SEKRETY KANAŁÓW LA CHAPELLE, CZYLI HISTORIA VICTORA PREVOST

Prevost miał 43 lata. Był wysoki, przystojny i dobrze zbudowany. Nosił wąs z zakręconymi ku górze końcówkami. Przed wstąpieniem do paryskiej policji służył w wojsku. Przez lata należał do korpusu Saint-Garde, elitarnej formacji kawaleryjskiej związanej z dworem Napoleona III. Do takich oddziałów nie trafiali ludzie przypadkowi. Wybierano mężczyzn wysokich, silnych, dobrze prezentujących się w mundurze i o nienagannym przebiegu dotychczasowej służby. Prevost spełniał te wymagania. Według niektórych relacji to wyróżniał się wzrostem i wyglądem nawet na tle pozostałych żołnierzy tej formacji.

Innymi słowy, chłop był dobrą partią wizualną, tak to sobie ujmijmy. Urodził się 11 grudnia 1836 roku w Mormont. Jego ojciec Pierre Prevost był woźnicą. Matka nie pracowała zawodowo i zajmowała się prowadzeniem domu oraz wychowywaniem dzieci. Victor miał dwóch starszych braci, Leona i Adolfa. Do Paryża trafił jako czternastolatek, kiedy rodzice oddali go na naukę zawodu. Początkowo został uczniem u wytwórcy krat lub ogrodzeń przy Rue Saint-Jacques. Według późniejszych opisów jego warunki pracy były bardzo ciężkie.

Ze względu na wzrost i posturę przydzielono go do kawalerii. Służył m.in. w pułkach kirasjerów, brał udział w kampanii włoskiej, a nawet otrzymał medal za swoje zasługi. W styczniu 1866 roku trafił do wspomnianego nieco wcześniej prestiżowego szwadronu Saint-Garde. Po zakończeniu służby w 1869 roku, prawo zostało przyjęte do paryskiej policji municypalnej. Pomogły mu rekomendacje, wojskowa przeszłość, dobre opinie z armii i fakt, że posiadał odznaczenia. Przydzielono go do osiemnastej dzielnicy, w rejon Rue de l'Evangile i La Chapelle.

Był to pośrednik w handlu biżuterią, niejaki Lenoble. Aleksandr Lenoble miał 38 lat. Pracował jako courtier en biżuterie, czyli pośrednik albo commie voyageur handlujący biżuterią. Do niedawna był związany z domem jubilerskim Dubille, gdzie zajmował się pośrednictwem i przyjmowaniem zamówień. Około trzy miesiące przed śmiercią postanowił rozpocząć pracę na własny rachunek. Wynajął niewielkie pomieszczenie na szóstym piętrze kamienicy przy Rue Saint-Sebastien 26 w domu swojego dawnego pracodawcy. Stamtąd każdego ranka wychodził do klientów z próbkami biżuterii.