Mateusz Damięcki: Furia, Furia, FURIOZA!!

Przedstawienia. Jak tam było, nie wiem, między nimi... Może i lepiej. Może i lepiej, że nie wiem, tak? A znasz jak przychodził Brzechwa do moich dziadków? Nie znam. O to tego nie znasz. Brzechwa przychodził do moich dziadków, do Ireny i do Dobiesława i włazili Brzechwie na głowę mój ojciec i stryj. I mówili, wujek, napisz coś dla nas, napisz, napisz. I on się w końcu wkurzył, a podobno nie bardzo lubił dzieci ogólnie. Więc to jest w ogóle taka niezła jazda. Napisał tak wspaniałe bajki dla dzieci, tyle wierszy napisał, ale nie było mu z nimi po drodze. No i w końcu miał już dosyć tych moich, tego Dudka z Maćkiem i mówi następnym razem, jak przyszedł, tam podali mu herbatę, mówi, macie.

I dał im Lisa Vitalisa. Ty to masz historię. Napisał Lisa Vitalisa dla Dudka i dla ojca. Pamiętasz, jak zareagował twój tata, kiedy pierwszy raz zagrałeś razem z nim, jak miałeś 5 lat? Ja nie pamiętam. Ja wtedy pamiętam, że za każdy spektakl miałem dostać 10 złotych i to były takie czasy, że... A czy 10 złotych? To było 100 tysięcy wtedy. Naprawdę, tak zarabiałem. Do 12 roku życi tak zarabiałem, A później nagle się okazało, że zagrałem w matkach, żonach i kochankach pierwszej części i dostawałem już 50 złotych. Bez sensu zupełnie. Z milionów. Z milionów przeszedłem na 50 zila. Wiesz co, chciałem sobie kolażówkę kupić po tych pastorałkach.