Były takie kolumny stadowe Hill, taka firma brytyjska bodajże się tak nazywała Hill, która produkowała kolumny głośnikowe 1 kW i tam głośniki wysokotonowe, to była trudno drożna kolumna, głośniki wysokotonowe to były głośniki wysokotonowe piezoelektryczne i ona rzeczywiście brzmiała rewelacyjnie. Z tym, że te głośniki w dalszym ciągu są produkowane, w dalszym ciągu są do kupienia, kosztowały wtedy pożywalną cenę za głośników dynamicznych.

To już powoduje zniekształcenia. A dwa, jeszcze dodatkowo dochodzi właśnie to, i to jest szczególny ten przypadek, że jest cholernie uwypuklona ta częstotliwość rezonansowa. O tych kolumnach HIL-a, o których mówiłem, głośniki wysokoznowe, nie było tam jednego głośnika wysokoznowego, ale kilka, cztery bodajże, jak dobrze pamiętam. Dlaczego? Dlatego, że jeden głośnik wysokoterminowy piezo może dostać na siebie tylko 30 V maksymalnie z tego co pamiętam. Może być tam plus minus kilka V w t albo we w t, bo przy wyższym napięciu kryształ się rozpada po prostu. On nie wytrzymuje tego, rozpada się. Drgania byłyby tak duże, że jego elastyczność już na to nie pozwala. W związku z powyższym stosowały się wtedy głośniki szeregowe łączone i one pracowały niejako szeregowo, a wytrzymywały dwa razy wyższe czy trzy razy czy cztery razy wyższe napięcie, w związku z czym emitowały wyższą moc.