Wojsko okiem żołnierza
Wojsko. U każdego z nas to słowo budzi inne skojarzenia. Czasem negatywne, czasem pozytywne - ale z pewnością niemal każdy z nas ma jakieś zdanie o tej instytucji. Także, a może przede wszystkim, cywile. Armia może być osobnym tworem, żyjącym wg własnych zasad, ale nie istnieje dla siebie. Jest finansowana przez cywili, podlega cywilnej kontroli i przede wszystkim jest powołana dla obrony cywili i szerzej - granic i suwerenności państwa. #Zwykłehistorie dziś o wojsku okiem jednego i to w dodatku emerytowanego wojskowego. Części polskich internautów jest znany z działalności na Twitterze jako Tashunke Witko - a niektórzy zwracają się do niego "Wodzu". Pojawia się także jako felietonista w prawicowych mediach - ale zależało mi na tym, żeby pojawił się także poza tą bańką. Dlaczego wybrałem takiego gościa? Jesteśmy w podobnym wieku, wybraliśmy jednak całkowicie odmienne drogi zawodowe. Mój gość trafił do wojska w czasie kiedy w wielu z nas żywe jeszcze było wspomnienie LWP. Dopiero formował się duch nowego Wojska Polskiego, takiego z którego moglibyśmy być dumni. Po drodze było sporo problemów. Nasza armia mogłaby być lepiej wyposażona. Ale nasi żołnierze zaczęli wyjeżdzać na misje zagraniczne. Coraz częściej byli chwaleni za poziom wyszkolenia. Mój gość jako oficer wojsk powietrznodesantowych był w Iraku i był w Afganistanie. Dziś jest poza armią - ale przeszedł z nią długą drogę od zmian na początku lat 90-tych. I od tych początków zaczęliśmy - a skończyliśmy na współczesnych problemach - sytuacji na granicy czy prawie do noszenia broni. Zapraszam.
Bardzo podobała mi się postawa pana generała Tomasza Piotrowskiego, dowódcy operacyjnego rodzaju Sił Zbrojnych, który jednoznacznie stanął w obronie swoich podwładnych. No a później kropkę na D postawił minister Błaszczak, który też do tej sytuacji wrócił, zatrzymania redaktorów czy fotografików jakiegoś tam tytułu prasowego czy tytułów prasowych i też wskazał, Że działanie było dobre. Proszę Państwa, ani Piotrowski, pan generał, ani pan minister nie wypowiedzieli się na podstawie własnego widzimisię. Ja, wydaje mi się, coś o armii wiem. Jestem święcie przekonany, że ta sprawa była badana przez przełożonych, być może przez żandarmerię wojskową, czyli odpowiednik cywilnej policji, prawda?
Na podstawie melduńków oraz ustaleń organów do tego przygotowanych wypowiedział się i pan Piotrowski, i pan generał Piotrowski, i pan minister Błaszczak, także no tutaj sytuacja wydaje się być jasna i precyzyjna. Problemem jest to, że ani generał Piotrowski, ani minister Błaszczak nie mają dostępu, ani ochoty przepychać się z tytułami prasowymi w przestrzeni medialnej, bo zwyczajnie nie mają na to czasu również, prawda? Ten przekaz medialny może być nieco zakrzywiony, nieco niesymetryczny, czy nie do końca oddający stan faktyczny, ale jednak wyszło na to, że żołnierze mieli rację zatrzymując tych nieodpowiedzialnie robiących zdjęcia trzech ludzi. Ale czy nie wydaje Ci się, że jednak postępowanie z mediami, co pokazało wiele konfliktów różnego rodzaju z przeszłości, jest absolutnie kluczowe dla tego, w jaki sposób opinia publiczna odpiera różne sytuacje.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Karol przedstawia gościa, emerytanowi oficerowi wojsk powietrznodesantowych, Taszunke Witko, i rozmawia o powodach ukrywania się za pseudonimem.
Emerytny oficer opisuje, jak zaczął używać pseudonimu Taszunke Witko po wypadeku i jak zaczął być rozpoznawalny.
Karol i gość rozmawiają o dzieciństwie i pierwszych kontaktach z Indianami, a następnie o decyzji dołączenia do wojska.
Emerytny oficer opisuje swoje doświadczenie wojskowe, w tym okres w Afganistanie i jego uczestnictwo w uroczystości 15 sierpnia.
Emerytny oficer opisuje zmiany w Wojsku Polskim w latach 90., w tym budowanie patriotyzmu i tradycji.
Emerytny oficer porusza zagadnienia związane z budową wizerunku armii, w tym role PR i media.
Rozmowa o doświadczeniach w Afganistanie, w tym problematyce wyposażenia i sytuacji na granicy z Białorusią.
Emerytny oficer opisuje anegdoty z wojny i rozmawia o wizerunku armii, w tym problematyce FUBAR i SNAFU.
Rozmowa o medialnym obrazie wojska, w tym konflikcie między prasą prawicową a liberalno-lewicową.
Emerytny oficer opisuje sytuację z zatrzymaniem dziennikarzy i role dowódców w obronie żołnierzy.
Rozmowa o postępowaniu żołnierzy z mediami, w tym problematyce wojny domowej w Irlandii Północnej.
Emerytny oficer opina, jak Polska traktuje swoich weteranów i zakończa rozmowę.
Rozmowa o możliwościach przyszłego przeszkolenia wojskowego, w tym Wojska Obrony Terytorialnej i szkoleniach dla dorosłych.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Armia może być osobnym tworem, żyjącym wg własnych zasad, ale nie istnieje dla siebie. Jest finansowana przez cywili, podlega cywilnej kontroli i przede wszystkim jest powołana dla obrony cywili i szerzej - granic i suwerenności państwa.
#Zwykłehistorie dziś o wojsku okiem jednego i to w dodatku emerytowanego wojskowego. Części polskich internautów jest znany z działalności na Twitterze jako Tashunke Witko - a niektórzy zwracają się do niego "Wodzu". Pojawia się także jako felietonista w prawicowych mediach - ale zależało mi na tym, żeby pojawił się także poza tą bańką.
Dlaczego wybrałem takiego gościa? Jesteśmy w podobnym wieku, wybraliśmy jednak całkowicie odmienne drogi zawodowe. Mój gość trafił do wojska w czasie kiedy w wielu z nas żywe jeszcze było wspomnienie LWP. Dopiero formował się duch nowego Wojska Polskiego, takiego z którego moglibyśmy być dumni. Po drodze było sporo problemów. Nasza armia mogłaby być lepiej wyposażona. Ale nasi żołnierze zaczęli wyjeżdzać na misje zagraniczne. Coraz częściej byli chwaleni za poziom wyszkolenia.
Mój gość jako oficer wojsk powietrznodesantowych był w Iraku i był w Afganistanie. Dziś jest poza armią - ale przeszedł z nią długą drogę od zmian na początku lat 90-tych. I od tych początków zaczęliśmy - a skończyliśmy na współczesnych problemach - sytuacji na granicy czy prawie do noszenia broni.
Zapraszam.