HiT - odcinek 2. Genewa i Nil.

W ten wieczór, 7 maja 1824 roku, to przecież on na scenie Filharmonii Wiedeńskiej miał trzymać w ręku batutę, prezentując swoją kolejną, dziewiątą już, symfonię. Ale jak prowadzić orkiestrę i chór, gdy każdy dźwięk odbijał się od głuchych uszu mistrza? Jedyne dźwięki, które od lat słyszał Beethoven, to te, które tworzył jego genialny umysł.

Zrezygnowany i zgorzkniały, zamknięty w ciszy swojego genialnego umysłu, nie widział owacji, które gotowała mu liczna widownia szczelnie wypełniająca wiedeńską filharmonię. Niepewność Beethovena dostrzegła jedynie Karolinę Unger. Ta bliska sercu Ludwiga, śpiewaczka operowa, dyskretnie opuściła chór i delikatnie ujęła ramię kompozytora, kierując jego wzrobku widowni. Beethoven dostrzegł wreszcie wiwatującą publiczność i uczucie spełnienia na tę jedną jedyną chwilę wypełniło jego serce.