Nienawiść

No i znów mamy zasób w postaci kart, które chcemy zagrać albo jako kartę bitewną, albo kartę, która nam w danym momencie gdzieś tam w wyprawie pomoże. I kurczę, co sobie zostawić? To mi się przyda, to mi się przyda. Ale z czegoś muszę zrezygnować. Muszę poświęcić któregoś z powierników pierścienia i go z tego rowerka zrzucić. No Gandalf idzie jako pierwszy. Zazwyczaj. Pamiętam tę grę jeszcze w domu, jak była ta poprzednia edycja w latach osiemdziesiątych z gołym tyłkiem na karcie. Wyglądało to wtedy fantastycznie, te tysiące żetoników na heksowej planszy, ale ta wersja nowa z figurkami po prostu przenosi mnie do tej krainy.